Geld verdienen met blik: lege blikjes op straat, of waar je net je bruine bonen uitgehaald hebt. Of bierdopjes. Blik levert geld op als je het verkoopt aan de ijzerboer. Dus pak een tas en trek de buurt in op zoek naar blikafval. Chantal van der Hoek, die het project ‘breng je blikjes naar de ijzerboer toe’ begon geeft hier nog veel meer tips.
Blog
Weg met die papierberg!
De week is voorbij. En? Heb ik minder afval geproduceerd? Zeker weten. Met bakjes ben ik naar de markt, slager, groenteboer, notenboer en kaasboer geweest. Het is zo simpel! En eigenlijk ook best leuk. ‘Wilt u het weer in een bakje?’, vroeg de visboer. Het valt dus ook op en wordt gewaardeerd. En hoe lekker is het om thuis te komen en alles rechtstreeks in de (koel)kast te stoppen, en niks in de vuilnisbak.
Maar ook mijn bonustip heb ik ter harte genomen. Bij dubbel voorverpakte producten heb ik me steeds de vraag gesteld: wil ik dit? Of is er een alternatief? Kan ik het ergens anders kopen zonder verpakking? Zo nee, dan liet ik het staan. Met als grote voordeel dat mijn portemonnee aan het einde van de week lang niet zo licht voelde als voorheen. En goh, eigenlijk kan ik best met minder toe.
Nu het me aardig lukt om het afval voor mijn dagelijkse boodschappen sterk te verminderen, wordt het tijd om aan ander afval te denken. Bijvoorbeeld de hoeveelheid papier dat zich dagelijks ophoopt op onze tafel, in de keuken en naast het bed. Van kranten, reclame, tijdschriften, bonnetjes tot blaadjes waarop ik iets geprint heb. Ik ben duidelijk niet in het digitale tijdperk geboren, en vind het ook maar niets om alles op een beeldscherm te lezen. Ook op het werk print ik alles graag even uit om het rustig door te kunnen lezen en te bewaren in een ‘echte’ map. Ik moet dus echt eens uitzoeken hoe ik die stapel papier die wekelijks bij ons thuis belandt (en op het werk) kan verminderen.
Opzeggen
Dat was makkelijker dan ik dacht: via opzeggen.nl zeg je elk gewenst tijdschrift op. Je vult je gegevens in en er rolt een nette brief uit. De brieven gaan vandaag op de bus.
In één van die brieven zeg ik ook mijn lidmaatschap bij ECI op. Net als tijdschriften hou ik ook van boeken. En wil ik zoveel mogelijk boeken lezen. Daarvoor werd ik ooit lid van ECI. Elk kwartaal een boek. Ondertussen stapelen ze zich op naast mijn bed. Ongelezen. Ik probeer ’s avonds wel eens te lezen in bed, maar dat hou ik net tien minuten vol. Boeken uitlezen doe ik vooral op vakantie. Maar wanneer je een keer per jaar op vakantie gaat, schiet dat ook niet echt op.
Lang leve de bibliotheek
Daarnaast ben ik lid van de bibliotheek en neem ik eens in de drie weken nieuwe boeken mee. Dan wordt de stapel naast mijn bed tijdelijk nog hoger met boeken die gaan over blogs, groentetuinen, breien (ja, dat doe ik soms ook), of duurzaam ondernemen. Dankzij de bibliotheek dus geen gebrek aan boeken. Dus waarom zou ik ze nog kopen? Hierdoor bespaar ik jaarlijks niet alleen geld, het zal ook aardig wat ruimte schelen naast mijn bed.
Digitaal nieuws
Deze week vielen er weer twee regionale kranten op de deurmat. Ik lees snel de koppen en dan gaan deze kranten de papierbak in. Jammer eigenlijk, want ik ben best geïnteresseerd in het regionale en stadsnieuws. Toch bestel ik per direct de sticker ‘nee reclame, nee regionale krant’ voor op de brievenbus.
Tot nu toe had ik er alleen één die nee zei tegen reclame. Maar nu gaat de regionale krant er ook uit. Om toch op de hoogte te blijven van het nieuws in Assen en omstreken heb ik me geabonneerd op de websites assercourant.nl en rtvdrenthe.nl. Abonneren kan via de RSS-feed van de nieuwssites. Met behulp van RSS blijf je automatisch op de hoogte van nieuwe updates op je favoriete websites en hoef je niet meer te surfen naar die internetpagina om te kijken of deze is gewijzigd. Om RSS-feeds te bekijken heb je een ‘RSS-lezer’ nodig. Ik gebruik het programma feedly.com, maar er zijn er veel meer. Ik vind het zo een prima alternatief voor de gedrukte krant, en ik krijg ook nog eens dagelijks nieuws, in plaats van wekelijks. Nooit meer oud nieuws!
Dan blijft er nog een krant over. De landelijke krant. Die lezen we al lange tijd digitaal. Alleen de zaterdagkrant valt op de deurmat. En om eerlijk te zijn, die wil ik niet missen. Het enige papier dat ik elke week trouw lees, artikel na artikel. Dat heerlijke moment op zondagochtend, met een kop koffie en de krant uitgespreid op de keukentafel.
Heb jij nog meer tips om de papierberg te verminderen? Ik hoor ze graag!
Een extra tip: van oud papier kan je weer nieuw papier maken. Een leuke creatieve bezigheid. Lees hier meer over zelf papier maken.
Wat doe jij met je kapotte lamp?
Voor mijn huis staan vier containers: een voor gft, een voor plastic, een voor papier en een voor restafval. In de garage staat nog een krat voor glas voor de glasbak, een krat voor elektronica voor de milieustraat en op zolder liggen zakken voor kleding. Kortom: ik doe aan afvalscheiding. Iets wat in de gemeente Assen ook sterk wordt gepromoot.
Uit onderzoek blijkt dat de meeste Nederlanders doen aan afvalscheiding. Gewoon, omdat het goed is voor het milieu, zo is ons geleerd. Nog niet zo lang overigens, want pas toen de consumptiemaatschappij ontstond, kwam ook de afvalmaatschappij. En dat gebeurde zo’n honderd jaar geleden. Wat een troep hebben we in die relatief korte tijd gemaakt!
Dankzij mijn nieuwe app Afvalscheidingswijzer van Milieu Centraal weet ik nu ook precies wat ik in welke container moet gooien. Want waar gaat jouw kapotte aansluitkabel, plastic afwasteil of bakvet heen? In een van je containers? Nee hoor, naar de milieustraat met deze handel. Het bakvet mag ook naar een speciaal inleverpunt, bijvoorbeeld bij de supermarkt.
En weet je deze: geverfd behang dat je net van de muur hebt gehaald? Een bierdop? De omgegooide glazen bloemenvaas? Je verlopen en doorgeknipte bankpas? Een envelop met venster? Een gloeilamp? Vind de antwoorden op www.afvalscheidingswijzer.nl. Of download de app.
Afvalvrij boodschappen op de markt
Met de fietstassen gevuld met plastic bakjes, toog ik zaterdagochtend naar de markt. Op weg naar mijn doel dat ik mezelf in mijn vorige blog gesteld had: afvalvrij boodschappen doen op de markt. Ik was een klein beetje zenuwachtig. Hoe zouden de verkopers op de markt reageren op al mijn bakjes en tassen?
Ik begon veilig: bij de fruitkraam. Ik vertelde dat ik geen papieren of plastic zakjes wilde hebben, en dat ze de sinaasappels direct in de fietstas kon doen. Geen probleem, ze werden per stuk verkocht, dus er hoefde niets gewogen te worden. Voor de bosbessen had ik een bakje bij me. Ook geen probleem. Ze woog het bakje, en vulde hem vervolgens met de bosbessen. Het ging goed tot het eind en ik wilde afrekenen. Voordat ze me het fruit overhandigde kwam daar dan toch de vraag: ‘Wilt u er een zakje bij?’
Sloffe broodjes?
Ook de notenboer ontving een bakje. Eerst voor de paranoten, en hij vulde deze bij met cashewnoten. De bakker vroeg ik om de broodjes in mijn eigen meegebrachte boodschappentas te doen. Zo zouden ze wel slof worden, waarschuwde de verkoopster mij. Maar ach, ik zou ze een uurtje later opeten, iets minder knapperig vind ik geen probleem.
Bij de vis aangekomen had ik alleen nog twee grote bakken over. Een voor de zoute haring, een voor een portie kibbeling voor mijn dochter. “Bezig met een nieuwe levensdoel?”, vroeg de visvrouw me. Ik legde uit dat ik geen afval meer wil produceren, en ze knikte begrijpelijk. Goed idee vond ze, want waarom neem je iets mee naar huis om het gelijk weg te gooien? Veel te weinig mensen nemen de moeite om een boodschappentas mee te nemen, was haar al opgevallen.
Thuisgekomen keek ik trots naar mijn opbrengst van de dag. Niks hoefde uitgepakt te worden. De bakjes verdwenen direct de (koel)kast in. De vis werd gelijk gegeten. Bijna afval-loos: toen ik het bakje kibbeling opende, zat er toch stiekem een plastic bakje met saus bij.
Nee dank u, ik heb mijn eigen opvouwbare tas
De makkelijkste manier om afval te besparen is natuurlijk het weigeren van plastic zakjes bij de winkel. Gewoon je eigen tas meenemen. Liefst van katoen, lekker stevig en als hij vuil is gooi je ‘m in de was. Of zo’n handige opvouwbare tas die in je handtas past. Eigenlijk vind ik het schandalig dat winkels nog steeds plastic tasjes aanbieden. Of erger nog: de kassière propt je boodschappen ongevraagd in zo’n klein onhandig dun zakje, waarvan je direct weet dat hergebruik totaal nutteloos is.
Ik werd dan ook op slag blij toen ik dit bord voor de deur bij Zeeman zag staan. Eenzelfde boodschap zag ik ook toen ik plantjes ging kopen bij Tuinland. Ook zij leveren geen dunne, direct weg te gooien plastic tasjes meer. Eindelijk, ze hebben het begrepen. En ze dwingen mij, klant, om na te denken over het vervoer van mijn spullen. Hoe moeilijk kan het zijn.
En toen… stond ik gisteren in de supermarkt. Met een behoorlijk boodschappenlijstje. En zonder tas. Bij onze supermarkt hebben ze altijd nog een uitweg: plastic zakken die de klant teruggebracht heeft voor hergebruik. Altijd handig op zo’n moment. Maar helaas, de bak was leeg. Kleingeld voor een karretje had ik ook al niet bij me, anders zou ik de boodschappen los in de auto gooien. Terwijl ik op het punt stond een enorme zonde te begaan, zag ik bij de laatste kassa, helemaal achterin, op de grond een doos liggen. Hoewel de doos gemaakt was voor 4 wijnflessen en niet voor een doos eieren, een zak aardappelen, een pak melk en fruit, lukte het me na een tijdje schikken en herschikken om alles erin kwijt te kunnen.
En nu mijn eerstvolgende opdracht: een opvouwbare tas. Zo heb ik altijd een tas bij de hand.
Duurzaam leven voor weinig geld, doe je mee?
Mijn eerste blog over duurzaam leven. Ik wil graag mijn steentje bijdragen aan een betere wereld. Echter zonder dat het me al te veel geld gaat kosten. Sterker nog, mijn doel is om duurzaam te leven en tegelijkertijd aan het eind van de maand nog wat geld in mijn portemonnee te hebben.
Vaak denk je bij duurzaam leven aan hoge kosten: hoge investeringen voor bijvoorbeeld zonnepanelen op het dak of duur biologisch eten. Of je denkt dat het ingewikkeld is: je moet er dit voor laten en dat. En dan mag ik niet meer zus en nooit meer zo! Maar volgens mij hoeft het allemaal niet zo moeilijk en kostbaar te zijn. Kleine stapjes, dicht bij huis, kunnen de wereld al een stuk prettiger maken. Biologische koffie van de Lidl, kopen en verkopen via Marktplaats zodat je spullen een tweede leven krijgen, je afvalberg verkleinen door minder verpakkingsmateriaal te kopen, en je eten opeten in plaats van weggooien.
Er zijn in Nederland heel veel goede initiatieven. Van grote plannen tot kleine ideeën. Ik ga deze ideeën verzamelen en hier met jullie delen. En natuurlijk zal ik ook ervaringsdeskundige worden. Want ik zeg niet alleen wat we zouden moeten doen, ik doe ook wat ik zeg.
In mijn blog gaat het dan ook niet alleen over mijn ervaring. Ik hoop ervaringen van anderen en van jou hier te delen. Ik zoek naar nieuwe ideeën, simpele oplossingen, goedkope alternatieven. Met altijd een doel voor ogen: ze zijn duurzaam.
Ben je enthousiast? Laat je reactie achter of stuur me een e-mail.