Je hebt van die weken dat alles in een keer komt. Maandag begon ik de week met een diepe zucht: hoe kom ik de dagen door? Met een examen, een afscheid, een moeilijk gesprek en een feest. En tussendoor gewoon werken, bloggen en het huis op orde houden.
Maandag besloot ik twee dingen:
1. Ik koos waar ik aandacht aan zou besteden deze week
2. Ik zou alles stap voor stap doen.
Ik moest overzicht hebben, en me focussen op dat wat echt belangrijk voor me was deze week. Dus verscheen er even geen blog of facebookbericht, zei ik ‘nee’ tegen een klus op het werk en ligt de was nog steeds in de wasmand en ziet de woonkamer eruit alsof er zojuist een bom is ontploft.
Keuzes maken
Met een drukke week voor de boeg is het belangrijk om alles op zijn tijd te doen. Wassen en schoonmaken kan ook in het weekend. Maar een examen doen niet, evenmin als een moeilijk gesprek voeren en afscheid nemen van een dierbare.
Overzicht houden
Om deze laatste drie dingen tot een goed eind te brengen, maakte ik een schema voor de week. De laatste loodjes voor het examen deelde ik op in blokken zodat het overzichtelijk werd. Hetzelfde deed ik met de voorbereiding van het moeilijke gesprek.
Schema’s en lijstjes, ik kan niet zonder. Ze brengen mij rust en ruimte. En rust had ik vooral nodig bij het nemen van afscheid.
Als ik dit schrijf is het vrijdagmiddag en heb ik de ‘zware’ dingen overleefd zonder er al te veel stress aan over te hebben gehouden. Staat nu nog slechts een feest op het programma. Gelukkig hoef ik daar alleen maar te lachen en het glas te heffen. Van opluchting gaat dat vast helemaal vanzelf.
Overzicht houden


Het kost me soms aardig wat moeite. Weggooien is niet makkelijk. Wat als ik spijt krijg? Maar van de meeste spullen die door mijn handen glijden had ik eerlijk gezegd geen flauw idee dat ik ze nog had. Pas op het moment dat ik ze uit de doos haal denk ik: o ja, dat heb ik ook nog. Dat is van toen, en toen. Om vervolgens een gevoel op te roepen die even snel weer verdwijnt op het moment dat ik de herinnering terug in de doos leg.


Goed nieuws uit Assen! Blik en drankkartonnen mogen sinds 2 mei bij ons in de oranje container, samen met het plastic afval. En dat betekent dat
Is het moeilijk om nog meer afval te scheiden? Helemaal niet. Maar voor wie het toch lastig vindt, heeft Assen speciale afvalcoaches in het leven geroepen, die de inwoners kunnen helpen met het sorteren van hun afval. En nog een extra motivatie: volgens de berekeningen zou het een besparing op de afvalstoffenheffing van zo’n 20 euro per huishouden gaan opleveren.


Zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen… dat denk ik elke dag. Hoewel ik dan niet gelijk denk aan ‘zwemmen in de stille oceaan’, zoals het Goede Doel ooit suggereerde. Maar wel aan lezen van boeken, schrijven van verhalen, plannen bedenken, kleding maken, yoga, mediteren, wandelen… Want aan het eind van elke dag kom ik telkens weer tot de conclusie dat ik al die dingen die ik graag wil doen, weer niet heb gedaan. Een dag is gewoon te kort.


Einde van de maand. Mooi moment om terug te kijken op de eerste maand van 2016, tevens de eerste maand van het jaar waarin ik niks heb gekocht. Wat heeft het me opgeleverd?
Niks kopen, een jaar lang. Dat plan bedacht ik nog zo even aan het einde van het jaar. Tot nu toe heeft het geen enkel probleem opgeleverd. Geen last van ‘aandrang’ gehad. Maar nu zit ik even te dubben: over drie dagen is dochterlief jarig en ik denk dat ze wel een cadeautje verwacht. Wat doe je dan als je niks wilt kopen?
Shame on me. De vriezer zit vast. Dichtgevroren. Reden: hij zit tjokvol. En omdat een van de lades niet meer goed dicht kon, heeft het ijs zich buiten de lades opgestapeld. Dat wordt dus een weekje ‘vrieseten’. En snel de diepvries ontdooien.
Hoe ontdooien