elkedaggroener

inspiratie voor een duurzame leefstijl

Blog

DIY: warme trui breien

door Leave a Comment

warme trui breienEindelijk, hij is klaar. De winter is al bijna voorbij, warme truiendag is al verleden tijd. Maar of het nu gaat vriezen of dooien, mijn dikke wintertrui is klaar. En hij zit heerlijk!

Het was een van mijn voornemens voor 2015: wat vaker naald en draad ter hand nemen. Niet direct naar de winkel rennen als ik iets wil, maar eerst kijken of ik het zelf kan maken. Dus waarom een trui kopen, als ik hem zelf ook kan breien? Toegegeven, met de post was hij er sneller geweest, maar dan had ik die heerlijke relaxmomentjes met de breinaalden moeten missen. Want voor mij is breien alles behalve suf. Het is een momentje voor mezelf, een moment van ‘niks’ doen. Breien is zo mindfull! Ik ben mijn moeder dan ook zeer dankbaar dat ze vroeger het geduld heeft opgebracht om mij het geheim van recht en averecht te leren. Met zelf een jonge meid in huis, weet ik hoeveel gezucht ze heeft moeten aanhoren. Maar ook ik hou vol. Wie weet wat mijn dochter later allemaal nog gaat creëren.

Hoewel ik niet kan wachten tot het lente is, vind ik het niet erg als het nog een paar dagen flink gaat vriezen. Zodat ik nog even mijn heerlijke warme wintertrui aan kan.

Dochterlief bakt haar eigen broodjes

door Leave a Comment

gebakken broodjeHet is vakantie en ik heb de tijd aan mezelf. Hét moment dus om de potjes bij te vullen en nieuwe recepten uit te proberen. Zo stond ik gisteren weer een kilo pinda’s weg te blenderen, genoeg voor twee goedgevulde potten pindakaas. Ik kneep verpulverde amandelen uit in mijn nieuwe kaasdoek voor een smaakvolle amandelmelk en maakte van kokosolie, cacao en dadels heerlijke chocola. Nieuwe recepten probeer ik ook. Niet alles deel ik gelijk met jullie, want helaas is het slagingspercentage niet 100%.

Mijn ijver in de keuken werkt aanstekelijk. Dochterlief, die ’s ochtends al om 6 uur haar bed uitrolt, (ook in de vakantie!) slaat aan het experimenteren. Als ik twee en een half uur later met een half uitgeslapen gezicht in de keuken kom, heeft ze een kom ‘deeg’ staan. Wat ze er allemaal in heeft gedaan? Beetje bloem, water, zelfrijzend bakmeel, 3 rozijnen, kaneel en zout. Het heeft veel weg van brooddeeg, maar ik twijfel ernstig of het in de juiste verhouding is, want ik zie nergens een recept. Wat doe ik hier mee?

Aangezien ik deze maand (en hopelijk nooit meer) geen eten wil verspillen, sta ik te dubben met dit prakje in mijn hand. Ik besluit het niet weg te gooien en doe er een beetje gist en een snufje suiker bij en probeer er met extra bloem een samenhangend deeg van te maken, wat amper lukt. Maar na 45 minuten in de oven staat er toch een heel klein en buitengewoon heerlijk broodje op de snijplank klaar.

Vanochtend, een uur nadat dochterlief haar bed uitgleed, word ik gewekt. ‘Mam, ik heb weer wat gemaakt, mag dat straks ook in de oven?’ O jee! Behaalde resultaten in het verleden bieden geen garanties voor de toekomst. Waar zou ze morgen mee komen?

Klokhuissap? Daisy gooit niks weg!

door Leave a Comment

crowdfunding2Rond de kerst  betaalde een van mijn crowdfundinginvesteringen zich terug met het boek Koken met restjes is leuk: 500 tips om voedselverspilling te voorkomen van Daisy Scholte. Een boek met heerlijke gerechten die je kan maken van de kliekjes van gisteren, en met praktische en echt handige tips.

Bewaren en invriezen

Veel ingrediënten hebben een eigen hoofdstuk: kool, courgette, aardbeien, aardappelen, kaas, rijst, witlof. En allemaal hebben ze een ding gemeen: het zijn leftovers. Dat wat niet in de pan paste, of juist dat beetje wat in de pan overbleef. Voor alles heeft Daisy een ‘kliekjes’-oplossing. Maar tegelijk vertelt ze hoe je groente het beste kunt bewaren en of (en hoe) je het kunt invriezen. Het handige tijdschema over blancheren voordat je de groente in de vriezer stopt (spinazie 1 minuut, wortel 4 minuten) is voor mij een uitkomst.

Klokhuissap

Kliekjes eten wij thuis regelmatig. Ik kook standaard te veel. Hoe dat komt, weet ik niet. Misschien eten we wel standaard te weinig. Het komt dus wel eens voor dat we rijst met curry eten, samen met een beetje pasta en gebakken aardappelen. Een vreemde combi, maar ik hoor nooit iemand klagen. Het boek van Daisy laat zien dat je veel meer kan met restjes. Het meest bijzondere recept uit het boek vind ik ‘klokhuissap’. Gemaakt van klokhuizen en schillen. En dat hebben we gisteren gemaakt. Gedurende de dag spaarde ik de klokhuizen en schillen van peren en appels op en bewaarde ze in water met een beetje citroensap om verkleuring tegen te gaan. Twee appels en een peer later stond het pannetje te pruttelen op het fornuis. Samen met dochterlief dronken we voor het slapen gaan een kopje appel/perensap. Werkelijk verrukkelijk!

Koken met restjes is leuk, Daisy Scholte (tekst) en Jill Overmaat (illustraties) ©2014, Loopvis ISBN 978 90 817648 5 8

Lees verder:
Veganaise en chocolademousse van kikkererwtenvocht

Een trieste dag

door Leave a Comment

groene wegBuiten op de borden stond de aanbieding: kip voor tien euro per kilo. Varkensvlees voor 8 euro per kilo. Niet duur voor een biologische slager, dacht ik nog. Toen ik binnenliep, waren de schappen zo goed als leeg. ‘Ben ik te vroeg of ben je al uitverkocht’, vroeg ik vrolijk. ‘We gaan dicht’, was kort het antwoord van de slager. En ik schrok. Dicht? Mijn biologische slager op de hoek die altijd even vrolijk al mijn bakjes vult, stopt er mee? Helaas maar waar. Financieel trekken ze het niet meer. Niet zo verwonderlijk met de kiloknallers van Lidl en Jumbo als buren. Daar valt niet tegen te concurreren. Daarnaast bieden zij ook steeds meer biologisch vlees aan. Dus als je daar toch eenmaal loopt met je karretje…

Wij maakten vorig jaar de overstap naar De Groene Weg, zoals de biologische slager heet. We besloten minder vlees te eten, maar het vlees dat we aten, moest van goede biologische kwaliteit zijn. De supermarkt was veel te beperkt in de keuze. En omdat De Groene Weg ‘de buurman’ van de supermarkt is, was de overstap snel gemaakt. En het beviel ons direct. Een slager die kennis heeft van het vlees, en die vooral ‘lekker’ vlees verkoopt. Vlees waar nooit krachtvoer of antibiotica aan te pas is gekomen. Vlees van dieren die alle vrijheid en ruimte hebben gehad in hun leven. Vlees zonder e-nummers. Een slager die precies weet wat er gebeurd is met mijn stukje vlees. En die met alle plezier mijn bakjes vult. Ik vind het ontzettend jammer.

Dag Groene Weg-slager in Assen. We zullen af en toe de stap maken naar Groningen, maar waarschijnlijker zullen we nu nog minder vlees eten.

Grandioos afvalloos

door Leave a Comment

grandioos afvalloosIk had niet gedacht dat ik zo enthousiast zou kunnen worden van een afvalloze week (manlief is iets minder blij, geloof ik, maar die went er vast wel aan :)). De hele week kochten we geen enkel product met verpakking. Had ik geen alternatief, dan kocht ik het niet.

Als eerste was de chocolade op, en het lukte me aardig om een smaakvolle variant te maken. Vervolgens dronken we de laatste druppel van de rijstmelk. Hiervoor in de plaats maakte ik amandelmelk. Niet echt een goedkoper alternatief, wél een zonder afval én goed te drinken. En bijna was ik gezwicht voor melk in een kartonnen verpakking, toen ik werd gewezen op (houdbare) melk in statiegeldflessen (dank je wel Ina) van Campina, gewoon te koop in de supermarkt. Ik was al gestart met een zoektocht naar een boer in de buurt die rauwe melk verkoopt, maar de dichtsbijzijnde boer woont 30 kilometer verderop.

Onze blikjes bier vervingen we door bier uit statiegeldflesjes. Toen de mayonaise op was, maakten we die ook gewoon zelf. En naast zelfgemaakte pindakaas en tahin aten hadden we deze week ook heerlijke sandwichspread (dank je wel Ester) op onze boterham (recept hieronder).

Het enige dat deze week uit een verpakking kwam was de roomboter en het toiletpapier. We hebben nog een aardige voorraad producten in de kast, maar beetje bij beetje zal ik toch op zoek moeten naar alternatieven. Ik ga manlief overtuigen om minstens nog een week door te zetten. Zo erg is het echt niet!

Zelfgemaakte sandwichspread

zuivel, suiker en ei-vrij
(met dank aan Ester).

Ingrediënten:

  • Avocado
  • 1 eetlepel citroensap
  • 2 eetlepels olijfolie
  • Snufje zout
  • Fijngesneden groente (zoals komkommer, augurk, ui, tomaat (zonder kern), kool, bietjes etc)
  • Eventueel sesamzaad of hennepzaad
  • Kruiden (zoals bieslook, knoflook, peper)
Mix 1 avocado met een eetlepel citroensap en 2 eetlepels olijfolie en een snufje zout met de staafmixer. Voeg naar smaak fijngesneden groente toe (komkommer, augurk, ui, tomaat (zonder kern), kool, bietjes, etc) en eventueel sesamzaad of hennepzaad, je kunt het ook nog op smaak maken met kruiden, bieslook, knoflook, peper. En je hebt een lekkere sandwich spread!

Chocola zonder verpakking

door 2 Comments

zelf chocola maken
chocola zelf gemaakt

So far, so good. Deze week alleen maar producten zonder verpakking gekocht. Niet zo heel moeilijk natuurlijk, want onze voorraadkast ligt nog vol. Toch begin ik al wel wat te missen. En chocola is daarvan een heel belangrijke. Een lekker stukje Tony Chocolonely ’s avonds bij een kopje thee, dat is mijn genietmomentje.

Zo’n lekker stuk chocola niet kunnen kopen, betekent natuurlijk niet dat ik het niet kan eten. Ik ga het gewoon zelf proberen te maken. Al jaren ligt er een pak cacao in de kast. (Kan dat eigenlijk wel bederven?) En met cacao moet ik toch chocola kunnen maken. Op internet hoefde ik niet lang te zoeken. Op de site van Chicks love food staat een geweldig recept met simpele ingrediënten: cacao, kokosolie en dadels. Voor de dadels ren ik even snel met mijn bakje naar de markt, de rest heb ik in huis. Een beetje smelten en mixen en de chocola kan opstijven in de vriezer. Krijg je al trek? Kijk dan snel op deze site. De meiden van Chicks Love Food hebben echt een goede smaak.

Hmmm, net stiekem alvast een stukje geproefd. Heerlijk!

Nieuwe uitdaging: alleen nog onverpakt

door Leave a Comment

afval dag 6De week is voorbij. Opnieuw was mijn bijdrage aan de afvalberg van Nederland substantieel. Gelukkig valt het meest apart in te zamelen en is de hoop ‘restafval’ nog geen kwart vuilniszak vol. Maar toch, ik schrik van de hoeveelheid afval in zijn algemeenheid, terwijl ik toch inmiddels veel producten zonder verpakkingsmateriaal koop. Maar dat laatste kan blijkbaar nog beter.

afval dag 5Dat wordt de nieuwe uitdaging: de komende week koop ik niks dat verpakkingsmateriaal heeft dat uiteindelijk in mijn vuilnisbak (papier/glas/plastic/rest) terecht komt. Hoewel we nog genoeg producten in de voorraadkast hebben om voorlopig niet van de honger om te komen, zijn er toch wekelijkse levensmiddelen (melk, pure chocola) waar ik nu een oplossing voor moet vinden. Ben benieuwd of ik die lijst kan verkleinen en onverpakte alternatieven te vinden.

Ideeën? Laat me weten!

Niet heel duurzaam, wel creatief en nuttig

door Leave a Comment

afval dag 2Op dag 2 viel onze afvalproductie in eerste instantie reuze mee met het afval. Eén volgesnoten zakdoek (manlief is nog steeds verkouden) en een paar ‘mislukte tekeningen’ van dochterlief. Ze heeft een hoge tekeningenproductie. Niet heel duurzaam, maar wel super creatief. De mooiste kunstwerken hangen we aan de muur. Toen ik aan het eind van de dag ging opruimen, kwam ik de uitgelezen zaterdagkrant tegen. Over die krant heb ik het al eerder gehad: door de week lezen we deze digitaal, maar elke zaterdag ploft de dikke weekendeditie op de mat. Hou ik het door de week bij het koppensnellen van de digitale krant, in het weekend ga ik er echt voor zitten en lees ik de weekendeditie van A tot Z. Die zaterdagkrant is niet heel duurzaam, maar wel super nuttig en interessant.
Op de afvalhoop ligt ook de verpakking van ons online bestelde vakantiefotoboek. Het fotoboek ziet er prachtig uit, met al die mooie beelden van Suriname. Ik realiseer me dat een foto-album ook digitaal kan. Al onze foto’s staan op de computer, mooi geordend in mapjes. Maar kijk ik er ooit naar? Nee! Juist door de digitale fotografie maak ik meer foto’s dan me lief is. En daarom besluiten we elk jaar weer om onze vakantie vast te leggen in een echt album. Een die je neerlegt op tafel en waar de foto’s na verloop van jaren niet uitvallen of vergelen. Niet heel duurzaam, maar wel heel leuk.

afval dag3Dag 3 laat weer een leeg melkpak zien en lege plastic verpakkingen: van de rijstwafels en van het toiletpapier. Maar ook van een bos tulpen. Verder de doos bonbons die dochterlief 2 weken geleden met haar verjaardag had gekocht om de juffen op te trakteren, de verpakking van de roomboter en de gezeefde tomaten en een lege enveloppe.

Zucht… afvalloos: hoe doe je dat eigenlijk?

 

Wat zit er in mijn vuilnisemmer? Dag 1

door Leave a Comment

afvalstatus dag1
Afval verminderen dag 1

Dus wat Emily-Jane in een jaar aan afval produceert, daar doe ik ongeveer een dag over… Ok, ik mag niet te hard oordelen over mezelf. Doel was om te kijken wat mijn afval inhoudt: pak rijstmelk, pak sinaasappelsap, plastic zak van de bleekselderij, twee papiertjes van de tartaartjes, stickertje van de appel (waarom zitten die op álle appels), twee volgesnoten zakdoeken, stukje bakpapier en het lipje van het nieuwe pak rijstmelk en veel gft. Zodra alles netjes in de bijbehorende containers zit, blijven de drankpakken over (daar zit een dun laagje kunststof in en soms ook aluminium aan de binnenzijde), én de volgesnoten zakdoeken (te sterk vervuild en mogen daarom niet bij het oud papier, aldus afvalwijzer). Misschien kan ik die melkpakken héél klein opvouwen?

De afvalhoop maakt me ook weer even bewust: waarom een zakje voor de bleekselderij? Ik weet het weer: onverpakt waren ze niet te koop in de supermarkt. Net zo min als komkommer. Bleekselderij én komkommer staan vanaf nu standaard op het ‘markt-lijstje’.

Eén kilo afval per jaar? Dat wil ik ook!

door Leave a Comment

afvalemmerEén liter afval per jaar. Deze hoeveelheid produceert Emily-Jane Lowe samen met haar man en 3 kinderen. Emily-Jane’s missie is zo min mogelijk afval produceren. Nu doe ik zelf ook erg mijn best met mijn tasjes en bakjes, en scheid ik ons afval waar mogelijk. Toch is mijn vuilnisemmer na twee weken wel stinkend vol. Hoe kan ik mijn afval nog verder verminderen? Ik wil worden als Emily!

Het lijkt me praktisch onmogelijk, slechts 1 liter afval per jaar produceren. Maar als zij het kan, waarom ik niet ook? Als eerste taak ga ik de komende 2 weken lang onderzoeken waar mijn afval uit bestaat. Nee, niet door de vuilnisemmer op z’n kop te zetten, maar door vanaf vandaag dagelijks een foto te maken van ons afval. Ik zal proberen het netjes te houden.

Geweldig geslaagde loempia’s met eigen gekweekte taugé

door Leave a Comment

tauge groot

 

 

Zie hier taugé in vijf dagen. Afgelopen maandag zette ik de taugébonen (ook wel mungbonen genoemd) in het kweekbakje. Vijf dagen later zijn ze klaar om te eten.

Maar wat te doen met een bak taugé? Loempia’s maken! Met als extra uitdaging: afvalvrije loempia’s. Dat wil zeggen: loempia’s maken zonder afval te produceren. Geen verpakkingen, en geen restjes overhouden.
Zaterdag ging ik naar de markt om wortelen (los), uien (los) en paprika (los) te kopen. Voor het vlees (ham en kip) liet ik mijn bakjes vullen bij de biologische slager. Dezelfde slager vulde mijn eierdoos met biologische eieren. Tot zover geen probleem. De uitdaging kwam bij de loempiavellen. Want geen afval, betekent dus ook geen kant en klare filodeeg in verpakking (met van die plastic blaadjes tussen elk velletje deeg). Met een beetje bloem, maïzena, ei en water maakte ik het zelf. Ik had verschrikkelijke scenario’s in mijn hoofd van vastplakkende stukken deeg en uit elkaar vallende loempia’s tijdens het frituren. Ik ben namelijk niet echt een held in de keuken. loempiaMaar ik overtrof mijzelf: we hebben zitten smullen van heerlijk knapperige loempia’s vol groente. Het recept haalde ik van Smulweb: lees het hier.

En… de volgende bak mungbonen staat alweer in de vensterbak. Volgend weekend weer een nieuwe bak taugé.

 

Deze 2 vragen kosten me niks

door Leave a Comment

portemonneeWist je dat duurzaam leven vaak zelfs geld oplevert? Sinds ik in augustus begon met mijn missie om stap voor stap duurzamer te leven, merk ik dat mijn geld veel langer in mijn portemonnee blijft zitten. Hoe? Omdat ik eerst nadenk voordat ik een product koop. Ik stel mezelf 2 vragen:

  1. waarvan is het gemaakt? Van duurzame materialen?
    Als het antwoord ‘nee’ is, vraag ik me af:
  2. heb ik het écht nodig? En ga ik het vaker gebruiken? Als het antwoord hierop ook ‘nee’ is, leg ik het product weer terug. Deze twee vragen hebben me weerhouden om een impulsaankoop te doen.

Nog geen jaar geleden liep ik tussen de middag vaak even naar het winkelcentrum in de buurt. Even struinen bij Kruidvat, Blokker of gewoon door de Jumbo. Het geld in mijn zak wachtte ongeduldig om uitgegeven te worden. Natuurlijk vond ik altijd wel iets dat ik wellicht ooit nodig zou hebben. En toch verbaasde het me telkens weer dat de bodem van mijn portemonnee zo snel in zicht kwam.

Duurzaam leven betekent niet direct zuinig leven, omdat je zuinig móet leven. Maar omdat je nadenkt over wat je echt nodig hebt en of dat wat je écht nodig hebt, ook duurzaam is. Voor mij is dat dus niet dat leuke t-shirtje van een tientje dat ik zie hangen in een winkel die niet om zijn duurzaamheid bekend staat. Of speelgoed voor dochterlief dat er zo schattig uitziet, maar waarvan ik weet dat het het eind van het jaar niet haalt, of binnen twee dagen onderin de rommeldoos belandt.

En kom ik iets tekort? Nee, helemaal niet! Ik word er alleen maar ‘rijker’ van. Less is more.