Einde van de maand. Mooi moment om terug te kijken op de eerste maand van 2016, tevens de eerste maand van het jaar waarin ik niks heb gekocht. Wat heeft het me opgeleverd?
Niks kopen betekent niet dat er niks ons huis binnenkomt. Dochterlief was immers jarig, dus de speelgoed/knutselkast is weer aardig gevuld. Ook won ik een dvd van de Vriendenloterij, kreeg ik handwerkboeken van mijn moeder, toverde ik van overgebleven wol nieuwe wanten en een muts en trok manlief zich niet veel aan van mijn niet-koopgedrag.
Per ongeluk wel iets kopen
Het zal me niet snel gebeuren dat ik per ongeluk toch iets afreken bij de kassa. Dat ik even ‘vergeet’ dat ik een jaar niks koop. Want zodra ik een winkel binnenkom, is het eerste wat ik denk: ik koop niks. Eigenlijk wel een prettige gedachte. In mijn hoofd vindt geen tweestrijd plaats: koop ik het wel of koop ik het niet. En mocht ik het toch even vergeten zijn, dan herinnert dochterlief me er wel aan. Om vervolgens aan me te vragen of ze dat ene leuke armbandje mag hebben. Jammer voor haar, zij is haar portemonnee vergeten en mama koopt niks.
Geld besparen
Ik zie wel een klein verschil op mijn bankrekening. Onbewust gaat er in een maand heel wat geld door het handje. Hield ik voorheen aan het eind van mijn salaris een stukje maand over, nu zie ik toch een ommezwaai. Aan het eind van de maand is er nog iets van salaris over! Wat zal ik daar eens mee gaan doen? In ieder geval niks kopen! Misschien mezelf een ervaring cadeau doen? Waarom niet?
Niks kopen, een jaar lang. Dat plan bedacht ik nog zo even aan het einde van het jaar. Tot nu toe heeft het geen enkel probleem opgeleverd. Geen last van ‘aandrang’ gehad. Maar nu zit ik even te dubben: over drie dagen is dochterlief jarig en ik denk dat ze wel een cadeautje verwacht. Wat doe je dan als je niks wilt kopen?
Shame on me. De vriezer zit vast. Dichtgevroren. Reden: hij zit tjokvol. En omdat een van de lades niet meer goed dicht kon, heeft het ijs zich buiten de lades opgestapeld. Dat wordt dus een weekje ‘vrieseten’. En snel de diepvries ontdooien.
Hoe ontdooien
Waar dacht deze vogel aan? Mist hij de witte sneeuw die de afgelopen dagen Noord Nederland bedekte? De vogel was na zijn daad misschien opgelucht, wij schoten in de stress. Want vogelpoep is slecht voor je autolak. Gelukkig hebben we nog maar één auto, dacht ik nog. 
Kies je voor de wasstraat? Check of er in de buurt een is met het 
Goede voornemens. Doe jij daar aan? Ik wel. Hoewel ik niet altijd wacht tot 1 januari om een verandering in mijn leven door te voeren. Maar zo eind december denk ik automatisch wel meer na over het komend jaar. En stel ik me de vraag: wat zullen we volgend jaar anders doen? 
Op de valreep van 2015 schafte ik nog wel snel één ding aan: een naaimachine. Zelf kleding maken van kleding (recykleren) behoort niet tot mijn voornemens, maar tot mijn plannen. Maar daarover volgend jaar meer.
Met nog twee weken te gaan moeten we nu echt lootjes gaan trekken. Hoewel ik me verheug op het Sinterklaasfeest met het hele gezin, zit me dit jaar toch iets dwars. Ik weet namelijk niet wat ik op mijn verlanglijstje moet zetten. Want sinds ik het minimalisme in mijn leven heb geïntroduceerd, is me één ding wel heel duidelijk geworden: wat hebben we toch een troep in huis. Van onder tot boven, in elke la, op alle kastjes, overal ligt wat. En dan ben ik al aardig aan het opruimen geweest. Er lijkt geen einde aan te komen.
Flashback: Het is 2013. Ik loop al lang met het idee om mijn leven radicaal om te gooien. Ik wil duurzaam leven. Ik wil mijn impact op onze aardbol minimaliseren. Ik ben de consumptie- en wegwerpeconomie zat. Ik wil zonnepanelen op het dak, een zonneboiler, een waterbesparende douchekop, biologisch eten, minimaliseren, de auto de deur uit, afvalvrij leven, blikjes en rommel van de straat opruimen, duurzame kleding dragen enz. Ik wil een levensstijl waar ik volledig achter sta en trots op ben.
Ken je dat? Biologische komkommer in de supermarkt, maar verpakt. En daarnaast ligt de gewone komkommer, onverpakt. Gewone melk zit in een fles met statiegeld, biologische melk in een pak die in de grijze container verdwijnt. Het is steeds een moeilijke keuze: kies ik voor onverpakt of biologisch? Dat is best lastig voor iemand die én biologisch wil eten én zo min mogelijk afval wil produceren.
Wel is er steeds meer aandacht voor milieuvriendelijke verpakkingen. Denk daarbij aan hernieuwbare materialen zoals we die bij Bio+ nu ook al gebruiken voor groente- en fruitproducten. Hernieuwbare materialen zijn gemaakt van plantaardige materialen en dus niet meer van aardolie. 
Na een maand van minimalistisch leven zijn er wat ‘gaten’ in mijn huis gevallen. De kast op zolder is overzichtelijk, ik heb een werkplek zonder troep, de administratie is op orde, en in verschillende kasten is weer aardig wat ruimte. Daarnaast zit er nog geld in mijn portemonnee, want ik heb niks uitgegeven (behalve aan eten uiteraard). En goh, ik blijk wel vier aantekenboekjes te hebben. Vandaar dat ik nooit de juiste aantekeningen vind als ik ze nodig had. Wie opruimt, vindt nog eens wat.
Ik lig in bed en kijk tevreden rond in onze slaapkamer. Ik zie de foto die gemaakt is op onze trouwdag en aan de muur hangt een foto van onze stralende dochter. Ik vind het heerlijk hier. De ruimte straalt rust en geluk uit.
Ik wist wat er moest gebeuren. Ik wilde mijn leven niet meer opvullen met alleen maar materialisme. Ik wilde niet meer spullen kopen om me er vervolgens maar een paar dagen gelukkig door te voelen. Ik wilde het anders. Ik wilde meer verdieping. Ik wilde geen onnodige ballast meer om me heen. Stuk voor stuk heb ik alle accessoires en onnodige spullen in huis in dozen gezet. Elke kamer heb ik doorgespit, totdat ik niets meer vond dat geen waarde voor me had.
De slaapkamerdeur gaat zachtjes open. Het is mijn dochter van drie die vraagt of ze bij me mag liggen. “Tuurlijk schat”, antwoord ik haar, “hier is ruimte zat.” Terwijl ze haar tegen me aan nestelt, en ik mijn armen om haar heen sluit, weet ik het zeker. Hier kan geen enkele accessoire tegenop…