Twee uur heb ik staan wassen, poetsen en stofzuigen, maar nu glimt hij dan ook echt. Dat moet ook, want sinds vandaag staat hij op Marktplaats: mijn mooie, snelle en nooit in de steek latende Citroën C3. Wegens overcompleet, staat er in de beschrijving, maar eigenlijk is het: wegens vervuiling. In mijn duurzame leven is geen plaats voor een eigen auto. Compleet overbodig, zo bleek de afgelopen maanden waarin ik al probeerde autovrij door het leven te gaan. Nou ja, compleet… Handig is een auto wel. Gelukkig blijk ik heel goed zonder te kunnen.
De afgelopen maanden heb ik flink geoefend. Met de trein, de bus, carpoolend, lopend, fietsend. Er is slechts een ding wat ik in mijn leven nu aanpassen: de planning. Met de auto ben je overal in een mum van tijd en parkeer je voor de deur. Lopend of fietsend doe ik er iets langer over, en met het openbaar vervoer moet ik rekening houden met slechts twee vertrekmomenten per uur. Inmiddels ken ik al wel bijna alle buschauffeurs die in de wijk rijden.
Wat waren ook alweer de voordelen van geen auto:
1. Geen benzinekosten
2. Geen autoverzekering
3. Geen wegenbelasting
4. Geen onderhoud
5. Geen parkeertickets
6. Geen APK-kosten
7. Geen aankoopkosten
8. Besparing CO2– en fijnstofuitstoot
Bij elkaar toch een flink bedrag. En wat als ik nu echt een auto nodig heb? Dan
- Huur ik een auto via GreenWheels of Car2Go (voor wie in Amsterdam woont)
- Leen ik de auto van een mede Assenaar via Snappcar of MyWheels of Wego
- Verzoek ik manlief om zijn stalen ros te pakken en mij de auto te geven.
Drie weken geleden besloot ik om de auto wat vaker te laten staan. En… om mijn auto (we hebben er twee) misschien wel helemaal de deur uit te doen. Dat laatste is nog niet het geval, maar het is inmiddels ook geen onmogelijke gedachte meer. Want reizen met het openbaar vervoer is zo gek nog niet.
De bus is twee minuten te laat als ik instap. Dat moet geen verschil maken voor de treinaansluiting. En dat doet het ook niet. Keurig op tijd, met nog enkele minuten te gaan, stap ik het perron op. Oeps, de trein heeft wél vertraging. Slechts vijf minuten, maar nu heeft het wel invloed op de volgende verbinding.
Voor onze deur staan twee auto’s. Sinds ik gestart ben met mijn blog, voel ik me steeds meer schuldig over het feit dat het twee auto’s zijn. Langzaam aan vraag ik me af hoe het leven eruit ziet als we maar 1 auto zouden hebben. Misschien denk je nu, wat een onzin, ik heb er ook maar één (of misschien helemaal geen), dat kan heel goed! Maar als je gewend bent dat je altijd een auto tot je beschikking hebt, dan zal het op zijn minst toch heel hard wennen zijn als dat niet het geval is.