Blog

Vaderdag: Liefde gaat door de maag

21 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Vandaag is het Vaderdag. Een leuke dag vind ik, zolang de kinderen tenminste klein zijn. Verwend worden met zelfgemaakte knutselwerkjes is waar ik (in mijn geval op Moederdag) van geniet op de zondagochtend: de verftekeningen, verknipte closetrollen of gekleide tegeltjes.

Dochterlief is de hele week al druk met haar tekeningen voor Vaderdag. Prachtig! Zelf ben ik ook nog gezegend met een vader. En hoewel ik ontzettend veel van hem hou, voelt Vaderdag nu toch anders dan vroeger. Want geen ontbijt op bed, maar ’s ochtends op de koffie en voor die zelfgemaakte tekeningen voel ik met toch net iets te oud. Maar ik vind het ook niet leuk om cadeautjes te kopen voor Vaderdag (én Moederdag). En daarnaast: mijn vader heeft bijna alles al (gehad). In materiële zin althans.

Dus stond ik vanochtend al vroeg in de keuken ijverig te bakken. Mijn vader krijgt vandaag een schaal vol veganistische en suikervrije bananen havermoutkoekjes. Het recept doe ik erbij, want mijn vader vindt uiteraard alles lekker wat dochterlief voor hem maakt.

Zo geef ik mijn vader toch nog een zelfgemaakt knutselwerkje.

Fijne Vaderdag!

Bananen havermoutkoekjes

Het recept vond ik op voedzo.nl

Ingrediënten

2 bananen
100 gram havermout
1 el lijnzaad

Bereiding

Verwarm de oven voor op 175 graden
Bekleed een bakplaat met bakpapier
Kneed de ingrediënten tot een koekjesdeeg
Vorm koekjes en leg ze op de bakplaat
Zet ze 12-15 minuten in de oven.

Je kunt de koekjes ook nog een chocoladelaagje geven. Smelt hiervoor een reep chocolade au-bain marie en bedek elk koekje met een laagje cholocade. Maar dan zijn ze niet meer vegan/suikervrij.

1 gouden ketting maakt 2 gouden trouwringen

14 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

gouden ring — Dit was ooit een ketting. De andere helft hiervan zijn nu twee prachtige trouwringen.

Nog maar drie weken te gaan voor de bruiloft. Af en toe slaat de schrik me om het hart. Hebben we alles wel op tijd? Gelukkig konden we gisteren weer een to do’tje van de lijst schrappen: onze ringen hebben we opgehaald. Wat zien ze er mooi uit! En ze hebben ook nog eens een duurzaam tintje.

Van te voren hebben we geshopt, gegoogeld, gekeken en gevraagd: wat kunnen we om onze vingers dragen waar we een goed gevoel bij hebben? Naar de eerste de beste juwelier stappen en een gouden ring uitzoeken, past niet bij onze duurzame gedachte. Want goud is niet duurzaam. In de goudmijnen is vaak sprake van gedwongen arbeid dat fysiek zwaar is en vaak onveilig. Niet alleen door de slechte staat van de mijnen waarbij soms schachten instorten, maar ook door het gebruik van het giftige kwik.

Dus dachten we verder na: zilver, koper, zirkoon. Niet altijd is het winnen van de metalen een probleem, maar het proces om er het gewenste resultaat uit te krijgen wel. Denk aan de hoge smelttemperaturen die nodig zijn om het product te bewerken. Bij lood schijnt dat overigens geen probleem te zijn, maar ja, een loden ring aan mijn vinger zie ik ook niet zo zitten.

Toen we ook eenduidig nee zeiden tegen een getatoeëerde ring om onze vingers, kwamen we uit bij hergebruik. Dat we daar niet eerder aan gedacht hadden: trouwringen van gerecycled goud! Ik had nog een gouden ketting liggen die ik nooit draag, konden we die niet omsmelten? We vonden een aardige goudsmit in Groningen die dat voor ons wilde doen. En zie hier, twee prachtige ringen (hoe ze eruit zien, hou ik nog even 3 weken geheim).

Een gehuurde jurk en gerecyclede ringen. We gaan een leuke duurzame bruiloft tegemoet!

Water uit de kraan? Ja lekker!

11 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Vandaag belooft een warme dag te worden. Dus let op: drink genoeg! En drink vooral water. Water uit de kraan. Niet alleen gezond en goedkoop, ook lekker en goed voor het milieu.

Maar blijkbaar ziet niet iedereen dat zo. Dochterlief neemt vaak vriendinnetjes mee naar huis die letterlijk hun wenkbrauwen optrekken wanneer ik ze water aanbied. Bij ons thuis is de keuze simpel: water, thee of melk (zowel dierlijk als plantaardig). Ik zie de twijfel in de oogjes. Water? Nee, dat lusten ze niet (op een enkeling na gelukkig).

Ik begrijp het wel: laat je kinderen een keuze maken tussen water en zoete drank, dan kiezen ze bijna altijd voor zoet. Maar water is lekker en de beste dorstlesser die er is. Daarnaast is het super goedkoop. Voor ongeveer 1 euro drink je een heel jaar 1,5 liter kraanwater per dag. En het is zoveel beter dan ranja, fris of sap, dranken die geen enkele toegevoegde waarde hebben. Hooguit voor de tandarts.

Kraanwater vs bronwater
Het Nederlandse kraanwater is van heel goede kwaliteit. Het moet aan veel strengere eisen voldoen dan bronwater. En op gebied van duurzaamheid maak je ook echt een verschil. Het bottelen van water is namelijk enorm milieubelastend. Drinkwater ‘produceren’, verpakken en vervoeren geeft in Nederland zo’n 300 keer meer CO₂-uitstoot dan dezelfde hoeveelheid kraanwater. En vergeet al die plastic flessen niet: wereldwijd wordt hiervoor jaarlijks zo’n 2,7 miljoen ton plastic gebruikt – en daarvoor is maar liefst 2,5% van de olieproductie nodig.

Tot slot: Slechts 20% van de plastic flesjes wordt gedeeltelijk gerecycled. Ruim 80% van alle gebruikte flesjes gaat rechtstreeks bij het afval. En een deel daarvan wordt gewoon in de natuur achtergelaten.

Dus laat die kraan lopen vandaag (met een glas eronder) en geniet van heerlijk verfrissend kraanwater.

Gegeten: wilde planten

6 juni 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Gisteren hebben we heerlijk gegeten: Madeliefjes, Hondsdraf, Zevenblad, Klaverzuring en Brandnetels. Allemaal vers geplukt en zo uit het handje opgepeuzeld. Een bijzondere ervaring!

We waren op pad met Leah van Bloemenpad.nl die ons een workshop wilde planten eten gaf. “Kijk eens goed om je heen”, zei ze. “Er groeit hier genoeg om te eten.” Dochterlief was het er niet direct mee eens. Vertwijfeld keek ze me aan: moest ze dit madeliefje echt in haar mond stoppen? Goed voorbeeld doet goed volgen, dus zonder blikken of blozen begon ik er op te kauwen. Hmmm, bijzonder. Niet direct heel smaakvol, maar ‘vies’ zeker ook niet. Al snel won haar nieuwsgierigheid het van de twijfel en werd mijn voorbeeld voorzichtig gevolgd.

Toen we bij de Brandnetels kwamen, waren al haar twijfels al als sneeuw voor de zon verdwenen. Ademloos keek ze naar Leah die vakkundig een topje van de Brandnetel plukte, het blaadje opvouwde en kneusde en in haar mond stopte. Dochterlief keek mij al niet eens meer aan, maar volgde direct de instructies van Leah op en stak het blaadje in haar mond. Zij, die altijd zo bang is voor de pijnlijke prikkels van de Brandnetels, zat erop te kauwen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was.

De ware smaaksensatie kwam bij de Klaverzuring, die vooral in het bos groeit. Een heerlijke zure smaak. Bijzonder dat er zoveel smaak zit in zo’n klein plantje. Mijn favoriet plantje is Hondsdraf met zijn uitgesproken smaak. Maar ik weet ook zeker dat het zaadbommetje van de Smalle Weegbree, dat een nootachtige smaak heeft, binnenkort in mijn salade terug te vinden is.

Dank Leah, we hebben heel veel geleerd. En smaakvol gegeten.

Leah organiseert vaker workshops of wandelingen. Een echte aanrader.

De verpakkingsvrije winkel in Groningen: Opgeweckt Noord

31 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Berlijn, september 2014: de winkel Original Unverpackt wordt geopend, een geheel verpakkingsvrije winkel, waar klanten met hun blikken, zakjes en flessen inkopen kunnen doen. In de zomer van 2014 was Antwerpen een zelfde soort winkel geopend: Robuust, de zero waste shop. In Nederland wordt enthousiast gereageerd op de winkels en in Utrecht wordt een crowdfundingactie opgestart om eenzelfde soort winkel te openen: Bag & Buy. Maar voordat die winkel een feit is, gaat Groningen (ook dankzij crowdfunding) aan de haal met de primeur: Opgeweckt Noord opent op 30 april haar deuren.

Afgelopen zaterdag toog ik met een tas vol bakjes en zakjes naar Groningen. Ik moest het toch echt zelf eens ontdekken. Opgeweckt Noord is op loopafstand van het station (slechts een kleine tien minuutjes). En wat ziet de winkel er gezellig uit! Aan de muur hangen potten met noten, rijst, linzen, koffie en zaden, waar je je bakje onder zet en kan vullen. Ernaast grote tapflessen met onder meer verschillende soorten olie en azijn, maar ook bijvoorbeeld ahornsiroop. Mijn theeblikje vulde ik met citroengrasthee, een van de vele soorten. Verder tapenades en spreads, dadels en rozijnen, allerlei soorten meel en uiteraard groente en fruit. Achter de toonbank vind je brood, koekjes en kaas. Alles stop je in je eigen pot, zak, bakje of flesje.

En hoe gaaf is de pindakaasmaker: je zet je pot eronder, drukt op de knop en de pot wordt gevuld met pindakaas. Pindakaas gemaakt van vliespinda’s; het schijnt nóg lekkerder te zijn dan pindakaas van gewone pinda’s.

Achterin de zaak is het gezellig koffiedrinken, of, dankzij de gratis wifi, rustig werken. Wij gingen voor de koffie, met een stukje homemade chocoladecake voor dochterlief, en suikervrije appeltaart voor mij en Piet. Lang geleden dat ik – die al ruim twee jaar suikervrij door het leven gaat – een taartje nam bij de koffie! Alleen dat al is een reden om vaker te komen.

Opgeweckt Noord stimuleert haar klanten om minder afval te produceren. Een geweldige gedachte, in een perfecte uitvoering.

Vegetarische worstenbroodjes

27 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Door de VeganChallenge ben ik veel bewuster gaan eten. Een maand na de Challenge is het aantal keer dat ik vlees heb gegeten, nog op een hand te tellen. Ik heb er gewoon geen behoefte meer aan. Ook mijn zuivel en eiereninname heb ik drastisch beperkt. Er zijn zoveel ontzettend lekkere recepten zonder vlees. Zo aten we afgelopen weekend een heerlijke salade (met sla uit mijn moeders moestuin) en worstenbroodjes zonder worst. In plaats van worst gebruik ik seitan. Heerlijk om te zien hoe iedereen aan tafel zit te smullen.

Wat is seitan?
Seitan is een vleesvervanger, op basis van tarwe-eiwit en komt oorspronkelijk uit Japan. De vezelstructuur lijkt op vlees en het heeft een hartige smaak. Volgens de Vegetariërsbond is het echter geen volwaardige vleesvervanger, omdat het geen vitamine B12 en te weinig vitamine B1 bevat. Maar het zit wel vol ijzer en eiwit. Seitan is onder andere te koop bij Ekoplaza.

Ik vond dit lekkere recept op lekker vego. Het is voor 10 broodjes. Voor ons is dit teveel. Daarom vries ik een deel van het seitanmengsel in. De volgende keer hoef ik dit alleen maar, samen met het bladerdeeg, te ontdooien en in de oven te bakken.

Vegetarische worstenbroodjes

400 gram. seitan
10 blaadjes bladerdeeg
2 volkoren boterhammen zonder korst in kleine blokjes
1 ui
1 teen knoflook
1 ei
sesamzaad
2 eetlepels zoute ketjap
1 eetlepel gehaktkruiden of cajunkruiden
2 blaadjes salie fijngehakt
1/2 blikje tomaten in stukjes
verse peterselie
peper naar smaak

Verwarm de oven voor op 190 graden C. Ontdooi de bladerdeeg. Hak de seitan en ui in hele kleine stukjes (bijvoorbeeld in de keukenmachine). Fruit de ui met knoflook. Voeg de seitan toe en bak een paar minuten op een halfhoog vuurtje. Voeg de cajunkruiden toe en bak nog eventjes.
Voeg tomaten, ketjap, salie, peterselie, 1 eetlepel sesamzaad en boterham toe en roer goed door. Haal de pan van het vuur.

Bestrijk de bovenrand van de plakjes bladerdeeg met wat losgeklopt ei. Leg in het midden van elk bladerdeegplakje over de hele breedte heen een portie seitanmengsel. Laat de onderrand van het bladerdeeg vrij. Rol vanuit de onderrand het bladerdeegplakje om het seitanmengsel heen naar de met ei bestreken bovenrand. Leg de rolletjes met de naad naar beneden op de bakplaat van de oven. (De zijkanten blijven open). Bestrijk de seitanbroodjes met losgeklopt ei en bestrooi ze met het sesamzaad. Bak ze in ongeveer 25 minuten goudbruin in de oven.

(Af)wasmiddel en handzeep maken

25 mei 2015 door Ageda Venema 3 Comments

Heerlijk zo’n dagje extra vrij. Kom ik eindelijk weer eens toe aan al die klusjes die al zo lang op me liggen te wachten. Want met een moestuin in de startfase en een bruiloft in aantocht, en daar tussendoor een normale werkweek en een gemiddeld huishouden, is het weekend vaak veel te kort. Een van die klusjes is het vullen van de flessen wasmiddel en afwasmiddel.

Een tijdje terug schreef ik al hoe je makkelijk zelf wasmiddel maakt. Ook afwasmiddel maak ik inmiddels tot volle tevredenheid zelf. En vandaag komt er nog een derde recept bij: handzeep. Er verschillen slechts een paar ingrediënten tussen handzeep en afwasmiddel. Dus ik vond het wel zo handig om ze tegelijk te maken. Zo hoefde ik maar één keer zeep te raspen.

Hieronder voor het gemak nog een keer alle ‘recepten’ op een rijtje.

Wasmiddel (5 liter)

5 liter water
80 gram zeep (kies een zeep die jij lekker vindt ruiken)
80 gram soda

Rasp de zeep. Laat de geraspte zeep in een liter kokend water al roerend oplossen. Doe de soda erbij en roer nogmaals goed door. Doe alles in een grote emmer, en vul aan met 4 liter heet water (hoeft niet te koken). Roer goed door en sluit de emmer af, met een deksel of handdoek. Een nachtje laten staan, goed doorroeren en vervolgens overgieten in lege flessen.
Goed schudden voor gebruik.

Afwasmiddel

20 gram zeep
1 liter warm water (moet gekookt hebben)
1/2 theelepel glycerine (te koop bij drogist)
1 eetlepel citroensap
1 eetlepel azijn
eventueel etherische olie naar keuze.

Rasp de zeep en meng de zeepvlokken met het water op een laag vuur. Verwarm dit mengsel tot de zeep geheel is opgelost. Voeg de glycerine toe terwijl je blijft roeren. Haal de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Voeg dan citroensap en azijn toe en eventueel etherische oliedruppels erbij (als je zeep al lekker ruimt, hoeft dat niet) en roer goed door. Giet over in een lege afwasmiddelfles.
Ook hier geldt: Goed schudden voor gebruik.

Omdat het toch iets teveel was voor één afwasmiddelfles, maakte ik van een deel van bovenstaand recept handzeep.

Handzeep

20 gram zeep
1 liter warm water (moet gekookt hebben)
1/2 theelepel glycerine (te koop bij drogist)

Voor handzeep heb je ook zeep nodig, glycerine en water. Net als bij afwasmiddel. De eerste stappen zijn hetzelfde: Rasp de zeep en meng de zeepvlokken met het water op een laag vuur. Verwarm dit mengsel tot de zeep geheel is opgelost. Voeg de glycerine toe terwijl je blijft roeren. Haal de pan van het vuur en laat het mengsel afkoelen. Laat de handzeep afkoelen en schenk het over in een fles (of gelijk in je zeeppompje).
En tot slot geldt ook hier weer: goed schudden voor gebruik.

Hallo, ik ben er weer!

17 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Zo, ik ben er weer. Terug in de online wereld na 24 uur offline te zijn geweest. 24 uur geen sms, geen What’s App, geen email, geen Facebook en geen Twitter. O ja, en ook geen televisie. In die 24 uur heb ik natuurlijk ontzettend veel gemist! (Maar gelukkig niets dat geen dag kon wachten.)

Ik ben niet verslaafd aan mijn mobiele apparaten, daarvan was ik zeker overtuigd. Toch toonde ik gisteren een paar trekjes die ik een aantal jaar geleden zeker weten nog niet had:

Telkens in mijn tas kijken of mijn telefoon er wel in zit.
Na een paar spetters op mijn hoofd/het raam automatisch de iPad pakken om Buienradar te checken (wanneer houdt het nu eens op met regenen!?).
Na een minuutje stilzitten (in de trein dit keer), de neiging hebben om reacties op mijn blog te checken.
Eigenlijk bij elk minuutje stilzitten automatisch mijn telefoon pakken, met of zonder doel.

Gisteren heb ik alle neigingen kunnen onderdrukken. Met dochterlief speelde ik galgje in de trein, met a.s. manlief had ik ’s avonds een goed gesprek bij een goed glas wijn. In Groningen gingen we naar een turnwedstrijd van mijn a.s. bonusdochter; tussen alle oefeningen door heb ik heerlijk mensen zitten kijken, in plaats van op mijn telefoon zitten staren.

Een dag zonder iPad, telefoon en televisie is me goed bevallen. Maar heb ik van mijn dagje offline ook iets geleerd? Schaamtevol zeg ik ja. Ik besef me dat ik wel degelijk vastgeklonken zit aan mijn telefoon. Want bij elk nietsnuttig wissewasje grijp ik in mijn tas naar dat ding. Bij elk piepje ben ik weer even afgeleid. En dat is jammer. Want ik mis toch de leuke, onverwachte dingen die om mij heen gebeuren, terwijl ik starend op mijn schermpje door het leven ga.

Morgen ben ik offline

15 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Een dagje geen What’s app, geen Facebook, geen Twitter, geen Instagram, geen e-mail en geen televisie. Ben ik op vakantie? Nee, ik ben gewoon thuis. Maar ik ga eens een dagje offline. Buiten bereik, zeg maar. Tijd voor mezelf en voor mijn gezin, zonder steeds afgeleid te worden van bliepjes en tingeltjes, die een nieuw berichtje, een nieuwe like of een headline uit het nieuws aankondigen.

Morgen ga ik eens kijken hoe het ook al weer was om niet continu met elkaar in verbinding te staan (nog niet zo heel lang geleden was dat toch de normaalste zaak van de wereld). Het schijnt niet alleen veel tijd op te leveren, maar ook goed te zijn voor je creativiteit. En wat denk je van de energiebesparing die het oplevert, door een dagje op 0 te staan?

Dus als je me morgen heel dringend nodig hebt, moet je even langskomen (de gok wagend dat ik thuis ben). En al het andere nieuws kan vast wachten tot overmorgen.

Lief klein baby’tje

13 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Het mooiste van de lente: de steeds langer wordende avonden. Voor ons reden om na het eten ’s avonds nog even op pad te gaan. En dan kom je soms mooie verrassingen tegen. Zoals in de Gasterse Duinen, waar de kudde van Anloo graast, prachtige Schotse Hooglanders. En dit keer liepen ze rond met hun schattige jonkies. Nog zonder imposante horens en zonder haar voor hun ogen. Mama keek op afstand toe.

Wat is het toch heerlijk om midden in dit prachtige Drentse landschap te wonen.

Dochterlief ruimt op

7 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Of ik invloed heb op dochterlief met mijn ‘duurzaamheids-gedoe’, weet ik niet. Meestal is er geen directe relatie tussen wat ik zeg en wat zij doet. Ze is negen, heeft een eigen wil en laat zich niet zomaar iets aanpraten. Net als de meeste kinderen. En net als de meeste kinderen is zo ook aardig ‘vergeetachtig’. Zo vergeet ze regelmatig dat ze haar speelgoed in de huiskamer eerst moet opruimen voordat ze buiten gaat spelen met ons buurmeisje. Opruimen is sowieso niet haar sterkste kant. Dacht ik.

Maar na gistermiddag moet ik die gedachte nodig herzien. Als ze aan het eind van de dag samen het buurmeisje thuiskomt, hebben ze allebei een volle, zware vuilniszak in handen. Wat er in zit? Troep. Plastic, papier, blikjes, van alles wat ze in het park aan de overkant hebben gevonden. Andermans troep. Ze hebben even opgeruimd, vertellen ze trots.

Dus dochterlief, laat je rommel in de huiskamer nog maar even liggen. Dat je vrijwillig troep uit de natuur opruimt, maakt mij veel gelukkiger.

I said yes to the dress

3 mei 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Als ik dan toch ga trouwen, dan gewoon in een simpel jurkje. Want jurken, daar heb ik het niet zo mee. Ik ben een jeansmeisje. Ondanks alle verwoede pogingen van mijn moeder om me in jurk of rok te krijgen, mijn kast telt voornamelijk broeken. Toegegeven, er hangen ook twee rokken en twee jurken. De meesten zijn al ouder dan mijn dochter. Veel ouder, als ik er goed over nadenk. Of ik ze nog pas? Geen flauw idee, ik heb ze ook al heel lang niet gedragen.

Maar trouwen doe je dus in een jurk, wordt mij wijsgemaakt. Ik stelde nog voor om in onze hardloopkleren elkaar het ja-woord te geven. We hebben elkaar immers ontmoet bij de hardloopgroep en we lopen nog altijd vele kilometers samen. Maar nee, dat vond eigenlijk niemand een goed plan. Dus op de computer zoek ik naarstig naar een jurkje. Mijn aanstaande hangt op de bank, met een oog gericht naar het journaal, zijn andere op de iPad. “Kijk, in Groningen verhuren ze leuke cocktailjurken. Vind je dat wat?” vraag ik. Huren vind ik de meest duurzame manier, dus mijn besluit staat al vast. Even blijft het stil op de bank. Dan kijk mijn lief me aan en vraagt, “Oh, je wil geen trouwjurk?” Ik voel er bijna spijt in doorklinken. Dus ik verman me en zeg: “Als ze hier in de buurt ook trouwjurken verhuren, dan zal ik zeker eens kijken”, overtuigd van het feit dat dat soort winkels hier in het noorden zeer schaars zijn. Maar lang hoefde ik niet te zoeken op internet; nog geen half uur hiervandaan, is een uiterst leuk boetiekje…

Op een woensdagavond stap ik met mijn moeder en aankomende bonusdochters in de auto op weg naar ’t Twinkeltje in Geesbrug, niet ver van Hoogeveen. De website beloofde mooie bruidsjurken. Te koop én te huur. Ik laat de eigenaresse al gelijk weten dat ik echt alleen wil passen en dat ik nog hard twijfel of ik in een echte trouwjurk wil trouwen. Ze vindt het allemaal prima. “Je moet je er goed in voelen”, vertrouwt ze me toe. Maar wat ik niet had verwacht, gebeurt. Al bij de eerste de beste jurk die ik aantrek, overvalt me een gevoel. Een gevoel van een sprookje, waarschijnlijk een beetje zo’n gevoel dat dochterlief heeft als ze haar paarse prinsessenjurk aantrekt. Voor even een échte prinses. Een trouwjurk maakt je bijzonder. Als ik dan ook nog eens de oohs en aahs aanhoor van mijn publiek, ben ik eigenlijk al direct om. Het wordt een trouwjurk. En nog wit ook.

ps: de jurk op de foto is uiteraard niet mijn jurk. Die blijft nog even geheim.

« Previous Page