Ik krijg af en toe wel wat commentaar op mijn duurzame gewoontes. Twee weken geleden besloot ik mijn koffieconsumptie drastisch te verminderen, en na het lezen van het boek Voetprintcooking ga ik ook mijn kaasquotum aanpassen. Wat ga je dan nog wél eten, is de vraag. Ontzeg je je nu niet teveel? Nee, ik vind van niet.
Neem de koffie: van drie koppen per dag naar drie koppen per week. Ik drink alleen nog koffie die ik echt lekker vind. Waar ik van geniet én op de momenten dat ik er echt zin in heb. Niet meer uit gewoonte, en niet als ik weet dat het een of ander zwart prutje is uit een koffieautomaat, op smaak gebracht met een zakje ondefinieerbaar poedermelk.
Met kaas werkt het ook zo. Ik schrok toen ik las dat voor het maken van 1 kilo kaas zeker 10 liter melk nodig is. En ik maar denken dat mijn zuivelgebruik minimaal is (want ik drink geen koemelk). Reden genoeg voor mij om minder vaak kaas te eten en er alleen van te genieten als er echt lekkere kaas voor mijn neus staat. Want wat ik dagelijks om mijn brood heb, is vaak maar een slap aftreksel van die echte smaakvolle boerenkaas, die vaak net iets duurder is en daardoor niet op mijn boterham belandt. Dus eet ik nu hummus, tahin, pindakaas en andere lekkere spreads op mijn boterham (liefst zelfgemaakt). En kies ik kaas als ik ook zeker weet dat het die echte smaakvolle én biologische kaas is. Dan is het echt genieten.
Drie weken geleden besloot ik om de auto wat vaker te laten staan. En… om mijn auto (we hebben er twee) misschien wel helemaal de deur uit te doen. Dat laatste is nog niet het geval, maar het is inmiddels ook geen onmogelijke gedachte meer. Want reizen met het openbaar vervoer is zo gek nog niet.
Woensdag boodschappendag. Een keer in de week doen we boodschappen en zorgen ervoor dat we alles in huis hebben om de week door te komen. Dat betekent dat we van te voren moeten bedenken wat we de rest van de week willen eten. Want als dochterlief zin heeft in spaghetti, dan moeten die slierten wel in huis zijn. Dus wordt er op woensdag eerst een rondje gedaan: wie wil wat eten. Niet dat het helemaal vrijblijvend is, want eens in de 2 weken brengt de biologische groenteboer (de 
Ik zal het maar eerlijk zeggen: ik ben niet iemand die direct in de bres springt voor het eerste de beste onrecht dat mens, dier of milieu wordt aangedaan en met actieborden de straat op rent. Ik ben meer van het stille gevecht. Ik weiger gewoon om een bepaald product te kopen of ik zet mijn handtekening onder een petitie.
De bus is twee minuten te laat als ik instap. Dat moet geen verschil maken voor de treinaansluiting. En dat doet het ook niet. Keurig op tijd, met nog enkele minuten te gaan, stap ik het perron op. Oeps, de trein heeft wél vertraging. Slechts vijf minuten, maar nu heeft het wel invloed op de volgende verbinding.
Voor onze deur staan twee auto’s. Sinds ik gestart ben met mijn blog, voel ik me steeds meer schuldig over het feit dat het twee auto’s zijn. Langzaam aan vraag ik me af hoe het leven eruit ziet als we maar 1 auto zouden hebben. Misschien denk je nu, wat een onzin, ik heb er ook maar één (of misschien helemaal geen), dat kan heel goed! Maar als je gewend bent dat je altijd een auto tot je beschikking hebt, dan zal het op zijn minst toch heel hard wennen zijn als dat niet het geval is.
Biologisch Europees keurmerk: garandeert goede milieu- en dierwelzijnsnormen. Het keurmerk wordt onafhankelijk gecontroleerd.
EKO: Nederlands keurmerk voor biologische landbouw, met milieu- en dierenwelzijnseisen.
Demeter: keurmerk voor biologisch-dynamische landbouw.
Erkend streekproduct: keurmerk met eisen op gebied van milieu, dierenwelzijn, kleinschalige recreatie en regionale werkgelegenheid. En aandacht voor behoud van cultuurlandschappen.
Beter Leven keurmerk, 1, 2 of 3 sterren: keurmerk van de Dierenbescherming en garandeert alleen dierenwelzijn. Hoe meer sterren, hoe beter.
Milieukeur: keurmerk met criteria voor aardappelen, groente en fruit die het milieu minder zwaar belasten dan vergelijkbare producten.
MSC: keurmerk voor duurzaam gevangen wilde vis. De vangstmethode beschadigen de natuur niet en vissoorten worden niet overbevist.
ASC: garandeert verantwoorde viskweek en stelt eisen op gebied van milieu.
UTZ Certified: keurmerk op koffie, thee en chocolade dat duurzame productie en een eerlijke prijs voor boeren garandeert.
Max Havelaar/fairtrade: keurmerk dat een eerlijk prijs voor boeren in ontwikkelingslanden garandeert. Het let ook op naleving van milieuregels.
Rainforrest Alliance: keurmerk voor milieu en eerlijke handel in landen waar regenwoud groeit. Voor koffie, thee, chocolade en bananen.
Fair for life: keurmerk voor tropische producten dat garanties geeft voor milieu en eerlijke handel.
Bio+: is geen keurmerk, maar een merknaam voor biologische producten. Te vinden bij supermarkten zoals Plus, Jumbo en Coop.
Bio-oke: is geen keurmerk, maar een merknaam voor biologische producten. Te vinden bij supermarkten zoals Digros, Bas en Dirk.
Biotrend: is geen keurmerk, maar een merknaam voor biologische producten. Te vinden bij supermarktketen Lidl.
Aangezet door de 65 euro aan kostenbesparing nu ik onze extra koelkast de deur uit doe (zal hem even goed schoonmaken en dan op Marktplaats plaatsen) kijk ik enthousiast het huis rond om te ontdekken waar ik nog meer onnodig energie verbruik. Ik weet zeker dat energiebesparing overal te halen valt.
Ik heb thuis geleerd dat afval in de prullenbak hoort. Dat zit er diep in bij mij. Ik gooi niks op de grond. Ik durf het niet eens, al is er in een straal van een kilometer niemand om mij heen. Alleen een klokhuis belandt nog wel eens in de bosjes. Ik heb altijd geleerd dat een klokhuis binnen 14 dagen afgebroken is. Of opgegeten. Maar ik kan tot ellende toe met een kauwgom in mijn mond rondlopen die al helemaal nergens meer naar smaakt, alleen omdat ik geen papiertje bij me heb waar ik hem in kan bewaren. Op de grond gooien, aan een boom plakken, nee, dat doe ik niet. Stel dat er een beestje met zijn pootjes in vast blijft steken!