Nu de auto de deur uit is, val ik een beetje in een gat. Mijn auto verkopen is tot nu toe de meest duurzame stap die ik zette. What’s next?
Misschien is het tijd voor die ene stap waar collega-blogger Lilla van de Voetspot me al een tijdje terug zachtjes warm voor maakte: minimalistisch leven. Leven met minder spullen om je heen. Waarom? Rust in de kamer, is rust in je hoofd. En wees eens eerlijk, hoeveel spullen heb je thuis liggen omdat ze er nu eenmaal liggen? Waarvan ik echt niet meer weet van wie het is. Dat in de vensterbank ligt te verkleuren in de zon, of onder een stapel met alles en nog wat te verstoffen. Het schijnt dat je van minder spullen eigenlijk gewoonweg gelukkiger wordt.
Dus… ik daag mezelf uit om de hele maand september minimalistisch te leven. Ik koop niks, én ik gooi elke dag iets weg. Nou ja, ik gooi natuurlijk niets weg wat nog enige waarde heeft. Ik pak een grote doos en aan het eind van de maand wil ik dat daar minstens 30 dingen in liggen. En op 1 oktober breng ik de doos naar de kringloopwinkel om de hoek.
Ik heb nog een leuke stok achter de deur gevonden: elke dag maak ik een foto van het ‘object’ voor in de doos, en plaats het als bewijs op Facebook.
Vandaag namen we afscheid. Ergens op een parkeerplaats. C3 en ik, we waren een goed team. Maar met C3 voor de deur, kan ik mijn duurzaamheidsdoelstellingen niet halen. Dus gaf ik Judith de sleutels, zij zocht dringend een kleine betrouwbare auto. Met twee kleine kinderen gaat zij voor gemak in plaats van duurzaamheid. Daar kan ik me ook wel iets bij voorstellen.
Twee uur heb ik staan wassen, poetsen en stofzuigen, maar nu glimt hij dan ook echt. Dat moet ook, want sinds vandaag staat hij op Marktplaats: mijn mooie, snelle en nooit in de steek latende Citroën C3. Wegens overcompleet, staat er in de beschrijving, maar eigenlijk is het: wegens vervuiling. In mijn duurzame leven is geen plaats voor een eigen auto. Compleet overbodig, zo bleek de afgelopen maanden waarin ik al probeerde autovrij door het leven te gaan. Nou ja, compleet… Handig is een auto wel. Gelukkig blijk ik heel goed zonder te kunnen.
Het is feest! Hiep hiep hoera! Precies een jaar geleden plaatste ik mijn eerste blog over duurzaam leven op deze site. Ooh, wat was dat spannend. Ik wist precies wat ik wilde, maar wat vond ik het eng om jullie mijn verhalen te laten lezen. Wat zouden jullie er van vinden? Zouden jullie me uitlachen? Of erger nog: gewoon niet lezen? Gelukkig bleken jullie het allemaal wel te kunnen waarderen, en daarvoor zeg ik dank.
Negen noordelingen die een duurzame uitdaging aangaan. Daar gaat de Voetspot over. En ik ben er een van! Of het nu gaat over lokaal en puur eten, je eigen groente kweken, minimaliseren, minder afval produceren of minder vlees eten, elke blogger van de Voetspot heeft zo zijn eigen reden om de uitdaging aan te gaan.
Ik kreeg van jullie verschillende tips voor een mooi en duurzaam bruidsboeket: een enkele Hortensia, een Artisjokkenhart, een bos wilde Margrieten. Dank voor alle tips, ik vind ze geweldig.
Bij een huwelijk horen afscheidscadeautjes. Een ‘leuk-dat-je-er-was’-aardigheidje. Altijd leuk om iets terug te geven. Maar ik zat er aardig mee in mijn maag. Duurzame huwelijksbedankjes, iets wat niet direct ergens in een la belandt. Of erger nog: in de prullenbak. Iets waar de gasten iets aan hebben, en tegelijkertijd duurzaam om te maken. Waar vind je dat?
Het maakt een enorm lawaai, maar het schijnt goed te zijn voor het milieu. Rara wat is het? Bioplastic! Ooit een tijdschrift uit de bioplastic verpakking gehaald? Het kraakt en het doet alsof het een lieve lust is. Maar wat doe je vervolgens met het plastic? Gewoon in de gft-container?
Het Kiemlogo: Een van de criteria is dat het product binnen twaalf weken voor 95 procent uiteen gevallen en afgebroken moet zijn onder gecontroleerde composterings-omstandigheden, zoals in een commerciële composteerinstallatie. Het logo komt onder meer voor op verpakkingen van biologische producten.
Vergelijkbaar met het Kiemlogo is het Belgische OK Compost logo. Het wordt uitgegeven door AIB Vinçotte en is onder meer te vinden op het tijdschriftfolie van het tijdschrift Genoeg.
Vandaag is het Vaderdag. Een leuke dag vind ik, zolang de kinderen tenminste klein zijn. Verwend worden met zelfgemaakte knutselwerkjes is waar ik (in mijn geval op Moederdag) van geniet op de zondagochtend: de verftekeningen, verknipte closetrollen of gekleide tegeltjes.