Door de VeganChallenge ben ik veel bewuster gaan eten. Een maand na de Challenge is het aantal keer dat ik vlees heb gegeten, nog op een hand te tellen. Ik heb er gewoon geen behoefte meer aan. Ook mijn zuivel en eiereninname heb ik drastisch beperkt. Er zijn zoveel ontzettend lekkere recepten zonder vlees. Zo aten we afgelopen weekend een heerlijke salade (met sla uit mijn moeders moestuin) en worstenbroodjes zonder worst. In plaats van worst gebruik ik seitan. Heerlijk om te zien hoe iedereen aan tafel zit te smullen.
Wat is seitan?
Seitan is een vleesvervanger, op basis van tarwe-eiwit en komt oorspronkelijk uit Japan. De vezelstructuur lijkt op vlees en het heeft een hartige smaak. Volgens de Vegetariërsbond is het echter geen volwaardige vleesvervanger, omdat het geen vitamine B12 en te weinig vitamine B1 bevat. Maar het zit wel vol ijzer en eiwit. Seitan is onder andere te koop bij Ekoplaza.
Ik vond dit lekkere recept op lekker vego. Het is voor 10 broodjes. Voor ons is dit teveel. Daarom vries ik een deel van het seitanmengsel in. De volgende keer hoef ik dit alleen maar, samen met het bladerdeeg, te ontdooien en in de oven te bakken.
Vegetarische worstenbroodjes
400 gram. seitan- 10 blaadjes bladerdeeg
- 2 volkoren boterhammen zonder korst in kleine blokjes
- 1 ui
- 1 teen knoflook
- 1 ei
- sesamzaad
- 2 eetlepels zoute ketjap
- 1 eetlepel gehaktkruiden of cajunkruiden
- 2 blaadjes salie fijngehakt
- 1/2 blikje tomaten in stukjes
- verse peterselie
- peper naar smaak
400 gram. seitanVerwarm de oven voor op 190 graden C. Ontdooi de bladerdeeg. Hak de seitan en ui in hele kleine stukjes (bijvoorbeeld in de keukenmachine). Fruit de ui met knoflook. Voeg de seitan toe en bak een paar minuten op een halfhoog vuurtje. Voeg de cajunkruiden toe en bak nog eventjes.
Voeg tomaten, ketjap, salie, peterselie, 1 eetlepel sesamzaad en boterham toe en roer goed door. Haal de pan van het vuur.
Bestrijk de bovenrand van de plakjes bladerdeeg met wat losgeklopt ei. Leg in het midden van elk bladerdeegplakje over de hele breedte heen een portie seitanmengsel. Laat de onderrand van het bladerdeeg vrij. Rol vanuit de onderrand het bladerdeegplakje om het seitanmengsel heen naar de met ei bestreken bovenrand. Leg de rolletjes met de naad naar beneden op de bakplaat van de oven. (De zijkanten blijven open). Bestrijk de seitanbroodjes met losgeklopt ei en bestrooi ze met het sesamzaad. Bak ze in ongeveer 25 minuten goudbruin in de oven.
Heerlijk zo’n dagje extra vrij. Kom ik eindelijk weer eens toe aan al die klusjes die al zo lang op me liggen te wachten. Want met een moestuin in de startfase en een bruiloft in aantocht, en daar tussendoor een normale werkweek en een gemiddeld huishouden, is het weekend vaak veel te kort. Een van die klusjes is het vullen van de flessen wasmiddel en afwasmiddel.
Zo, ik ben er weer. Terug in de online wereld na 24 uur offline te zijn geweest. 24 uur geen sms, geen What’s App, geen email, geen Facebook en geen Twitter. O ja, en ook geen televisie. In die 24 uur heb ik natuurlijk ontzettend veel gemist! (Maar gelukkig niets dat geen dag kon wachten.)
Een dagje geen What’s app, geen Facebook, geen Twitter, geen Instagram, geen e-mail en geen televisie. Ben ik op vakantie? Nee, ik ben gewoon thuis. Maar ik ga eens een dagje offline. Buiten bereik, zeg maar. Tijd voor mezelf en voor mijn gezin, zonder steeds afgeleid te worden van bliepjes en tingeltjes, die een nieuw berichtje, een nieuwe like of een headline uit het nieuws aankondigen.
Het mooiste van de lente: de steeds langer wordende avonden. Voor ons reden om na het eten ’s avonds nog even op pad te gaan. En dan kom je soms mooie verrassingen tegen. Zoals in de Gasterse Duinen, waar de kudde van Anloo graast, prachtige Schotse Hooglanders. En dit keer liepen ze rond met hun schattige jonkies. Nog zonder imposante horens en zonder haar voor hun ogen. 
Mama keek op afstand toe.
Of ik invloed heb op dochterlief met mijn ‘duurzaamheids-gedoe’, weet ik niet. Meestal is er geen directe relatie tussen wat ik zeg en wat zij doet. Ze is negen, heeft een eigen wil en laat zich niet zomaar iets aanpraten. Net als de meeste kinderen. En net als de meeste kinderen is zo ook aardig ‘vergeetachtig’. Zo vergeet ze regelmatig dat ze haar speelgoed in de huiskamer eerst moet opruimen voordat ze buiten gaat spelen met ons buurmeisje. Opruimen is sowieso niet haar sterkste kant. Dacht ik.
De Vegan Challenge is voorbij. Vanavond mijn laatste veganistische maaltijd gegeten. Toch? Nou, daar ben ik nog niet zo zeker van. De afgelopen maand ben ik me ervan bewust geworden dat een veganistische levensstijl veel voordelen heeft. Om er een paar te noemen:
Kijk onze perenboom mooi in bloei staan. Het is een Gieser Wildeman, oftewel: een stoofperenboom. Vorig jaar plukten we zes peren, net genoeg voor één portie. Deze hoeveelheid bloesem beloofd een beter jaar te worden. Maar het blijft altijd moeilijk te voorspellen. Vooral wanneer nachtvorst wordt voorspeld. En laat dat nu net de voorspelling voor vannacht geweest te zijn!
Veganistisch eten is lekker. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Vanavond had ik weer het bewijs op mijn bord liggen. Overheerlijke ‘gehaktballetjes’. Althans, zo verkocht ik ze aan dochterlief. Hoewel ze gelijk doorhad dat dit géén echte ‘bal’ was, zat ze lekker te smullen van deze veganistische gehaktballen. Waarom ik het dan toch gehakt noem? Omdat er gehakte noten in zitten. Gehakt is gehakt.
De Vegan Challenge is al over de helft. Nog tien dagen en het is volbracht. Het gaat allemaal nog met het grootste gemak. Op een paar ‘incidentjes’ na. Toen ik bijvoorbeeld geheel onbewust boter op mijn boterham smeerde omdat ik zin had in hagelslag. De hagelslag was vegan, daar had ik op gelet. Maar de boter natuurlijk niet, dat was me even ontgaan.