De strijd tegen de spinnenwebben

spinnenweb2Spinnen. Overal spinnen. Ik heb van manlief de opdracht gekregen om de deel schoon te maken. Want hier gaan we straks tijdelijk onze spullen opslaan. De deel is de stal die aan het huis vast zit. De stal waar nog een oude melkmachine staat, waar de drinkbakken voor de koeien op rij staan, en waar links en rechts diepe goten lopen richting gierkelder. Het ruikt er nog steeds naar stal, alsof vorige maand pas de koeien door de grote groene staldeuren naar buiten zijn gestuurd. Maar ze zijn al lang verdwenen. Het huis heeft lang leeg gestaan. En dat kan je zien aan de hoeveelheid spinnenwebben.

Mega bouwspinsels

oude melkmachine
De oude melkmachine

Het is niet vies binnen, het is alleen dat de natuur heel lang zijn gang heeft kunnen gaan. Aan het plafond, langs de muren, onder de lampen, in de kasten… overal hangen enorme webben. Mega bouwspinsels zijn het soms. De spinnen zie je niet met het blote oog. Maar dat ze er zijn, merk ik wanneer ik met de ragebol in de aanslag, mondkapje voor en veiligheidsbril op, de strijd aanga. Alles komt tot leven. Haastig proberen de spinnen zich uit de voeten te maken. Verstoord uit hun dagelijks werk: spinnenwebben maken.

Vallende spinnen

In het begin loop ik vooruit, de ragebol zover mogelijk van me afhoudend. Tot ik merk dat de spinnen die aan de ragebol weten te ontsnappen, zich een minuutje later alsnog naar beneden laten zakken. Daar op de plek waar ik bezig ben. Dus draai ik het om: achterwaarts schoonmaken. Nu kan ik tenminste zien waar de spinnen vielen.

Mannenwerk

stal schoonmaken
Manlief gaat nog eens goed met de hogedrukspuit door de stal

Na een klein uurtje is het werk gedaan. Mijn bovenarmen zijn verzuurd, mijn haar zit vol raggen, maar de stal is schoon. Manlief gaat er nog even met de hogedrukspuit overheen (dat is natuurlijk mannenwerk), en aan het eind van de dag ziet het er spik en span uit. Alles is weggepoetst, behalve de geur. Het ruikt nog steeds naar koeien.

Rust, reinheid, regelmaat

naar schoolxsVandaag de eerste schooldag. Gelukkig! En dat zeg ik met een diepe zucht. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik een verschrikkelijke vakantie heb gehad. Integendeel, het was gezellig en leuk, maar wel flink vermoeiend. Ik merk dat ik toe ben aan regelmaat. Aan een ritme. Want in de vakantie kan en mag alles, en daarmee doe ik niet de dingen die ik eigenlijk wil doen.

Regelmaat

Tien jaar geleden, toch dochterlief net geboren was, leerde ik de drie R’en: Rust, Reinheid en Regelmaat. En ik maar denken dat dat alleen voor de baby gold. Tien jaar later, na 6 weken vakantie, snak ik vooral naar de laatste R. De R van Regelmaat. Elke ochtend op dezelfde tijd opstaan, naar school/werk, een blogje schrijven, ’s avonds sporten en op tijd naar bed. Zonder deze regelmaat voel ik me verloren. Want juist wanneer ik zeeën van tijd heb, komt er weinig uit mijn handen. Want alles kan immers morgen ook wel. ’s Avonds nog een wijntje, omdat het toch vakantie is. Sporten doen we wel op een ander moment in de week. Maar ja, dan verdoe ik me tijd weer aan andere heerlijke, maar vaak nutteloze dingen.

De wekker weer gezet

Dus vanochtend om 6 uur ging de wekker, om 8 uur zwaaide ik dochterlief uit, en tot vanmiddag heb ik hard gewerkt. Nu tijd voor een blogje en dan de hardloopschoenen aan. So far so good. Heerlijk die regelmaat. Vakantie vieren is geweldig, maar weer terug naar de orde van de dag is ook niet verkeerd.
Over twee weken denk ik er vast weer anders over en kijk ik weer reikhalzend uit naar de herfstvakantie. Maar ach, er moet wat te wensen overblijven.

 

 

Verkoelend zomerdrankje

ZomerdrankjeIk zou eigenlijk een spetterende blog moeten schrijven over manlief die op dit moment, bij 33 graden, op zijn knieën in de gierkelder zit. Zwoegend op de rioolaansluiting, zodat we straks zonder stankoverlast en gêne op het toilet kunnen zitten om ons ding te doen. Een verhaal over trots en glorie. Maar dat doe ik niet, in ieder geval niet vandaag. Want daarvoor is het veel te warm.

Ik hou het kort. Want hier op mijn werkkamer stijgt de temperatuur gestaag. En ik weet nu al dat die temperatuur voor vannacht echt niet gaat dalen. Dus wat doe ik: ik maak een verfrissend zomerdrankje, zoek een plekje in de wind en de schaduw en geniet van het leven.

Super simpel zomerdrankje met aardbeien

Dit drankje is binnen 5 minuten gemaakt. Je hebt er zelfs amper afwas van. De aardbeien komen uit mijn moeders tuin: de 2e leg van het jaar.

Nodig: aardbeien, citroen, water, ijsblokjes, eventueel honing

Maak een handje aardbeien schoon en blender ze samen met een uitgeperste citroen en een scheut water. Proef of het zoet genoeg is voor je. Ik deed er een klein theelepeltje honing bij, omdat de aardbeien niet heel zoet waren. Zijn ze dat wel, dan is dat niet nodig. Ijsklontjes erbij, eventueel een takje munt, en genieten maar!

Noaberschap en Drents praoten

drentsWe wonen straks hemelsbreed slechts een kilometer verderop, maar het is een verschil van dag en nacht. Het verschil tussen wonen in een stad en wonen in een dorp.

Drents praoten

De taal alleen al is anders. Ik hoor mensen gezellig Drents praten. En dat geeft mij direct een thuisgevoel. Mijn ouders spraken thuis altijd netjes Nederlands, maar een switch naar het dialect was snel gemaakt als bijvoorbeeld de buurman even langskwam. Het valt me eigenlijk nu pas op dat de meeste mensen die ik ken uit de stad, geen dialect spreken.

Noaberschap

noaberschap
Buurman helpt met het verwijderen van de betonplaten

We wonen er nog niet eens en we kennen al een groot deel van de buurt. Contact maken verloopt vele malen makkelijker dan wanneer je in de stad komt wonen. De buren zijn belangrijk als je buiten de stad woont. Noaberschap noemen ze dat hier. Deze vorm van burenhulp was vooral vroeger erg belangrijk, omdat de bewoners van dorpen en afgelegen boerderijen niet altijd konden rekenen op de openbare voorzieningen.

Gelukkig bestaat het nog steeds en we rollen er ook helemaal vanzelf in. Buurman één helpt met zijn heftruck betonplaten weg te halen, buurman twee heeft wel een aanhangwagen en buurman drie pompt met de waterpomp achter zijn grote tractor even de kelder leeg. Geld hiervoor vragen? Nee, dat doet niemand. ‘Doar drink’n we wel een borrel op’, is het antwoord.

 

Tuinonderhoud: meer dan een stukje maaien

tuinonderhoud 5Wonen op een groot erf is prachtig. De ruimte, de rust, het uitzicht. We zitten niet tegen een schutting te kijken die ons scheidt van de buren. We hoeven niet op gedempte toon te praten. Als ik manlief niet direct kan vinden kan ik zelfs hard roepen. We storen helemaal niemand.

Hij het huis, ik de tuin

Terwijl manlief zich op het huis stort, ontferm ik me over de tuin. Tuinonderhoud klinkt bij ons makkelijker dan het is. Niet dat we een moeilijke tuin hebben: er staan voornamelijk bomen en brandnetels. En gras. Veel gras. Het is vooral de omvang die me doet duizelen.

De oude kippenren te lijf

ETuinonderhoud 1n dan is de eerste vraag: waar begin ik. Want met 5000 m2 grond zijn er veel plekjes waar ik kan beginnen. Samen met mijn moeder besluit ik om eerst de oude kippenren te lijf te gaan. Tenminste, aan het gaas te zien neem ik aan dat dit de kippenren was. Verrotte balken, gescheurd gaas en hardnekkig prikkeldraad sleuren we aan de kant. Het zweet druipt over onze ruggen. Vervolgens gaan we de brandnetels te lijf. tuinonderhoud 4Hoewel we goed ingepakt zijn, met lange broek, lange mouwen en handschoenen aan, weten de krengen toch regelmatig onze huid te raken. Of gewoon dwars door de handschoenen heen te prikken. Die avond zullen we nog vaak zitten te krabben.

Gras en brandnetels

De tweede klus is grasmaaien. Voor het huis kan je spreken van een gazon. Het ziet er aardig uit en is redelijk kort. Achter op het erf is er eerder sprake van een weiland. Het gras is hoog en stug. En ook hier staan veel brandnetels. Stoer haal ik onze elektrische grasmaaier uit de garage. Dit varkentje zal ik eigenhandig wassen. Terwijl eigenlijk iedereen mij voor gek uitmaakt (‘dat doe je toch op een zitmaaier’, ‘neem schapen’) begin ik aan de klus. Het duurt een paar uurtjes en ik heb blaren op de handen, maar het resultaat is naar volle tevredenheid. Weiland één is gekortwiekt. Op naar weiland twee!

tuinonderhoud 2
Voor
Tuinonderhoud 3
Na

Koperdieven aan het werk: geen water en gas

koperdievenGeen water, geen gas. We hebben in ons nieuwe huis voorlopig alleen elektriciteit. Dat komt niet door de ouderdom, maar omdat koperdieven op het moment dat het huis op Funda stond, hun slag sloegen. Alle leidingen en kranen zijn gestolen. Als kers op de taart namen de boefjes ook de boiler en de watermeter mee.

Waterput

We hebben dus een huis zonder water en zonder gas. Maar gelukkig is er wel een waterput. Drinken doen we het niet, maar de plantjes die we afgelopen weekend voorlopig hebben ingekuild, zijn er blij mee.

In de bedstee

bedsteeXS
Het huis heeft nog een oude bedstee

De eerste stap in het nieuwe huis is dus het herstellen van de leidingen. Een lastig klusje, maar manlief weet er gelukkig wel raad mee. Na twee dagen zwoegen in de bedstee (want daar staat de nieuwe watermeter) stroomt er weer water uit de kraan. Het koperwerk heeft hij vervangen door kunststofleidingen.

Oh bah!

toiletXSWater betekent ook een wc. Hoewel ons terrein een kleine 5000 mbeslaat (je zou zeggen ruimte genoeg voor een natuurlijk toilet) toch fijn. Maar voordat ik op dit toilet ga zitten, moet er toch iets gebeuren. Bij de eerste spoelbeurt kwam er uit alle randen en gaten zoveel zwarte prut, dat ik het voorlopig nog niet vertrouw. Gelukkig heeft manlief professionele stofmaskers gekocht. Die zet ik op bij de schoonmaakbeurt.

 

 

Lidl krijgt meer biologische producten

biologische producten Lid 2Op Facebook maakte Monique van Meukvrij met Monique mij erop attent dat de Lidl sinds kort meer biologische producten in haar assortiment heeft. Nu hebben wij een Lidl in de buurt en is woensdag boodschappendag. Ik sprong vanochtend dus op de fiets om mijn slag te slaan.

Want de Lidl staat voor goedkoop. En als mijn wekelijkse boodschappen iets goedkoper kunnen, zou ik dat fijn vinden. Nu fiets ik elke week naar de biologische winkel annex zorgboerderij in een dorp verderop. Ze hebben bijna alles wat ik nodig heb. Maar er kleven altijd twee nadelen aan: de keuze in groente en fruit is beperkt en de producten zijn er niet zo goedkoop als bij de grote supermarkten.

Is het goedkoper?

Van die nadelen heb ik bij de Lidl geen last. Er is meer keuze op de groente en fruitafdeling en bij de kassa vraag ik me altijd af of hij alles wel heeft aangeslagen. Toch valt de biologische keuze me een beetje tegen. Van de 30 producten die ik kocht (en wekelijks nodig heb), waren er slechts 10 biologisch. De biologische producten die in de schappen liggen, zijn wel veelal goedkoper dan de producten in een biologische winkel.

Is het gezonder?

Meukvrij met Monique had zo haar eigen conclusies getrokken. Veel van de biologische producten bij de Lidl zijn niet direct gezonder en bevatten zelfs meer suikers en vetten dan een niet-biologische variant. Ook hebben ze vaak meer additieven dan andere biologische producten, omdat ze graag willen dat de producten langer houdbaar zijn.
De biologische producten bij de Lidl zijn, zoals Monique het zegt, een gulden middenweg. Een prima keus voor een gezond budget-product. En ik kan er alleen maar blij om zijn dat de grote winkelketens gehoor geven aan de groeiende vraag naar biologische producten en dat deze nu ook beschikbaar zijn voor een lagere prijs.

Klein assortiment

Voor mij werkt het echter niet. En dat komt voornamelijk omdat het biologische assortiment te klein is. Er is bijvoorbeeld heel weinig keuze in vlees. Bij de Lidl heeft het meeste vlees één ster van het Beter Leven-keurmerk, en dat vind ik te weinig. De havermout, crackers en bruine bonen, om maar een paar van mijn wekelijkse producten te noemen, hebben geen biologisch zusje. Ik moet nu alsnog naar een andere winkel voor de rest van de producten.

Toch de biologische winkel

Ik weet dat ik volgende week toch maar weer naar mijn biologische winkeltje een dorp verderop ga. Belangrijkste reden is dat ik daar al mijn boodschappen kan doen, al is de keuze niet al te groot. Ik vind het bestaan van dit soort bio-winkels erg belangrijk, want zo kan ik mijn eigen keuzes maken en ben ik niet overgeleverd aan het inkoopbeleid van de grote supermarktketens. Maar om deze kleine biologische winkels in stand te houden, zijn klanten nodig. Dus volgende week sta ik weer voor de deur.

 

Paradijs vol spinnenwebben

Spinnenwebben, stof, vogelnestjes, huis opknappen 1meer spinnenwebben, zand, beestjes, houtsplinters en nog meer spinnenwebben. Dat is ongeveer hoe ons nieuwe huis er van binnen uitziet. Op zolder ligt een dood vogeltje, waarschijnlijk kon het niet meer naar buiten. Het stinkt er, het is muf, er is schimmel. De vloer zakt een beetje door als we er op lopen. Manlief en ik kijken elkaar aan: hoe hadden we dat avontuur ook alweer gezien?

raampje schuurHuis opknappen

In het huis kunnen we voorlopig niet wonen. Dat wisten we al. Er is jaren niks aan gedaan. Er zitten gaten in het dak, scheuren in de muren. De ramen zijn enkel glas. Als het bestond zou het huis energielabel Z++ krijgen. Ik vraag me af of de vorige bewoners het wel warm kregen in de winter.

Oude bankschroef

Elke keer als we door het huis lopen valt ons weer iets op. Een oude grijze telefoon met draaischijf die aan de muur hangt. Een oude bankschroef in de koeienstal. de stalEn in de hooischuur ligt nog een paar klompen. Ons erf zou niet misstaan in een film over het oude boerenleven. Eigenlijk is het de perfecte plek voor een nostalgische fotoshoot!

Schimmel

Met schimmel in huis maken we geen grappen. De eerste bestelling is de deur dan ook al uit: professionele stofmaskers, overalls en handschoenen. Dit weekend gaan we eens kijken wat we onder het versleten vloerbedekking aantreffen. Het voelt een beetje als zoeken naar ‘lijken in de kast’. Laten we hopen dat het meevalt.

Duurzaam droomhuis

duurzaam huisVandaag begint ons avontuur. Een heel groot avontuur. We zijn sinds vanmiddag trotse eigenaar van een nieuwe huis! Nou ja… nieuw…. huis. Het heeft vier muren en een dak en het staat op een enorm stuk grond. Direct bewoonbaar is het echter nog niet. We noemen het voor de grap ‘ons bouwval’. Maar dat is ook niet helemaal waar. Want een bouwval heeft geen charme, en dat heeft dit huisje wel.

Deze tekening maakte manlief voor mijn verjaardag. Ik ben er al jaren verliefd op. Elke keer als ik er langs liep (meestal hardlopend) dacht ik: als dit ooit nog eens te koop komt…. Twee oude mensjes zaten regelmatig op het bankje voor het huis. Te genieten van de rust en het uitzicht. En wát voor uitzicht!

Duurzaam huis

En toen was het huis leeg en stond er een bord in de tuin: te koop. Manlief en ik hebben heel wat moeten wikken en wegen. Want wat doe je met zo’n huis op zo’n enorm stuk grond? Wat kan je ermee? Valt er van dit huis, met alle gaten en kieren een duurzaam huis te maken? Eigenlijk weten we het nog steeds niet. Maar het is wel ons droomhuis. In onze dromen zien we een prachtig opgeknapt en vooral duurzaam huis. Voorzien van duurzame elementen, gebouwd van duurzame materialen. Zonder elektriciteitsrekening, geheel zelfvoorzienend. Met een mega-moestuin en een romantisch appelhofje. De klompen in de schuur. We gaan het avontuur aan. En dat avontuur begint vandaag.

Recept: sla courgette soep

appetite-1239182_640Terug van vakantie loop ik snel even door mijn moestuintje. Ik pluk de rode tomaten en oogst enkele joekels van courgettes. De prei staat nog vier rechtop en de rode bieten zitten nog keurig onder de grond. Helaas, de sla is doorgeschoten. Lange stengels met blaadjes schieten de lucht in.

Doorgeschoten sla

Ik kijk naar de sla. Moet ik dit weggooien? Kippen of konijnen hebben we niet, dus het komt óf op ons bord óf in de groencontainer. Na een rondje Google blijkt dat je doorgeschoten sla nog best kunt eten. De smaak is iets bitter en de stengel is uiteraard niet eetbaar. Ik besluit alles uit de grond te halen en de blaadjes te oogsten. Vandaag eten we sla-courgette soep!

Recept: Sla courgette soep

Dit is een recept uit de losse pols. Het is super simpel en snel klaar. Ik gebruikte ongeveer een kwart van de enorme courgette en 2 ‘kroppen’ doorgeschoten sla.

sla courgettesoepIngrediënten:
sla
courgette
bouillon
ui
knoflook
(kokos)olie
kruiden (naar smaak)

Fruit zachtjes ui en knoflook. Voeg kleine blokjes courgette toe en de sla. Schep alles goed door elkaar op een zacht vuurtje. Voeg eventueel nog wat kruiden toe (bijvoorbeeld verse tijm). Als de sla iets is geslonken doe je er bouillon bij. Breng aan de kook en laat even zachtjes doorkoken. Hoeft niet al te lang, want courgette en sla zijn zo gaar. Even met de blender erdoor, en smullen maar!

Op de foto naast de soep ligt een courgette-appel muffin. Maar aangezien zowel man- als dochterlief deze niet kon waarderen op smaak, laat ik het recept maar achterwege.  :(

Ik verwacht nog vele courgettes de komende tijd. Wie heeft er nog lekkere recepten?