Ik dacht dat ik er al was, toen ik afgelopen week de stemwijzer invulde. Maar ho, de kandidatenlijst blijkt nog een achterkant te hebben: we moeten ook nog stemmen voor de leden van het algemeen bestuur van het waterschap. Hierin staan weer heel andere partijen dan bij de Provinciale Staten. Alsof het al niet moeilijk genoeg was! Hoe weet ik op wie ik moet stemmen?
Gelukkig bestaat hiervoor ook een soort stemwijzer: Kieskompas.nl. De stellingen gaan onder meer over belastingen, natuur en milieu, waterkwaliteit en waterveiligheid. Maar ze zijn lastig. Om er een paar te noemen: ‘Waterschappen moeten zorgen voor fietspaden op dijken, ook als dit extra geld kost’; ‘Verzilting van de grond moet niet langer worden tegen gegaan met zoet water, ook al leidt dat tot schade aan de landbouw’; ‘Het waterschap moet meer geld uitgeven aan waterbeheer in steden, en minder in landbouwgebieden’. Eerlijk, het zijn stellingen waar ik niet direct een mening over heb, simpelweg omdat ik de voors en tegens niet ken.
Wat doen de waterschappen?
Volgens de website van de Rijksoverheid zijn de waterschappen ‘verantwoordelijk voor het waterbeheer in Nederland. Zij zorgen voor de aanvoer en afvoer van water, het zuiveren van rioolwater en het onderhoud van waterkeringen zoals dijken en duinen. Sommige waterschappen beheren ook wegen en vaarwegen.’ Door te stemmen, kan je invloed uitoefenen op dit beleid. Zowel landelijke politieke partijen als speciaal daarvoor opgerichte partijen doen hier aan mee. Een beetje te vergelijken met de gemeenteraadsverkiezing.
Niet eerder gingen we voor de waterschapsverkiezing naar de stembus. In 2004 (de laatste keer dat dit werd gehouden), konden we stemmen via internet, en de keer daarvoor ging het via de post. Logisch dus, dat ik niet direct weet waar ik voor moet gaan. Gezien mijn jarenlange verblijf in Suriname, heb ik nog nooit mogen stemmen voor de waterschappen. Maar ergens heb ik het gevoel dat ik niet de enige ben die niet weet waarvoor ze moet kiezen.
Al de hele week ligt de kandidatenlijsten voor de verkiezing van de leden van de Provinciale Staten op de keukentafel. Ik moet mij er nodig eens in verdiepen. Maar ergens komt het er niet van. Gelukkig heb ik een blog, die mij stimuleert daad bij het woord te voegen. Bij deze dus.
Eén liter afval per jaar. Deze hoeveelheid produceert Emily-Jane Lowe samen met haar man en 3 kinderen. Emily-Jane’s missie is zo min mogelijk afval produceren. Nu doe ik zelf ook erg mijn best met mijn tasjes en bakjes, en scheid ik ons afval waar mogelijk. Toch is mijn vuilnisemmer na twee weken wel stinkend vol. Hoe kan ik mijn afval nog verder verminderen? Ik wil worden als Emily!
Wist je dat duurzaam leven vaak zelfs geld oplevert? Sinds ik in augustus begon met mijn missie om stap voor stap duurzamer te leven, merk ik dat mijn geld veel langer in mijn portemonnee blijft zitten. Hoe? Omdat ik eerst nadenk voordat ik een product koop. Ik stel mezelf 2 vragen:
We komen net thuis met een krat vol boodschappen. We hebben weer eten voor de hele week. Maar dit keer heb ik nog iets extra’s gekocht: een voorgerecht, een hoofdgerecht en een nagerecht. Niet voor mezelf, maar voor een gezin dat dit jaar zelf niet bij machte is om een kerstdiner te koken. Dit is de actie Samen vieren we kerst van de Jumbo. Een mooi initiatief!
Het duurt niet lang mee en dan gaan we naar Suriname! Het land waar ik meer dan tien jaar heb gewoond en waar veel van mijn lieve vrienden zich bevinden. We hebben er enorm veel zin in. Maar… vliegen past eigenlijk niet in mijn duurzame straatje. Hoewel er geen alternatief is voor het vliegtuig, vind ik toch dat ik moet kijken hoe ik de reis, en ook ons verblijf, zo duurzaam mogelijk kan maken.
Het is bijna zover. Het heerlijk avondje, pakjesavond. Dit jaar vieren we het voor het eerst met lootjes, want dochterlief gelooft niet meer. Dus vrijdag is de dag van veel cadeautjes, gedichtjes, lekker eten en drinken en surprises. Gewoon gezellig. Maar is het ook duurzaam?
Ik krijg af en toe wel wat commentaar op mijn duurzame gewoontes. Twee weken geleden besloot ik mijn koffieconsumptie drastisch te verminderen, en na het lezen van het boek Voetprintcooking ga ik ook mijn kaasquotum aanpassen. Wat ga je dan nog wél eten, is de vraag. Ontzeg je je nu niet teveel? Nee, ik vind van niet.