elkedaggroener

inspiratie voor een duurzame leefstijl

Blog

5 mooiste kerstfilms

door Leave a Comment

Geniet jij ook zo van alle kerstfilms op televisie? Ik vroeg bonusdochter (en absoluut filmkenner) Lisa welke kerstfilms we zeker niet mogen missen.

Lisa’s top 5 kerstfilms:

Love Actually

Een romantische comedy die zich afspeelt in Londen in de weken voor kerst, als alles om de liefde draait en niemand daar immuun voor is. Met Hugh Grant

 

The Gremlins

Voor kerstmis krijgt Billy van zijn vader een schattig klein diertje, de Mogwai. Voor hem gelden drie belangrijke regels. De magwai mag niet nat worden, niet blootgesteld aan fel licht en nooit na eten na middernacht. Met Corey Feldman

 

The Polar Express

Op kerstavond wordt een jongen wakker en ziet uit het raam een gigantische stoomtrein. ‘Ga je mee?’, vraagt de norse conducteur en de jongen stapt in. De trein rijdt richting Noordpool, waar de kerstman woont. Met Tom Hanks.

 

Nightmare Before Christmas

De pompoenkoning van Halloween Town is het zat om elk jaar hetzelfde te doen tijdens Halloween. Opeen dag wandelt hij Christmas Town binnen. Hij is zo onder de indruk van het kerstidee dat hij Halloween wil afschaffen. Een stop-motion animatiefilm.

 

 

Composite

The Holiday 

Een romantische kerstcomedy waarin een Amerikaanse en een Engelse van huis ruilen om ver weg te zijn van hun relatieproblemen. Met Cameron Diaz en Kate Winslet

 

 

 

 

Restauratieglas voor de kleinste ramen

door 2 Comments

Bovenin de voorgevel zitten twee kleine raampjes. Sta je op zolder, de kamer waar dochterlief straks gaat slapen, dan bevinden de raampjes zich op vloerhoogte. Ook deze ramen krijgen een renovatiebeurt. Maar, en dat is wel vaker bij ‘kleine’ projecten, houdt dit project ons aardig van de straat.

In eerste instantie probeerde manlief de stalraampjes met de stalen ‘kozijnen’ eruit te halen. Maar ze zitten verankerd in de nogal kwetsbare gevel boven. Volgende poging was om het glas er voorzichtig uit te halen, de kozijnen te ontroesten en opnieuw te schilderen en het glas weer terug te zetten.

Maar de keihard geworden stopverf werkte niet mee. Het glas is maar 2 mm dik, en dus zeer kwetsbaar. Hoe voorzichtig manlief het ook probeerde, geen stuk kwam er heel uit. In plaats van het glas er dus opnieuw in te zetten na de schilderbeurt, plaatste hij stukken hout erachter. En ging op zoek naar nieuw glas.

Nieuw oud glas

Nou ja, was het maar nieuw glas. We willen graag oud glas erin. Nieuw oud glas. Snap je het nog?. Het glas dat we uit de raampjes haalden en er waarschijnlijk rond 1910 is ingezet, is nog handmatig geproduceerd. Het glas is plaatselijk dikker en dunner, waardoor het een vertekend beeld geeft. We gaan op zoek naar nieuwe raampjes met dezelfde eigenschappen. Nieuw oud glas. Een rondje internet brengt ons zo in Gent.

Het uitzicht vanuit het raam: licht vertekend

Restauratieglas, ambachtelijk getrokken

Omdat we online niet goed kunnen zien hoe het glas eruit ziet, besluiten we het bedrijf een bezoekje te brengen (en gelijk een dagje Gent te doen). Veel van hun opdrachtgevers zijn kasteelheren, die hun pand willen restaureren. Ze hebben het mooiste glas staan en we kiezen een paar stukken uit met de meeste tekening. Restauratieglas is het, en als je het tegen het licht houdt (of er door heen kijkt), dan bobbelt het. Het geeft een zogenaamd vertekend beeld en heeft een rustieke uitstraling. Ze noemen het ‘ambachtelijk getrokken glas’.

Zelf snijden

Eenmaal thuis begint manlief ze te snijden. Zijn jarenlange ervaring in het maken van glas in loodramen komt goed van pas, evenals zijn glasgereedschapsdoos. Binnen een uur zijn de raampjes gesneden en geslepen. Voorzichtig plaatst hij ze terug in de kozijnen. Alles blijft heel. We zijn zeer tevreden met het resultaat.

Kijk hieronder hoe manlief het glas snijdt.

 

Help boer Luring en koop een pukkelpompoen

door Leave a Comment

Als blogger van de Voetspot help ik mee om de pukkelpompoenen van boer Harry Luring aan de man te brengen.  Het gaat om 125.000 pompoenen uit Onstwedde, die door een zeer plaatselijke hagelbui op 22 juli schade opliepen. Een flinke financiële aderlating voor de boer, want wie wil er nu een pukkelpompoen? 

Via de reguliere kanalen kan kweker Harry Luring de pompoenen niet meer kwijt. Regelgeving houdt dat tegen. Maar ludieke acties als die van de Streekboer, extra media-aandacht (van onder andere RTV Drenthe) en nu ook de actie van de Voetspotters, maken het mogelijk dat de pompoenen toch voor een eerlijke prijs worden verkocht. Want misschien zien ze er van buiten minder mooi uit, van binnen zijn ze echter even smakelijk.

Geen voedselverspilling!

Onze boodschap: de consument moet weer leren dat ons voedsel er niet altijd perfect uit hoeft te zien om goed te eten te zijn. Per jaar gooien we in Nederland 700 miljoen kilo goed voedsel weg. Dat moet echt anders!

Doe daarom nu ook mee aan deze Pukkelpompoenen actie en koop een pukkelpompoen voor 2,-. De pompoenen zijn af te halen bij diverse adresjes van de vrijwilligers en bij RTV Drenthe, die mee helpt om deze actie tot een succes te maken.

Bij wie/ waar kan je de pompoenen kopen?

20 stuks    Dick Sijbenga, Gieten

20 stuks    Ageda Venema, Assen

20 stuks    Jack Merx, Eelde

20 stuks    Xandra van Zon, Eexterveen

10 stuks    Judith Boekel, Assen

20 stuks    Dorinda Hijszeler, Eelderwolde

50 stuks    RTV Drenthe, Assen

Meer weten?

  • Neem contact op met de Voetspotters via Facebook of mail naar communicatie@nmfdrenthe.nl. 
  • Download de flyer over deze actie (pdf).

Hou je niet van pompoen? Geen probleem. Je maakt er deze prachtige voederbakken van voor de vogels. Klik op de link voor een werkbeschrijving.

 

 

 

 

 

Mag ik me ook eens vervelen?

door Leave a Comment

Foto: Pixabay

Wat doe jij als je je verveelt, vroeg laatst iemand. Uuhh, ik heb weinig reden om me te vervelen. Met een oude boerderij en een flink stuk grond valt er altijd wel iets te doen. Of anders ligt er nog wel een klusje te wachten in de caravan of moet ik nog een blog schrijven. Toch was de vraag terecht, want sinds ik niet meer werk en de structuur mis van werken op ‘kantoor’, zijn er momenten dat ik niets doe. Is het vervelen? Of is het is meer dat ik nergens zin in heb. Want, zoals ik net schreef, vervelen kan niet bij ons thuis. ‘Ik heb niks te doen’ staat de komende jaren niet in ons woordenboek. Maar soms heb ik gewoon geen zin. Wil ik niet in de tuin werken, heb ik geen zin om te schrijven, en zit ik alleen maar te zuchten als ik alleen maar naar het huis kijk. Tja, wat doe ik dan?

Wandelen tegen verveling

Vanochtend had ik zo’n moment. En eigenlijk voelde ik me direct schuldig. Want er is nog zoveel te doen! Maar ik kan me er niet toe zetten. En dan is er maar een oplossing: ik trek mijn wandelschoenen aan en ga een blokje om. Ook al heb ik daar ook niet altijd trek in, ik weet dat wanneer ik eenmaal buiten sta en de eerste passen heb gezet, mijn gedachten de vrije loop nemen en ik me langzaam weer voel opladen. En als het stortregent? Dan blijf ik binnen, want zo’n bikkel ben ik nu ook weer niet. Maar dan nestel ik me in de stoel, pak breinaalden of haakpen en begin gedachteloos te handwerken. Het heeft zo ongeveer hetzelfde effect als wandelen. Na een tijdje weet ik vanzelf weer waar ik wel zin in heb en is de verveling weer voorbij.

Je af en toe vervelen is goed voor je

Je zo nu en dan ‘vervelen’ of nergens zin in hebben, is overigens niet verkeerd. Het schijnt juist goed te zijn. Het zorgt ervoor dat je even tot rust komt, tot jezelf, en dat je wat langzamer leeft, en niet overal als een sneltrein voorbij racet. Dus als het je overkomt, dan kan je het ook maar beter over je heen laten komen.

Verveel jij je ook wel eens? En wat doe je dan?

 

Kat weggelopen: Basje, waar ben je?

door Leave a Comment

Kat weggelopen
Bas is een echte muizenvanger

Ik hoopte maar steeds dat hij nog terug zou komen. Dat hij gewoon even zijn mannelijke instincten aan het volgen was en daarom zo lang op pad. Maar na twee maanden heb ik weinig hoop meer. Onze Bas, onze niet-gesocialiseerde kater uit het asiel, die steeds aanhankelijker werd, onze grote muizenvanger, komt denk ik niet meer terug. Weggelopen? Aangereden? Wie zal het zeggen. Feit is dat Lena nu alleen in haar mandje ligt, en aan haar gemiauw te horen voelt ze zich soms best eenzaam.

Weekje vakantie

Toen we terug kwamen van een weekje vakantie was Basje weg. Mijn ouders hadden de katten elke dag voorzien van verse brokjes, dus honger kon hij niet hebben. Voor de vakantie was het Lena die vaak een nacht of twee op stap was, om vervolgens nat en hongerig weer bij haar etensbakje aan te schuiven. Van haar waren we het gewend. Wanneer Lena dan terugkwam, negeerde Bas haar volledig, om een uurtje later toch samen in de stoel te gaan slapen, want ze konden niet zo goed zonder elkaar. Ze waren acht poten op een buik.

kat weggelopen
Bas staat naast de mand waar Lena in ligt. Ze waren onafscheidelijk.

Zoektocht

Maar nu is Bas dus weg. Hij is een mannetje en wie weet wat er op het akkerland voor hem rondliep. Hij heeft geen halsband om, dus als hij al gevonden is, weet niemand waar hij hoort. We hebben de buurt al rond gevraagd en regelmatig kijk ik even op de site van Amivedi.nl. Is er een kat gevonden die lijkt op Bas? En inmiddels kijk ik ook heel voorzichtig uit naar kittens. Want Lena is eenzaam zonder hem. En ze kan wel wat hulp gebruiken bij het muizenvangen.

 

 

Nieuwe inrichting met oude spullen

door Leave a Comment

In ons vorige huis was de inrichting redelijk strak. Hoe anders is het hier. Nee, we zijn nog niet begonnen aan de inrichting binnen, zover zijn we nog niet. Maar we tikken alvast wat spulletjes op de kop voor binnen en buiten: een lantaarnpaal, brievenbus en kachel.

Hoezo een lantaarnpaal, hoor ik je nu denken. Gewoon, omdat een beetje licht op het erf en op straat geen kwaad kan. Onze straat heeft geen verlichting, en aangezien onze buren een paar honderd meter verderop wonen, is het hier aardig donker wanneer de zon onder is. We hebben lampen met bewegingssensoren aan het huis zitten, maar die geven geen licht tot op straat. Onze lantaarnpaal nu wel, het is ons herkenningspunt, en ook dat van andere weggebruikers.

Loodzware gietijzeren paal

De gietijzren lantaarnpaal komt uit de buurt van Eindhoven waar hij dienst deed als straatlantaarn. Ooit werd hij ‘aangereden’ en van de weg gehaald. Maar hij doet het nog prima, en dankzij een likje verf is het een pronkstuk op ons erf geworden. Het was overigens een aardige klus om het 4.60 meter lange loodzware gevaarte hier te krijgen, ruim 250 kilometer verderop. En om hem vervolgens aangesloten en al op zijn plaats te krijgen. Gelukkig heb ik een slimme man die niet voor een gat te vangen is. En een vader die we voor allerhande klusjes mogen optrommelen. Manlief was ook zo handig om er een lichtsensor in te doen, zodat de lamp aangaat als het donker wordt, en niemand hoeft te vergeten om hem weer uit te zetten.

Rode brievenbus

Op de brievenbus zijn we ook trots. Een van de Administratie der Posterijen, origineel in rood, met het wapen van Nederland en bijpassende sleutel. Kleine pakketjes passen er niet in, dus daar zullen we nog iets op moeten vinden. En misschien ook nog een muurtje metselen waar we hem aan kunnen hangen, want het ding is loodzwaar.

 

Houtkacheltje

Afgelopen weekend haalden we ons kacheltje. We hebben een schouw en een schouw zonder haard of kachel vind ik maar niets. Dit kacheltje past precies. En hij heeft ook nog een leuke theepot die erin gezet kan worden. Hier kunnen we straks het hout van onze eigen bomen in stoken wanneer het echt koud is buiten. Lekker warm en knus.

 

Als we zo doorgaan weet ik niet of we ooit nog een strak, modern ingericht huis krijgen. Maar ach, wat is er mis met een landelijke stijl?

 

Keuvelende dames in de tuin

door Leave a Comment

Bella, Kristal en Disko heten ze en ze scharrelen rond in hun hok in de tuin. Drie opgroeiende kuikens, elk met een andere kleur zodat we ze goed uit elkaar kunnen houden. Kristal is wit, Bella zwart wit (en een echte dame) en Disko is een beetje bont. We hebben de nieuwe kippen voor de gezelligheid en uiteraard voor de eitjes. Alleen laat het laatste nog op zich wachten.

Kippen voeren

Vorige maand kreeg ik mijn kippen cadeau. Ik kon ze afhalen op zorgboerderij De Hanse Hof. De afgelopen weken heb ik me al helemaal zitten inlezen. Met de komst van de kippen ben ik me een beetje meer ‘boerin’ gaan voelen. ’s Morgens met de klompen aan loop ik met dochterlief door het hoge gras om het hok open te doen en ze te voeren. Al kwebbelend komen de dames via het trappetje naar beneden en kijken vol verwachting naar ons op. Dochterlief geeft ze voer, ik zorg voor vers water. Een mooi begin van de dag.

Schoon kippenhok

Het hok moet uiteraard regelmatig schoongemaakt worden. Ik doe het met alle plezier en niemand hoeft me achter m’n kont aan te zitten. Dat zal mijn moeder op zijn minst verbazen, want ze herinnert zich waarschijnlijk nog maar al te goed dat ik als ‘kleine meid’ een hamstertje had. Dat hok ging niet vanzelf schoon, en ze moest me zeker tien keer vragen voordat ik me daar toe zette. Gewapend met tuinslag en handschoenen ga ik aan de slag. De kippenstront met het stro verdwijnt rechtstreeks op de composthoop, dat nog lekker aan het ‘sudderen’ is. Dat is een mooi voordeel van de kippen. Ik verwacht volgend jaar een flinke hoeveelheid eigen compost op mijn moestuin te kunnen gooien. En dagelijks een vers eitje.

Tijd voor voegen en de vloer isoleren

door Leave a Comment

De zomer is bijna weer voorbij. Maar wat temperatuur betreft begon de herfst al ruim twee weken geleden. In onze stacaravan staat de kachel weer te gloeien, vooral ’s morgensvroeg. Bij het opstaan is het zo’n 12 graden, en dat is echt weer even wennen. Ik kijk dan ook verlangend naar ons nieuwe huis. Zullen we er wonen voor de winter?

Het verschil tussen oude en nieuwe stenen is nu minimaal.

Voegen snijden

Buiten staat Marc op de steiger. Marc is voeger en verstaat zijn vak zeer goed. Al dagen leeft hij zich uiterst nauwkeurig uit op de buitenmuren. Omdat ons voorhuis ooit gerenoveerd is geweest, is het opgebouwd met verschillende stenen: hele oude en iets minder oude. En dat is niet zo’n mooi gezicht. Nieuwe voegen brengen weer eenheid in de muren, zonder dat je de nieuwere stenen hoeft te vervangen voor oude (of andersom).

De snijvoeg is aan de boven- en onderkant ingesneden.

Ondertussen heb ik geleerd dat er verschillende soorten voegen zijn: gladde, holle, bolgeklopte, ruwe, schaduw, geknipte en snijvoegen, om er maar een paar te noemen. Keuze genoeg, maar wat gebruik je voor een oud huis? Na lang wikken en wegen kozen we voor de snijvoeg. Het is monnikenwerk, maar het resultaat mag er zijn. Van een afstand ziet het er nu uit als een geheel.

 

Vloer isoleren

In de avonduren legt manlief de vloerisolatie. Na een intensieve zoektocht hakten we de knoop door: PIR-hardschuim isolatieplaten gaan onze vloer isoleren.
Nu denk je bij PIR (dat qua structuur lijkt op PUR en eigenlijk een soort van verbeterde versie is van PUR) niet echt aan duurzaam. Er zijn veel verhalen over PUR-schuim dat gevaarlijke dampen produceert die slecht zijn voor de gezondheid. En daarvoor moet je zeker oppassen.
PUR en PIR zijn geen natuurlijke materialen. Daarnaast staat PUR erom bekend dat het niet te recyclen valt, omdat het zich aan alles wat het tegenkomt vasthecht.

Duurzame score

PIR-hardschuim isolatieplaten zijn toch net iets anders. Hoewel nog altijd op chemische wijze geproduceerd, scoren PIR-platen volgens het NIBE (Nederlands Instituut voor Bouwbiologie en Ecologie dat onderzoek doet naar milieuvraagstukken) goed op duurzaamheid. Hoe kan dat? Onder meer omdat de productie ervan weinig grond in beslag neemt, het materiaal super licht is, en een minimale CO2 uitstoot heeft. Bij de verwerking van PIR-platen komen ook geen schadelijke vezels vrij, anders dan bij PUR-schuim. Ook hebben PIR-platen een zeer lange levensduur. Eigenlijk gaat het niet ‘op’. En PIR in plaatvorm kan opnieuw worden ingezet voor hergebruik. Voor ons speelde nog iets anders. PIR-platen hebben een hele hoge isolatiewaarden. En zo kunnen wij met een geringe dikte ons huis goed isoleren. Want aangezien wij ons huis van binnenuit opbouwen, is elke centimeter besparing welkom.

Waarom geen natuurlijke materialen?

Het liefst had ik gekozen voor vlas, hennep, schapenwol of andere natuurlijke materialen. Wie een nieuw huis bouwt, staat vrij om welk van deze materialen te kiezen. Maar bij een verbouwing ligt het toch iets anders. We zitten met beperkte ruimte, kunnen niet zomaar de muren centimeters dikker maken en we hebben ook geen kruipruimte. Wij willen een zo hoog mogelijke isolatiewaarde, zodat we straks weinig energie nodig hebben om het behaaglijk te krijgen in huis. De isolatie moet passen binnen onze omstandigheden van het huis, en niet te vergeten het budget. Zo is schapenwol nog altijd erg kostbaar, gezien de hoeveelheid die je nodig hebt, is gerecycled katoen minder geschikt voor vochtige locaties (zoals bij ons) en heb je voor vlas een dikkere laag nodig om dezelfde isolatiewaarde te halen. Kortom: het is meten en afwegen.

Meer lezen over onze verbouwing? Kijk dan hier.

Spinnen bestrijden: Zo hou je ze buiten de deur

door Leave a Comment

Net terug van vakantie slaakt dochterlief een gil. Het zal de eerste zijn van een hele reeks deze week. En bij elke gil voel ik een rilling door mijn lichaam gaan. Want dochterlief en ik hebben dezelfde angst: spinnen.

Die eerste gil kwam bij de voordeur van onze stacaravan vandaan. Enthousiast had dochterlief de sleutel in het slot gestoken, toen ze zich bewust werd van de verandering die de deur in een week had ondergaan. Spinnen, ze zaten overal en kwamen, gestoord door de beweging aan de deur, massaal in beweging. Vier dagen later vangen we nog steeds spinnen in huis. Manlief pakt ze met een zakdoekje en knijpt ze dood. Ik vang ze met een theedoek en gooi ze, met theedoek en al, naar buiten. Elke keer voel ik een rilling over mijn rug.

Omdat ik de jacht op spinnen alles behalve prettig vind, maar het ook niet aan manlief wil overlaten omdat ik er ook niet gelukkig van word wanneer ze worden doodgedrukt in een zakdoekje, heb ik me verdiept in een ‘natuurlijke’ bestrijding. En de uitkomst bleek super simpel: zorg dat spinnen niks te zoeken hebben in je huis.

Spinnen bestrijden

Spinnen voelen als ‘de vijand’, toch zouden ze onze ‘bondgenoot’ moeten zijn. Want spinnen jagen op insecten. Eigenlijk zouden we dus heel blij met ze moeten zijn, want dankzij deze potige beesten hebben we amper meer irritante muggen in huis. Maar een irritante mug is toch minder erg dan een griezelige spin. Dus staat mij een ding te doen: ervoor zorgen dat we geen insecten in huis krijgen.

  1. Doe ramen en deuren dicht zodra het licht binnen aangaat. Of plaats een hor voor de ramen.
  2. Fruitvliegjes: spinnen zijn er dol op. Dus zorg ervoor dat er geen rottend fruit op de fruitschaal ligt.
  3. En gooi je gft-bakje vaker leeg. En neem dan ook gelijk de vuilnisemmer mee.
  4. Stofzuig regelmatig. En dan ook achter de plintjes boven en beneden. In een schoon huis valt voor een spin weinig te halen.
  5. Het schijnt dat ze niet tegen de geur van azijn kunnen, dus zet een bakje water met azijn in een hoekje waar de spinnen graag verblijven.
  6. Zet je kat aan het werk. Die zijn dol op spinnen.

De grootste spinnenheld is overigens mijn vader. Hij pakt ze gewoon bij een pootje beet en brengt ze naar buiten. Diepe respect! Helaas woont hij iets te ver om zijn hulp voor elk spinnetje in te roepen, dus ga ik rap voor de variant van een proper huis.

Foto’s: Pixabay.com

Hoe houden we het huis droog?

door Leave a Comment

We krijgen aardig wat complimenten van voorbijgangers. Waar wij vinden dat het allemaal traag gaat, zien anderen een snelle vooruitgang. Dat zal wel komen omdat elke aanpassing direct een grote verandering laat zien. Afgelopen week zijn we druk bezig geweest met de opvang van het regenwater.

Ons dak heeft nu aan beide zijden en de voorkant dakgoten. Manlief sloot een mooi buizensysteem aan zodat het regenwater nu wordt geloosd in de sloot. (De regentonnen komen straks bij het achterhuis),

Spattend regenwater

Een eeuw lang spatte het regenwater op de tegels rondom het huis en weer omhoog tegen de muren. Aan de onderkant van het huis zijn daardoor de meeste voegen uit de stenen verdwenen. Daarnaast zorgde de opspattende regen aan de binnenkant van het huis voor schimmel. Om dit in de toekomst te voorkomen, moeten we er dus voor zorgen dat het regenwater rustig zijn weg naar beneden vindt. Maar dakgoten en regenpijpen alleen zijn niet voldoende. Want op de kale vlakte waar we wonen kan de regen alle kanten van het huis raken.

Geultje graven

Dus kreeg de onderkant van het huis afgelopen week een cementlaag: 20 cm onder het maaiveld, 50 cm boven de grond. Om ook onder het maaiveld te kunnen komen, werd ik aan het werk gezet om een geul rondom het huis te graven. Een klusje waar ik inmiddels mijn hand niet meer voor omdraai. Het afgelopen half jaar heb ik immers wel meer gegraven. Maar het viel akelig tegen. In de eerste plaats lopen er onder de grond verschillende leidingen, zoals gas en telefoon. Daarnaast is op veel plekken de grond rondom het huis volgestopt met steen/puinresten. Zet daar je schop maar eens in!

Zandverhuizing

Nu de muur gestuukt is, kan de geul rondom het huis weer dichtgegooid worden. Maar, zo besloot manlief, dat doen we niet met dezelfde puingrond. Dus mocht ik de ruim zes kuub zand ergens achterop het veld storten, op de plek waar we de tuin willen verhogen. Na een halve dag was het zand weg, had ik minstens 5 kilometer gekruierd en begon m’n rug te kraken. Met zo’n grote tuin kom ik nooit beweging tekort.

Eind van de week komt de voeger en wordt de rest van de stenen netjes opgepoetst en opnieuw gevoegd. Ondertussen plaatsen manlief en ik samen de dorpels (vensterbanken). Als deze klussen geklaard zijn, kunnen we zeggen dat het huis aan de buitenkant zo goed als klaar is.

Volg hier de verbouwing van ons huis

De wereld aan kruisbessen

door Leave a Comment

Of ik kruisbessen wil, vraagt mijn moeder. Tuurlijk, altijd lekker. Mijn moeder heeft een klein tuintje, maar altijd met een enorme oogst. Om jaloers op te worden. Oogstte ze eerder al emmers vol aardbeien, vervolgens aten we dagelijks rode bessen door de yoghurt en nu hebben we de kruisbessen. Prompt krijg ik dan ook een zak met bijna 2 kilo kruisbessen in mijn handen gedrukt. Heerlijk!

 

Wist je dat

  • goed rijpe kruisbessen niet zuur zijn?
  • kruisbessen vitamine A C en E bevatten en kalium, fosfor, ijzer en calcium?
  • kruisbessenplant makkelijk groeit in je tuin. Ze staan graag op een plekje met halfschaduw.
  • je kruisbessen ook prima in kunt vriezen? Wel goed schoonmaken van te voren.
  • de kruisbes vroeger werd gebruikt om koorts te verlagen?
  • de plant enorm veel stekels heeft? Oogsten is niet altijd een pretje, maar zeker wel de moeite waard.

Jam van kruisbessen

Van de kruisbessen maakte ik jam zonder geleisuiker. Om het toch iets zoeter te krijgen, kookte ik enkele dadels mee en voegde een scheutje ahornsiroop toe.

Jam maken is simpel: maak de vruchten schoon (dit is het meeste werk) en kook ze enkele minuten totdat het een prutje wordt. Water toevoegen hoeft niet, de vruchten hebben al genoeg vocht van zichzelf. Voeg eventueel wat ‘zoets’ toe. In de laatste 2 minuten op het vuur voeg je 1 a 2 gram Agar agar toe (op 500 gram bessen). Goed roeren. Eventueel nog met de staafmixer erop, dan krijg je een smeuig geheel. Schenk het over in schone steriele potten.

Tip: voeg eens want munt toe aan de jam. Dat geeft een heerlijke frisse smaak.

 

Kippen voor beginners

door Leave a Comment

Twee weken geleden kreeg ik voor mijn verjaardag van een vriendin 2 kippen. Ik mag ze ophalen bij een boerderij in de buurt. We zijn helemaal blij, want kippen staan momenteel bovenaan op ons zelfvoorzienend lijstje. En nu zijn we dus druk in de weer: hoe komen we aan een kippenhok, wat eten kippen, hebben we ook een haantje nodig, waar moeten ze straks gaan scharrelen, en hoe doen we dat met de roofdieren in de buurt, zoals de steenmarter die laatst alle kippen bij de buren heeft opgegeten?

In de bibliotheek vind ik bij de boekenuitverkoop een goed gedocumenteerd boek over kippen voor beginners. Met info over rassen, broeden, verzorging, en uiteraard eieren en vlees: het handboek voor de aspirantkippenhouder. Hard nodig, want we hebben werkelijk nul verstand van kippen.

Kippen voor beginnersOver pikordes en stofbaden

Alleen al bij het lezen sta ik versteld van de dieren. Ik leer over de pikorde, de maatschappelijke rangorde onder kippen, over stof- en zandbaden die ze nodig hebben om zichzelf te ‘verschonen’. En over de taal van de dieren, het kukelen en het kakelen. Als ik goed luister, zou ik ze zelfs kunnen verstaan! Maar ook dat ik op mijn hoede moet zijn voor virussen, parasieten en bacteriën, voor bloedluizen en kalkpoten.

Ok, ik duik eerst de studieboeken in voordat we de kippetjes gaan halen. En we gaan op zoek naar een degelijk hok: makkelijk schoon te houden en roofdier-bestendig. Zodat we straks een gezond en veilig huis kunnen bieden aan onze nieuwe medebewoners.