Ze miauwt een beetje schor, kijkt je aan met lieve oogjes om vervolgens met een pootje snel uit te halen. Mag ik je voorstellen aan Esmee. Een blauwe lap. Een zwervertje uit het dierenasiel. Een volwassen poes met een eigen willetje. En een die flinke stinkende scheetjes kan laten.
Dat laatste zorgt natuurlijk weer voor de nodige hilariteit bij man- en dochterlief. Maar ik heb er in de ochtend iets meer moeite mee, want uiteraard ben ik aangewezen tot kattenbakverschoner. (En onlangs ook al als kippenhokschoonmaker). Een taak waar ik m’n hand niet voor omdraai, maar tjonge wat kan ze stinken.
Samen muizen vangen
Ze zit nog tijdelijk in haar ‘hok’. Hetzelfde hok waar vorig jaar Basje en Lena ook woonden. Sinds de verdwijning van Basje afgelopen zomer, wilden we graag een nieuwe kameraad voor Lena. Een vriendin waarmee ze gezellig muizen kan vangen. Sinds Lena alleen is, zoekt ze steeds meer onze aandacht. ’s Morgensvroeg staat ze voor de deur te miauwen. Niet erg, want ze mag naar binnen. Ze heeft inmiddels al een voorkeursplekje op de bank. Maar regelmatig vergist Lena zich steeds vaker in de tijd. Staat ze om 3 uur ’s nachts op de container onder het raam van dochterlief een miauwconcert te geven.
Uit het dierenasiel
Esmee komt, net als Bas en Lena, uit het dierenasiel in Beilen. Ze stond erom bekend de aandacht die ze kreeg te bedanken met een ferme tik. Nu maar hopen dat Lena en Esmee het straks wel met elkaar kunnen vinden. Tot nog toe is de relatie enigszins koel, sinds Esmee haar klauwtje door het gaas stak en er Lena een haal mee over haar snuit gaf. Sindsdien heeft Lena haar mandje naast het hok van Esmee verruild voor de wasmand naast de wasmachine.
Volgende week mag Esmee de stal gaan verkennen en de buitenlucht in. Spannend!
Zwaar werk
Heb je al een kerstmenu in gedachten? Of misschien heb je het al helemaal uitgewerkt? Goed bezig! Je zult merken dat de week voor kerst het ontzettend druk is in de winkels, vooral in de supermarkten. Winkelwagens gaan volgeladen de deur uit. Voor die twee dagen doen we vaak een keer zoveel boodschappen dan normaal, uit angst niet genoeg op tafel te kunnen zetten. Tegelijkertijd is de hoeveelheid voedselverspilling ook veel meer dan anders. En wat heeft een duurzaam kerstdiner voor zin, als twintig procent van het bereide voedsel de volgende dag in de container verdwijnt.
Hoe zorg je voor minder afval?
The Polar Express
Nightmare Before Christmas 
Bovenin de voorgevel zitten twee kleine raampjes. Sta je op zolder, de kamer waar dochterlief straks gaat slapen, dan bevinden de raampjes zich op vloerhoogte. Ook deze ramen krijgen een renovatiebeurt. Maar, en dat is wel vaker bij ‘kleine’ projecten, houdt dit project ons aardig van de straat.
Maar de keihard geworden stopverf werkte niet mee. Het glas is maar 2 mm dik, en dus zeer kwetsbaar. Hoe voorzichtig manlief het ook probeerde, geen stuk kwam er heel uit. In plaats van het glas er dus opnieuw in te zetten na de schilderbeurt, plaatste hij stukken hout erachter. En ging op zoek naar nieuw glas.
elf snijden
Als blogger van 
Hou je niet van pompoen? Geen probleem. Je maakt er deze prachtige 
In ons vorige huis was de inrichting redelijk strak. Hoe anders is het hier. Nee, we zijn nog niet begonnen aan de inrichting binnen, zover zijn we nog niet. Maar we tikken alvast wat spulletjes op de kop voor binnen en buiten: een lantaarnpaal, brievenbus en kachel.
Loodzware gietijzeren paal
Houtkacheltje
Bella, Kristal en Disko heten ze en ze scharrelen rond in hun hok in de tuin. Drie opgroeiende kuikens, elk met een andere kleur zodat we ze goed uit elkaar kunnen houden. Kristal is wit, Bella zwart wit (en een echte dame) en Disko is een beetje bont. We hebben de nieuwe kippen voor de gezelligheid en uiteraard voor de eitjes. Alleen laat het laatste nog op zich wachten.
Het hok moet uiteraard regelmatig schoongemaakt worden. Ik doe het met alle plezier en niemand hoeft me achter m’n kont aan te zitten. Dat zal mijn moeder op zijn minst verbazen, want ze herinnert zich waarschijnlijk nog maar al te goed dat ik als ‘kleine meid’ een hamstertje had. Dat hok ging niet vanzelf schoon, en ze moest me zeker tien keer vragen voordat ik me daar toe zette. Gewapend met tuinslag en handschoenen ga ik aan de slag. De kippenstront met het stro verdwijnt rechtstreeks op de composthoop, dat nog lekker aan het ‘sudderen’ is. Dat is een mooi voordeel van de kippen. Ik verwacht volgend jaar een flinke hoeveelheid eigen compost op mijn moestuin te kunnen gooien. En dagelijks een vers eitje.
PUR en PIR zijn geen natuurlijke materialen. Daarnaast staat PUR erom bekend dat het niet te recyclen valt, omdat het zich aan alles wat het tegenkomt vasthecht.
Waarom geen natuurlijke materialen?
Die eerste gil kwam bij de voordeur van onze stacaravan vandaan. Enthousiast had dochterlief de sleutel in het slot gestoken, toen ze zich bewust werd van de verandering die de deur in een week had ondergaan. Spinnen, ze zaten overal en kwamen, gestoord door de beweging aan de deur, massaal in beweging. Vier dagen later vangen we nog steeds spinnen in huis. Manlief pakt ze met een zakdoekje en knijpt ze dood. Ik vang ze met een theedoek en gooi ze, met theedoek en al, naar buiten. Elke keer voel ik een rilling over mijn rug.
En gooi je gft-bakje vaker leeg. En neem dan ook gelijk de vuilnisemmer mee.