Zelf doen

Een trieste dag

18 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Buiten op de borden stond de aanbieding: kip voor tien euro per kilo. Varkensvlees voor 8 euro per kilo. Niet duur voor een biologische slager, dacht ik nog. Toen ik binnenliep, waren de schappen zo goed als leeg. ‘Ben ik te vroeg of ben je al uitverkocht’, vroeg ik vrolijk. ‘We gaan dicht’, was kort het antwoord van de slager. En ik schrok. Dicht? Mijn biologische slager op de hoek die altijd even vrolijk al mijn bakjes vult, stopt er mee? Helaas maar waar. Financieel trekken ze het niet meer. Niet zo verwonderlijk met de kiloknallers van Lidl en Jumbo als buren. Daar valt niet tegen te concurreren. Daarnaast bieden zij ook steeds meer biologisch vlees aan. Dus als je daar toch eenmaal loopt met je karretje…

Wij maakten vorig jaar de overstap naar De Groene Weg, zoals de biologische slager heet. We besloten minder vlees te eten, maar het vlees dat we aten, moest van goede biologische kwaliteit zijn. De supermarkt was veel te beperkt in de keuze. En omdat De Groene Weg ‘de buurman’ van de supermarkt is, was de overstap snel gemaakt. En het beviel ons direct. Een slager die kennis heeft van het vlees, en die vooral ‘lekker’ vlees verkoopt. Vlees waar nooit krachtvoer of antibiotica aan te pas is gekomen. Vlees van dieren die alle vrijheid en ruimte hebben gehad in hun leven. Vlees zonder e-nummers. Een slager die precies weet wat er gebeurd is met mijn stukje vlees. En die met alle plezier mijn bakjes vult. Ik vind het ontzettend jammer.

Dag Groene Weg-slager in Assen. We zullen af en toe de stap maken naar Groningen, maar waarschijnlijker zullen we nu nog minder vlees eten.

Nieuwe uitdaging: alleen nog onverpakt

8 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

De week is voorbij. Opnieuw was mijn bijdrage aan de afvalberg van Nederland substantieel. Gelukkig valt het meest apart in te zamelen en is de hoop ‘restafval’ nog geen kwart vuilniszak vol. Maar toch, ik schrik van de hoeveelheid afval in zijn algemeenheid, terwijl ik toch inmiddels veel producten zonder verpakkingsmateriaal koop. Maar dat laatste kan blijkbaar nog beter.

Dat wordt de nieuwe uitdaging: de komende week koop ik niks dat verpakkingsmateriaal heeft dat uiteindelijk in mijn vuilnisbak (papier/glas/plastic/rest) terecht komt. Hoewel we nog genoeg producten in de voorraadkast hebben om voorlopig niet van de honger om te komen, zijn er toch wekelijkse levensmiddelen (melk, pure chocola) waar ik nu een oplossing voor moet vinden. Ben benieuwd of ik die lijst kan verkleinen en onverpakte alternatieven te vinden.

Ideeën? Laat me weten!

Niet heel duurzaam, wel creatief en nuttig

5 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Op dag 2 viel onze afvalproductie in eerste instantie reuze mee met het afval. Eén volgesnoten zakdoek (manlief is nog steeds verkouden) en een paar ‘mislukte tekeningen’ van dochterlief. Ze heeft een hoge tekeningenproductie. Niet heel duurzaam, maar wel super creatief. De mooiste kunstwerken hangen we aan de muur. Toen ik aan het eind van de dag ging opruimen, kwam ik de uitgelezen zaterdagkrant tegen. Over die krant heb ik het al eerder gehad: door de week lezen we deze digitaal, maar elke zaterdag ploft de dikke weekendeditie op de mat. Hou ik het door de week bij het koppensnellen van de digitale krant, in het weekend ga ik er echt voor zitten en lees ik de weekendeditie van A tot Z. Die zaterdagkrant is niet heel duurzaam, maar wel super nuttig en interessant.
Op de afvalhoop ligt ook de verpakking van ons online bestelde vakantiefotoboek. Het fotoboek ziet er prachtig uit, met al die mooie beelden van Suriname. Ik realiseer me dat een foto-album ook digitaal kan. Al onze foto’s staan op de computer, mooi geordend in mapjes. Maar kijk ik er ooit naar? Nee! Juist door de digitale fotografie maak ik meer foto’s dan me lief is. En daarom besluiten we elk jaar weer om onze vakantie vast te leggen in een echt album. Een die je neerlegt op tafel en waar de foto’s na verloop van jaren niet uitvallen of vergelen. Niet heel duurzaam, maar wel heel leuk.

Dag 3 laat weer een leeg melkpak zien en lege plastic verpakkingen: van de rijstwafels en van het toiletpapier. Maar ook van een bos tulpen. Verder de doos bonbons die dochterlief 2 weken geleden met haar verjaardag had gekocht om de juffen op te trakteren, de verpakking van de roomboter en de gezeefde tomaten en een lege enveloppe.

Zucht… afvalloos: hoe doe je dat eigenlijk?

Wat zit er in mijn vuilnisemmer? Dag 1

2 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

afvalstatus dag1 — Afval verminderen dag 1

Dus wat Emily-Jane in een jaar aan afval produceert, daar doe ik ongeveer een dag over… Ok, ik mag niet te hard oordelen over mezelf. Doel was om te kijken wat mijn afval inhoudt: pak rijstmelk, pak sinaasappelsap, plastic zak van de bleekselderij, twee papiertjes van de tartaartjes, stickertje van de appel (waarom zitten die op álle appels), twee volgesnoten zakdoeken, stukje bakpapier en het lipje van het nieuwe pak rijstmelk en veel gft. Zodra alles netjes in de bijbehorende containers zit, blijven de drankpakken over (daar zit een dun laagje kunststof in en soms ook aluminium aan de binnenzijde), én de volgesnoten zakdoeken (te sterk vervuild en mogen daarom niet bij het oud papier, aldus afvalwijzer). Misschien kan ik die melkpakken héél klein opvouwen?

De afvalhoop maakt me ook weer even bewust: waarom een zakje voor de bleekselderij? Ik weet het weer: onverpakt waren ze niet te koop in de supermarkt. Net zo min als komkommer. Bleekselderij én komkommer staan vanaf nu standaard op het ‘markt-lijstje’.

Eén kilo afval per jaar? Dat wil ik ook!

1 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Eén liter afval per jaar. Deze hoeveelheid produceert Emily-Jane Lowe samen met haar man en 3 kinderen. Emily-Jane’s missie is zo min mogelijk afval produceren. Nu doe ik zelf ook erg mijn best met mijn tasjes en bakjes, en scheid ik ons afval waar mogelijk. Toch is mijn vuilnisemmer na twee weken wel stinkend vol. Hoe kan ik mijn afval nog verder verminderen? Ik wil worden als Emily!

Het lijkt me praktisch onmogelijk, slechts 1 liter afval per jaar produceren. Maar als zij het kan, waarom ik niet ook? Als eerste taak ga ik de komende 2 weken lang onderzoeken waar mijn afval uit bestaat. Nee, niet door de vuilnisemmer op z’n kop te zetten, maar door vanaf vandaag dagelijks een foto te maken van ons afval. Ik zal proberen het netjes te houden.

Deze 2 vragen kosten me niks

15 januari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Wist je dat duurzaam leven vaak zelfs geld oplevert? Sinds ik in augustus begon met mijn missie om stap voor stap duurzamer te leven, merk ik dat mijn geld veel langer in mijn portemonnee blijft zitten. Hoe? Omdat ik eerst nadenk voordat ik een product koop. Ik stel mezelf 2 vragen:

waarvan is het gemaakt? Van duurzame materialen?
Als het antwoord ‘nee’ is, vraag ik me af:
heb ik het écht nodig? En ga ik het vaker gebruiken? Als het antwoord hierop ook ‘nee’ is, leg ik het product weer terug. Deze twee vragen hebben me weerhouden om een impulsaankoop te doen.

Nog geen jaar geleden liep ik tussen de middag vaak even naar het winkelcentrum in de buurt. Even struinen bij Kruidvat, Blokker of gewoon door de Jumbo. Het geld in mijn zak wachtte ongeduldig om uitgegeven te worden. Natuurlijk vond ik altijd wel iets dat ik wellicht ooit nodig zou hebben. En toch verbaasde het me telkens weer dat de bodem van mijn portemonnee zo snel in zicht kwam.

Duurzaam leven betekent niet direct zuinig leven, omdat je zuinig móet leven. Maar omdat je nadenkt over wat je echt nodig hebt en of dat wat je écht nodig hebt, ook duurzaam is. Voor mij is dat dus niet dat leuke t-shirtje van een tientje dat ik zie hangen in een winkel die niet om zijn duurzaamheid bekend staat. Of speelgoed voor dochterlief dat er zo schattig uitziet, maar waarvan ik weet dat het het eind van het jaar niet haalt, of binnen twee dagen onderin de rommeldoos belandt.

En kom ik iets tekort? Nee, helemaal niet! Ik word er alleen maar ‘rijker’ van. Less is more.

Smullen van de Jumbo

10 december 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

We komen net thuis met een krat vol boodschappen. We hebben weer eten voor de hele week. Maar dit keer heb ik nog iets extra’s gekocht: een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht. Niet voor mezelf, maar voor een gezin dat dit jaar zelf niet bij machte is om een kerstdiner te koken. Dit is de actie Samen vieren we kerst van de Jumbo. Een mooi initiatief!

Jumbo schenkt met de donaties kerspakketten en organiseert etentjes door het hele land. Daarnaast doneert de winkelketen bij ieder tweede gerecht het derde gerecht.

Ik vind het een geslaagde actie. Vooral de laagdrempelige manier waarop het georganiseerd is. In de winkel neem je een coupon met een gerecht van het rekje, en rekent deze samen met je andere boodschappen af bij de kassa. Het is een kleine moeite, maar een groot gebaar. Ik hoop dat de actie helpt om iedereen aan een fijn kerstmaal te zetten.

En de ophef rond de reclame? Als Jumbo doet wat ze belooft, dan moeten ze vooral zelf weten hoeveel geld ze in de campagne steken.

Duurzaam vliegen, kan dat?

8 december 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

Het duurt niet lang mee en dan gaan we naar Suriname! Het land waar ik meer dan tien jaar heb gewoond en waar veel van mijn lieve vrienden zich bevinden. We hebben er enorm veel zin in. Maar… vliegen past eigenlijk niet in mijn duurzame straatje. Hoewel er geen alternatief is voor het vliegtuig, vind ik toch dat ik moet kijken hoe ik de reis, en ook ons verblijf, zo duurzaam mogelijk kan maken.

Stap één zet ik gewoon hier achter mijn computer. Ik ga CO₂ compenseren. Want het is nogal een reis en de uitstoot is niet mis. Deze gassen versterken het broeikaseffect en de klimaatverandering. Om te weten om hoeveel CO₂ het gaat, gebruik ik de rekentool van Trees for All. Trees for All is een stichting (dus zonder winstoogmerk) en plant ter compensatie bomen in zowel Nederland als in het buitenland. Hiervoor heeft de stichting verschillende projecten waar ze tegelijkertijd werkt aan verbetering van levensomstandigheden van de lokale bevolking. Er zijn meer organisaties die CO₂ voor je kunnen compenseren, maar Trees for All is een van de weinige met het CBF-keurmerk en wordt door de Belastingdienst erkend als goed doel.

De tool invullen is simpel. Ik geef aan waar ik heen ga en hoe ik dat doe (Suriname met het vliegtuig). De tool berekent dat dit neerkomt op een totale uitstoot van 4,5 ton CO₂ (retourtje). Hiervoor moet 1 boom 396,5 jaar groeien in de tropen, wordt me erbij vertelt. Dit kan ik compenseren voor € 43,88, en Trees for All investeert dit in het project bosherstel in Maleisië. Daarnaast doneer ik ook nog 6 bomen die geplant worden op de Filipijnen.

Heb ik mijn reis nu ‘afgekocht’? Zo voelt het niet direct. De beste manier om CO₂ te verminderen is door je energieverbruik naar beneden te brengen. En vliegen zorgt juist voor een heel hoog energieverbruik. Maar soms kan of wil je niet anders. Dan vind ik compenseren het beste alternatief.

Hoe groen is Sinterklaas?

3 december 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

Het is bijna zover. Het heerlijk avondje, pakjesavond. Dit jaar vieren we het voor het eerst met lootjes, want dochterlief gelooft niet meer. Dus vrijdag is de dag van veel cadeautjes, gedichtjes, lekker eten en drinken en surprises. Gewoon gezellig. Maar is het ook duurzaam?

Vanmiddag ontdekte ik tot mijn schrik dat ik er helemaal niet aan heb gedacht om een groen en duurzaam sinterklaasfeest op te zetten. Ik was vooral druk met cadeautjes kopen, gedichten schrijven en surprises maken. Het is me helemaal ontschoten. Hoewel, helemaal… Degene voor wie ik een cadeautje moest kopen maak ik blij met een bijenhotel (van Natuurmonumenten), en bodylotion van schapenmelk afkomstig van schapen uit de buurt (ik hoop dat het een beetje lekker ruikt, haha). En de surprises zijn gemaakt van een restje wol (jawel, voor het schaap), een kapotte legging en een oude knoop. Gelukkig ben ik onbewust toch bewust bezig geweest.

Voor wie nog aan de slag moet, en het kinderfeest groen en eerlijk wil laten verlopen, heb ik hier nog snel een paar tips:

Koop geen prul, dingen waarvan je weet dat ze snel kapot gaat of waar de ander niets aan heeft.
Maak je surprise van materialen die je in huis hebt (kleding, wol, lege flessen of melkpakken).
Geef een ervaring, zoals een workshop, een bioscoopbon of kaartjes voor een evenement.
Koop fairtrade, lokaal of biologisch (check de website van Zusténebol)
Koop fairtrade chocoladeletters (beste keus is Tony Chocolonely) of maak zelf je pepernoten.

Van eten naar genieten

27 november 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

Ik krijg af en toe wel wat commentaar op mijn duurzame gewoontes. Twee weken geleden besloot ik mijn koffieconsumptie drastisch te verminderen, en na het lezen van het boek Voetprintcooking ga ik ook mijn kaasquotum aanpassen. Wat ga je dan nog wél eten, is de vraag. Ontzeg je je nu niet teveel? Nee, ik vind van niet.

Neem de koffie: van drie koppen per dag naar drie koppen per week. Ik drink alleen nog koffie die ik echt lekker vind. Waar ik van geniet én op de momenten dat ik er echt zin in heb. Niet meer uit gewoonte, en niet als ik weet dat het een of ander zwart prutje is uit een koffieautomaat, op smaak gebracht met een zakje ondefinieerbaar poedermelk.

Met kaas werkt het ook zo. Ik schrok toen ik las dat voor het maken van 1 kilo kaas zeker 10 liter melk nodig is. En ik maar denken dat mijn zuivelgebruik minimaal is (want ik drink geen koemelk). Reden genoeg voor mij om minder vaak kaas te eten en er alleen van te genieten als er echt lekkere kaas voor mijn neus staat. Want wat ik dagelijks om mijn brood heb, is vaak maar een slap aftreksel van die echte smaakvolle boerenkaas, die vaak net iets duurder is en daardoor niet op mijn boterham belandt. Dus eet ik nu hummus, tahin, pindakaas en andere lekkere spreads op mijn boterham (liefst zelfgemaakt). En kies ik kaas als ik ook zeker weet dat het die echte smaakvolle én biologische kaas is. Dan is het echt genieten.

Al drie weken niet getankt

19 november 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

de bus2 Drie weken geleden besloot ik om de auto wat vaker te laten staan. En… om mijn auto (we hebben er twee) misschien wel helemaal de deur uit te doen. Dat laatste is nog niet het geval, maar het is inmiddels ook geen onmogelijke gedachte meer. Want reizen met het openbaar vervoer is zo gek nog niet.

In twaalf dagen heb ik twee keer de auto gepakt om naar het werk te gaan. Vijf keer kon ik meerijden met collega A en vijf keer pakte ik de bus/trein. Een prima score zover. Voor de kleine boodschappen pak ik de fiets naar het winkelcentrum, voor een bezoek aan de stad de bus (of fiets). Zelfs voor een bezoek aan mijn ouders 18 kilometer verderop neem ik de bus. Ach, ik doe er iets langer over, maar ik vind het ook zeer relaxed. En dat laatste had ik niet verwacht. Maar het is alsof tijd er iets minder toe doet. Ik ben nu iets later op het werk, maar in plaats van een half uur in de auto naar de radio te luisteren (of te kletsen met collega A), heb ik nu een uur de tijd om te lezen en mijn mail alvast te beantwoorden. En ja, ik ben ook vaak een half uurtje later thuis. Dus eten we ook een half uurtje later. Ik heb nog niemand horen klagen.

In het begin vond ik het frustrerend wanneer de bus vlak voor mijn ogen wegreed. Nu weet ik dat er over tien minuten weer een andere bus komt (althans… in Groningen. In Assen moet ik er wel voor zorgen dat ik op tijd bij de halte sta, anders sta ik een half uur extra te koukleumen).

Kortom: ik heb de juiste combinatie gevonden voor mijn dagelijkse gang naar kantoor, zonder gebruik te hoeven maken van mijn eigen auto. De reiskosten maken nauwelijks verschil. Maar toen ik afgelopen week de rekening onder mijn neus kreeg van een kleine beurt voor mijn auto, wist ik weer welke kosten er wél toe doen.

Nog een laatste uitdaging: Hoe krijg ik dochterlief naar atletiek (8 km) of zwemles (7 km). De fiets is in de zomer een goede optie, maar in deze donkere dagen loop ik daar niet echt warm voor. Eens kijken wat de busdienstregeling te zeggen heeft.

Grote verpakkingen, waar koop je die?

12 november 2014 door Ageda Venema Leave a Comment

Woensdag boodschappendag. Een keer in de week doen we boodschappen en zorgen ervoor dat we alles in huis hebben om de week door te komen. Dat betekent dat we van te voren moeten bedenken wat we de rest van de week willen eten. Want als dochterlief zin heeft in spaghetti, dan moeten die slierten wel in huis zijn. Dus wordt er op woensdag eerst een rondje gedaan: wie wil wat eten. Niet dat het helemaal vrijblijvend is, want eens in de 2 weken brengt de biologische groenteboer (de Ekonoom in ons geval) een krat vol groente. En aangezien we niks weggooien, kijk ik eerst wat we daar mee kunnen maken. Deze week: Chinese kool, knolselderij, komkommer, wortelen en sla. Hiermee staan bruine bonensoep, hutspot en ‘gewoon’ sla alvast op het menu voor komende week. Voor de Chinese kool moet ik nog iets bedenken. De komkommer komt altijd wel op.

Stap twee is het nalopen van de voorraad/koelkast. Voorheen overkwam het me vaak: kwam ik weer thuis met drie pakken havermout en toiletpapier, terwijl de kast er al vol mee lag. Of dacht ik dat we nog genoeg melk hadden, bleek Sam net de laatste druppel in haar schoolbeker leeggegooid te hebben.

Lijstje compleet, dan gaan krat en tassen in de auto. Een klein beetje schaamte altijd, maar drie keer fietsen voor alle boodschappen vergt nog iets te veel inspanning. Tijdens het winkelen is het een wedstrijd om zoveel mogelijk onverpakt te kopen. Bij ons in het winkelcentrum lukt dat aardig omdat we groenteboer, kaas en notenboer en biologische slager bij elkaar hebben. Vlees gaat in bakjes, eieren in eierdoos, groente en fruit in de tas, kaas in de kaasbak. Maar in de supermarkt valt er weinig te winnen. En daar blijf ik een beetje tegenaan lopen. Als ik de filosofie ‘ik koop onverpakt of ik koop niet’ aanhoud, dan hebben we weinig variatie in het eten. Dan is er een tweede optie: koop in grote verpakkingen. Het scheelt flink wat afval als je 1 zak van 10 kg koopt, in plaats van 10 zakken van 1 kg. Maar waar vind ik een 10 kilozak rijst of gedroogde bonen? Iemand die het weet?

Ik hoor het graag en ondertussen ga ik alvast op zoek.

« Previous Page