Blog

Water uit de kraan? Ja lekker!

11 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Vandaag belooft een warme dag te worden. Dus let op: drink genoeg! En drink vooral water. Water uit de kraan. Niet alleen gezond en goedkoop, ook lekker en goed voor het milieu.

Maar blijkbaar ziet niet iedereen dat zo. Dochterlief neemt vaak vriendinnetjes mee naar huis die letterlijk hun wenkbrauwen optrekken wanneer ik ze water aanbied. Bij ons thuis is de keuze simpel: water, thee of melk (zowel dierlijk als plantaardig). Ik zie de twijfel in de oogjes. Water? Nee, dat lusten ze niet (op een enkeling na gelukkig).

Ik begrijp het wel: laat je kinderen een keuze maken tussen water en zoete drank, dan kiezen ze bijna altijd voor zoet. Maar water is lekker en de beste dorstlesser die er is. Daarnaast is het super goedkoop. Voor ongeveer 1 euro drink je een heel jaar 1,5 liter kraanwater per dag. En het is zoveel beter dan ranja, fris of sap, dranken die geen enkele toegevoegde waarde hebben. Hooguit voor de tandarts.

Kraanwater vs bronwater
Het Nederlandse kraanwater is van heel goede kwaliteit. Het moet aan veel strengere eisen voldoen dan bronwater. En op gebied van duurzaamheid maak je ook echt een verschil. Het bottelen van water is namelijk enorm milieubelastend. Drinkwater ‘produceren’, verpakken en vervoeren geeft in Nederland zo’n 300 keer meer CO₂-uitstoot dan dezelfde hoeveelheid kraanwater. En vergeet al die plastic flessen niet: wereldwijd wordt hiervoor jaarlijks zo’n 2,7 miljoen ton plastic gebruikt – en daarvoor is maar liefst 2,5% van de olieproductie nodig.

Tot slot: Slechts 20% van de plastic flesjes wordt gedeeltelijk gerecycled. Ruim 80% van alle gebruikte flesjes gaat rechtstreeks bij het afval. En een deel daarvan wordt gewoon in de natuur achtergelaten.

Dus laat die kraan lopen vandaag (met een glas eronder) en geniet van heerlijk verfrissend kraanwater.

Gegeten: wilde planten

6 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Gisteren hebben we heerlijk gegeten: Madeliefjes, Hondsdraf, Zevenblad, Klaverzuring en Brandnetels. Allemaal vers geplukt en zo uit het handje opgepeuzeld. Een bijzondere ervaring!

We waren op pad met Leah van Bloemenpad.nl die ons een workshop wilde planten eten gaf. “Kijk eens goed om je heen”, zei ze. “Er groeit hier genoeg om te eten.” Dochterlief was het er niet direct mee eens. Vertwijfeld keek ze me aan: moest ze dit madeliefje echt in haar mond stoppen? Goed voorbeeld doet goed volgen, dus zonder blikken of blozen begon ik er op te kauwen. Hmmm, bijzonder. Niet direct heel smaakvol, maar ‘vies’ zeker ook niet. Al snel won haar nieuwsgierigheid het van de twijfel en werd mijn voorbeeld voorzichtig gevolgd.

Toen we bij de Brandnetels kwamen, waren al haar twijfels al als sneeuw voor de zon verdwenen. Ademloos keek ze naar Leah die vakkundig een topje van de Brandnetel plukte, het blaadje opvouwde en kneusde en in haar mond stopte. Dochterlief keek mij al niet eens meer aan, maar volgde direct de instructies van Leah op en stak het blaadje in haar mond. Zij, die altijd zo bang is voor de pijnlijke prikkels van de Brandnetels, zat erop te kauwen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

De ware smaaksensatie kwam bij de Klaverzuring, die vooral in het bos groeit. Een heerlijke zure smaak. Bijzonder dat er zoveel smaak zit in zo’n klein plantje. Mijn favoriet plantje is Hondsdraf met zijn uitgesproken smaak. Maar ik weet ook zeker dat het zaadbommetje van de Smalle Weegbree, dat een nootachtige smaak heeft, binnenkort in mijn salade terug te vinden is.

Dank Leah, we hebben heel veel geleerd. En smaakvol gegeten.

Leah organiseert vaker workshops of wandelingen. Een echte aanrader.

De verpakkingsvrije winkel in Groningen: Opgeweckt Noord

31 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Berlijn, september 2014: de winkel Original Unverpackt wordt geopend, een geheel verpakkingsvrije winkel, waar klanten met hun blikken, zakjes en flessen inkopen kunnen doen. In de zomer van 2014 was Antwerpen een zelfde soort winkel geopend: Robuust, de zero waste shop. In Nederland wordt enthousiast gereageerd op de winkels en in Utrecht wordt een crowdfundingactie opgestart om eenzelfde soort winkel te openen: Bag & Buy. Maar voordat die winkel een feit is, gaat Groningen (ook dankzij crowdfunding) aan de haal met de primeur: Opgeweckt Noord opent op 30 april haar deuren.

Afgelopen zaterdag toog ik met een tas vol bakjes en zakjes naar Groningen. Ik moest het toch echt zelf eens ontdekken. Opgeweckt Noord is op loopafstand van het station (slechts een kleine tien minuutjes). En wat ziet de winkel er gezellig uit! Aan de muur hangen potten met noten, rijst, linzen, koffie en zaden, waar je je bakje onder zet en kan vullen. Ernaast grote tapflessen met onder meer verschillende soorten olie en azijn, maar ook bijvoorbeeld ahornsiroop. Mijn theeblikje vulde ik met citroengrasthee, een van de vele soorten. Verder tapenades en spreads, dadels en rozijnen, allerlei soorten meel en uiteraard groente en fruit. Achter de toonbank vind je brood, koekjes en kaas. Alles stop je in je eigen pot, zak, bakje of flesje.

En hoe gaaf is de pindakaasmaker: je zet je pot eronder, drukt op de knop en de pot wordt gevuld met pindakaas. Pindakaas gemaakt van vliespinda’s; het schijnt nóg lekkerder te zijn dan pindakaas van gewone pinda’s.

Achterin de zaak is het gezellig koffiedrinken, of, dankzij de gratis wifi, rustig werken. Wij gingen voor de koffie, met een stukje homemade chocoladecake voor dochterlief, en suikervrije appeltaart voor mij en Piet. Lang geleden dat ik – die al ruim twee jaar suikervrij door het leven gaat – een taartje nam bij de koffie! Alleen dat al is een reden om vaker te komen.

Opgeweckt Noord stimuleert haar klanten om minder afval te produceren. Een geweldige gedachte, in een perfecte uitvoering.

Vegetarische worstenbroodjes

27 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Door de VeganChallenge ben ik veel bewuster gaan eten. Een maand na de Challenge is het aantal keer dat ik vlees heb gegeten, nog op een hand te tellen. Ik heb er gewoon geen behoefte meer aan. Ook mijn zuivel en eiereninname heb ik drastisch beperkt. Er zijn zoveel ontzettend lekkere recepten zonder vlees. Zo aten we afgelopen weekend een heerlijke salade (met sla uit mijn moeders moestuin) en worstenbroodjes zonder worst. In plaats van worst gebruik ik seitan. Heerlijk om te zien hoe iedereen aan tafel zit te smullen.

Wat is seitan?
Seitan is een vleesvervanger, op basis van tarwe-eiwit en komt oorspronkelijk uit Japan. De vezelstructuur lijkt op vlees en het heeft een hartige smaak. Volgens de Vegetariërsbond is het echter geen volwaardige vleesvervanger, omdat het geen vitamine B12 en te weinig vitamine B1 bevat. Maar het zit wel vol ijzer en eiwit. Seitan is onder andere te koop bij Ekoplaza.

Ik vond dit lekkere recept op lekker vego. Het is voor 10 broodjes. Voor ons is dit teveel. Daarom vries ik een deel van het seitanmengsel in. De volgende keer hoef ik dit alleen maar, samen met het bladerdeeg, te ontdooien en in de oven te bakken.

Vegetarische worstenbroodjes

400 gram. seitan
10 blaadjes bladerdeeg
2 volkoren boterhammen zonder korst in kleine blokjes
1 ui
1 teen knoflook
1 ei
sesamzaad
2 eetlepels zoute ketjap
1 eetlepel gehaktkruiden of cajunkruiden
2 blaadjes salie fijngehakt
1/2 blikje tomaten in stukjes
verse peterselie
peper naar smaak

Verwarm de oven voor op 190 graden C. Ontdooi de bladerdeeg. Hak de seitan en ui in hele kleine stukjes (bijvoorbeeld in de keukenmachine). Fruit de ui met knoflook. Voeg de seitan toe en bak een paar minuten op een halfhoog vuurtje. Voeg de cajunkruiden toe en bak nog eventjes.
Voeg tomaten, ketjap, salie, peterselie, 1 eetlepel sesamzaad en boterham toe en roer goed door. Haal de pan van het vuur.

Bestrijk de bovenrand van de plakjes bladerdeeg met wat losgeklopt ei. Leg in het midden van elk bladerdeegplakje over de hele breedte heen een portie seitanmengsel. Laat de onderrand van het bladerdeeg vrij. Rol vanuit de onderrand het bladerdeegplakje om het seitanmengsel heen naar de met ei bestreken bovenrand. Leg de rolletjes met de naad naar beneden op de bakplaat van de oven. (De zijkanten blijven open). Bestrijk de seitanbroodjes met losgeklopt ei en bestrooi ze met het sesamzaad. Bak ze in ongeveer 25 minuten goudbruin in de oven.

(Af)wasmiddel en handzeep maken

25 mei 2015 door Ageda Venema 3 Comments

Heerlijk zo’n dagje extra vrij. Kom ik eindelijk weer eens toe aan al die klusjes die al zo lang op me liggen te wachten. Want met een moestuin in de startfase en een bruiloft in aantocht, en daar tussendoor een normale werkweek en een gemiddeld huishouden, is het weekend vaak veel te kort. Een van die klusjes is het vullen van de flessen wasmiddel en afwasmiddel.

Een tijdje terug schreef ik al hoe je makkelijk zelf wasmiddel maakt. Ook afwasmiddel maak ik inmiddels tot volle tevredenheid zelf. En vandaag komt er nog een derde recept bij: handzeep. Er verschillen slechts een paar ingrediënten tussen handzeep en afwasmiddel. Dus ik vond het wel zo handig om ze tegelijk te maken. Zo hoefde ik maar één keer zeep te raspen.

Hieronder voor het gemak nog een keer alle ‘recepten’ op een rijtje.

Wasmiddel (5 liter)

5 liter water
80 gram zeep (kies een zeep die jij lekker vindt ruiken)
80 gram soda

Rasp de zeep. Laat de geraspte zeep in een liter kokend water al roerend oplossen. Doe de soda erbij en roer nogmaals goed door. Doe alles in een grote emmer, en vul aan met 4 liter heet water (hoeft niet te koken). Roer goed door en sluit de emmer af, met een deksel of handdoek. Een nachtje laten staan, goed doorroeren en vervolgens overgieten in lege flessen.
Goed schudden voor gebruik.

Afwasmiddel

20 gram zeep
1 liter warm water (moet gekookt hebben)
1/2 theelepel glycerine (te koop bij drogist)
1 eetlepel citroensap
1 eetlepel azijn
eventueel etherische olie naar keuze.

Rasp de zeep en meng de zeepvlokken met het water op een laag vuur. Verwarm dit mengsel tot de zeep geheel is opgelost. Voeg de glycerine toe terwijl je blijft roeren. Haal de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Voeg dan citroensap en azijn toe en eventueel etherische oliedruppels erbij (als je zeep al lekker ruimt, hoeft dat niet) en roer goed door. Giet over in een lege afwasmiddelfles.
Ook hier geldt: Goed schudden voor gebruik.

Omdat het toch iets teveel was voor één afwasmiddelfles, maakte ik van een deel van bovenstaand recept handzeep.

Handzeep

20 gram zeep
1 liter warm water (moet gekookt hebben)
1/2 theelepel glycerine (te koop bij drogist)

Voor handzeep heb je ook zeep nodig, glycerine en water. Net als bij afwasmiddel. De eerste stappen zijn hetzelfde: Rasp de zeep en meng de zeepvlokken met het water op een laag vuur. Verwarm dit mengsel tot de zeep geheel is opgelost. Voeg de glycerine toe terwijl je blijft roeren. Haal de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Laat de handzeep afkoelen en schenk het over in een fles (of gelijk in je zeeppompje).
En tot slot geldt ook hier weer: goed schudden voor gebruik.

Hallo, ik ben er weer!

17 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Zo, ik ben er weer. Terug in de online wereld na 24 uur offline te zijn geweest. 24 uur geen sms, geen What’s App, geen email, geen Facebook en geen Twitter. O ja, en ook geen televisie. In die 24 uur heb ik natuurlijk ontzettend veel gemist! (Maar gelukkig niets dat geen dag kon wachten.)

Ik ben niet verslaafd aan mijn mobiele apparaten, daarvan was ik zeker overtuigd. Toch toonde ik gisteren een paar trekjes die ik een aantal jaar geleden zeker weten nog niet had:

Telkens in mijn tas kijken of mijn telefoon er wel in zit.
Na een paar spetters op mijn hoofd/het raam automatisch de iPad pakken om Buienradar te checken (wanneer houdt het nu eens op met regenen!?).
Na een minuutje stilzitten (in de trein dit keer), de neiging hebben om reacties op mijn blog te checken.
Eigenlijk bij elk minuutje stilzitten automatisch mijn telefoon pakken, met of zonder doel.

Gisteren heb ik alle neigingen kunnen onderdrukken. Met dochterlief speelde ik galgje in de trein, met a.s. manlief had ik ’s avonds een goed gesprek bij een goed glas wijn. In Groningen gingen we naar een turnwedstrijd van mijn a.s. bonusdochter; tussen alle oefeningen door heb ik heerlijk mensen zitten kijken, in plaats van op mijn telefoon zitten staren.

Een dag zonder iPad, telefoon en televisie is me goed bevallen. Maar heb ik van mijn dagje offline ook iets geleerd? Schaamtevol zeg ik ja. Ik besef me dat ik wel degelijk vastgeklonken zit aan mijn telefoon. Want bij elk nietsnuttig wissewasje grijp ik in mijn tas naar dat ding. Bij elk piepje ben ik weer even afgeleid. En dat is jammer. Want ik mis toch de leuke, onverwachte dingen die om mij heen gebeuren, terwijl ik starend op mijn schermpje door het leven ga.

Morgen ben ik offline

15 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Een dagje geen What’s app, geen Facebook, geen Twitter, geen Instagram, geen e-mail en geen televisie. Ben ik op vakantie? Nee, ik ben gewoon thuis. Maar ik ga eens een dagje offline. Buiten bereik, zeg maar. Tijd voor mezelf en voor mijn gezin, zonder steeds afgeleid te worden van bliepjes en tingeltjes, die een nieuw berichtje, een nieuwe like of een headline uit het nieuws aankondigen.

Morgen ga ik eens kijken hoe het ook al weer was om niet continu met elkaar in verbinding te staan (nog niet zo heel lang geleden was dat toch de normaalste zaak van de wereld). Het schijnt niet alleen veel tijd op te leveren, maar ook goed te zijn voor je creativiteit. En wat denk je van de energiebesparing die het oplevert, door een dagje op 0 te staan?

Dus als je me morgen heel dringend nodig hebt, moet je even langskomen (de gok wagend dat ik thuis ben). En al het andere nieuws kan vast wachten tot overmorgen.

Lief klein baby’tje

13 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Het mooiste van de lente: de steeds langer wordende avonden. Voor ons reden om na het eten ’s avonds nog even op pad te gaan. En dan kom je soms mooie verrassingen tegen. Zoals in de Gasterse Duinen, waar de kudde van Anloo graast, prachtige Schotse Hooglanders. En dit keer liepen ze rond met hun schattige jonkies. Nog zonder imposante horens en zonder haar voor hun ogen. Mama keek op afstand toe.

Wat is het toch heerlijk om midden in dit prachtige Drentse landschap te wonen.

Dochterlief ruimt op

7 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Of ik invloed heb op dochterlief met mijn ‘duurzaamheids-gedoe’, weet ik niet. Meestal is er geen directe relatie tussen wat ik zeg en wat zij doet. Ze is negen, heeft een eigen wil en laat zich niet zomaar iets aanpraten. Net als de meeste kinderen. En net als de meeste kinderen is zo ook aardig ‘vergeetachtig’. Zo vergeet ze regelmatig dat ze haar speelgoed in de huiskamer eerst moet opruimen voordat ze buiten gaat spelen met ons buurmeisje. Opruimen is sowieso niet haar sterkste kant. Dacht ik.

Maar na gistermiddag moet ik die gedachte nodig herzien. Als ze aan het eind van de dag samen het buurmeisje thuiskomt, hebben ze allebei een volle, zware vuilniszak in handen. Wat er in zit? Troep. Plastic, papier, blikjes, van alles wat ze in het park aan de overkant hebben gevonden. Andermans troep. Ze hebben even opgeruimd, vertellen ze trots.

Dus dochterlief, laat je rommel in de huiskamer nog maar even liggen. Dat je vrijwillig troep uit de natuur opruimt, maakt mij veel gelukkiger.

I said yes to the dress

3 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Als ik dan toch ga trouwen, dan gewoon in een simpel jurkje. Want jurken, daar heb ik het niet zo mee. Ik ben een jeansmeisje. Ondanks alle verwoede pogingen van mijn moeder om me in jurk of rok te krijgen, mijn kast telt voornamelijk broeken. Toegegeven, er hangen ook twee rokken en twee jurken. De meesten zijn al ouder dan mijn dochter. Veel ouder, als ik er goed over nadenk. Of ik ze nog pas? Geen flauw idee, ik heb ze ook al heel lang niet gedragen.

Maar trouwen doe je dus in een jurk, wordt mij wijsgemaakt. Ik stelde nog voor om in onze hardloopkleren elkaar het ja-woord te geven. We hebben elkaar immers ontmoet bij de hardloopgroep en we lopen nog altijd vele kilometers samen. Maar nee, dat vond eigenlijk niemand een goed plan. Dus op de computer zoek ik naarstig naar een jurkje. Mijn aanstaande hangt op de bank, met een oog gericht naar het journaal, zijn andere op de iPad. “Kijk, in Groningen verhuren ze leuke cocktailjurken. Vind je dat wat?” vraag ik. Huren vind ik de meest duurzame manier, dus mijn besluit staat al vast. Even blijft het stil op de bank. Dan kijk mijn lief me aan en vraagt, “Oh, je wil geen trouwjurk?” Ik voel er bijna spijt in doorklinken. Dus ik verman me en zeg: “Als ze hier in de buurt ook trouwjurken verhuren, dan zal ik zeker eens kijken”, overtuigd van het feit dat dat soort winkels hier in het noorden zeer schaars zijn. Maar lang hoefde ik niet te zoeken op internet; nog geen half uur hiervandaan, is een uiterst leuk boetiekje…

Op een woensdagavond stap ik met mijn moeder en aankomende bonusdochters in de auto op weg naar ’t Twinkeltje in Geesbrug, niet ver van Hoogeveen. De website beloofde mooie bruidsjurken. Te koop én te huur. Ik laat de eigenaresse al gelijk weten dat ik echt alleen wil passen en dat ik nog hard twijfel of ik in een echte trouwjurk wil trouwen. Ze vindt het allemaal prima. “Je moet je er goed in voelen”, vertrouwt ze me toe. Maar wat ik niet had verwacht, gebeurt. Al bij de eerste de beste jurk die ik aantrek, overvalt me een gevoel. Een gevoel van een sprookje, waarschijnlijk een beetje zo’n gevoel dat dochterlief heeft als ze haar paarse prinsessenjurk aantrekt. Voor even een échte prinses. Een trouwjurk maakt je bijzonder. Als ik dan ook nog eens de oohs en aahs aanhoor van mijn publiek, ben ik eigenlijk al direct om. Het wordt een trouwjurk. En nog wit ook.

ps: de jurk op de foto is uiteraard niet mijn jurk. Die blijft nog even geheim.

Een omgekeerde flexanist

30 april 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

De Vegan Challenge is voorbij. Vanavond mijn laatste veganistische maaltijd gegeten. Toch? Nou, daar ben ik nog niet zo zeker van. De afgelopen maand ben ik me ervan bewust geworden dat een veganistische levensstijl veel voordelen heeft. Om er een paar te noemen:

Ik ben meer groente en fruit gaan eten. Vlees is niet meer het hoofdbestanddeel van de maaltijd, maar groente. Uiteraard vaak bonen, maar ook veel verse groente.
Veganistisch leven houdt me op gewicht. Ik ben de afgelopen maand 2 kilo afgevallen. Waar dat aan ligt? Deels aan de snack-mogelijkheden. Die zijn voor een suikervrije (ik eet al twee jaar geen suiker meer) veganist toch wel beperkt. ’s Avonds eten we voor de lekkere trek een handvol nootjes. Hoewel calorierijk, blijf je daar toch niet de hele avond van eten.
Mijn CO₂-uitstoot heb ik de afgelopen maand aanzienlijk weten te verminderen. De veehouderij is een van de meest vervuilende industrieën. Negen procent van alle CO₂-uitstoot komt van de vee-industrie. Daarnaast produceren veehouderijen ook een enorme hoeveelheid methaan, een broeikasgas die een nog grotere bijdrage levert aan het opwarmen van de aarde.

Toch zal ik geen echte veganist worden. En daarvoor zijn een paar redenen te noemen:

Ik lust alles en vind het uitermate vervelend dat ik nooit spontaan mee kan eten
Er is beperkt aanbod in veganistische vleesvervangers. Nu heb ik de afgelopen maand veel nieuwe recepten geleerd, maar even snel en makkelijk vind ik het niet altijd.
Ik hou best wel erg veel van een eitje op zijn tijd.

Ik ben me er de afgelopen maand van bewust geworden dat ik een prima leven kan leiden zonder dierenleed te veroorzaken. En dat ik door deze manier van leven een nog grotere bijdrage kan leveren aan een beter milieu, is helemaal geweldig. Dus terug naar ons oude leven gaan we zeker niet. We gaan van een keer per week geen vlees, naar een keer per week wél vlees. Noem het een omgekeerde flexanist. Zuivel (lees hier vooral ‘kaas’) en eieren laat ik zoveel mogelijk staan. Maar ik eet wel wat de pot schaft als we op visite zijn.

Met mijn bovenstaande plussen en minnen weet ik zeker dat ik een goede balans zal vinden.

Wat doet nachtvorst met mijn perenboom?

28 april 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Kijk onze perenboom mooi in bloei staan. Het is een Gieser Wildeman, oftewel: een stoofperenboom. Vorig jaar plukten we zes peren, net genoeg voor één portie. Deze hoeveelheid bloesem beloofd een beter jaar te worden. Maar het blijft altijd moeilijk te voorspellen. Vooral wanneer nachtvorst wordt voorspeld. En laat dat nu net de voorspelling voor vannacht geweest te zijn!

Bij fruitteeltbedrijven gaat dan de automatische sproei installatie aan. Het water behoedt de tere bloesem voor vorstschade. Dat werkt als volgt: op het moment dat water overgaat in ijs, komt er een beetje warmte vrij. Precies genoeg om de temperatuur onder het laagje ijs op nul graden te houden.

Maar hoe doe ik dat nu thuis, zonder professionele sproei installatie? Een vliesdoek over de boom? Daar heb ik maar een van en die ligt al over de moestuin om mijn boontjes te beschermen. Daar gaan mijn peren, dacht ik.

Nachtvorst perenboom te lijf met sproeien

Ik had me er al bijna bij neergelegd dat één nachtje vorst ervoor zou zorgen dat de peren mij door de neus geboord zouden worden. Maar gelukkig heb ik een heel handige man. Hij pakte de tuinslang, sleepte hem naar de perenboom en hing hem met touwtjes vast aan een trap, gericht op de bloesem. Hij plaatste de timer ertussen en zo werd op standje nevel de perenboom tijdens het koudste deel van de nacht ‘bewaterd’.

Of het gelukt is? Dat weten we over een paar maanden, als we de eerste peertjes zien hangen.

Nachtvorst perenboom te lijf met warmte

Een andere manier om schade door nachtvorst aan de perenboom te beperken is met warmte. Bijvoorbeeld door hout te stoken tussen de bomen. Gebruik hiervoor bijvoorbeeld een vuurkorf. Nadeel is dat de brandstof op zal raken. Het vriest vaak het hards in de vroege ochtenduren. Wil je dat dit werkt, dan moet je dus vroeg opstaan, of de nacht doortrekken. Ditzelfde geldt voor tuinfakkels. Deze tuinfakkels hebben als voordeel dat ze veel hoger zijn (86 cm). Smeulend zaagsel schijnt ook goed te werken. Maar een nog makkelijkere manier is het gebruik van buitenkaarsen. Deze kaarsen branden zeker 50 uur, en kun je dus een paar nachten inzetten. Maar let op: Wees altijd voorzichtig met vuur. Laat het niet onbewaakt achter. En vertel je buren over je plannen, voordat de brandweer midden in de nacht op de stoep staat.

Nachtvorst perenboom te lijf met doeken

Wanneer je een kleine boom hebt, dan zou je deze kunnen inpakken met vliesdoek. Dit vliesdoek is 50 meter x 2 meter. Genoeg voor een paar bomen en/of de aardbeien. Want die laatste moeten bij late vorst ook afgedekt worden.

Bij grote bomen is deze maatregel bijna niet te doen. Als ook de andere oplossingen niet mogelijk zijn, dan rest er nog een advies: fingers crossed. Hopelijk vriest het op dit hoogte niet al te hard. SUCCES!

Deze blog kan affiliate links bevatten. Dit betekent dat ik een commissie ontvang wanneer jij via mijn link overgaat tot aanschaf van een product. Echter zonder extra kosten voor jou. Het helpt mij om mijn missie om toe te werken naar een duurzamere wereld uit te voeren.

« Previous Page