Blog

Veganistisch eten, verrassend lekker

10 april 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Ik krijg veel leuke reacties op mijn blog over de Vegan Challenge. En heel veel lekkere tips. Bedankt daarvoor! Ik ben nu anderhalf week volledig vlees-, zuivel-, vis- en ei-loos. Oftewel, voedsel dat een relatie heeft met dieren, laat ik staan. Hoewel ik in het begin vooral mijn eitje miste, en de sloot melk in de koffie, zit ik me nu vooral te verbazen hoe lekker we eten. Met Pasen aten we ‘eiersalade’ van tofu (zie foto). Manlief maakte overheerlijke zoete aardappelkoekjes die hij serveerde met veganaise. En ik sta versteld van de mogelijkheden met kidneybonen. Zelfs dochterlief kreeg ik aan de kidneybonensalade. Uiteraard mede dankzij de erbij geserveerde taco-chips, maar toch.

Mijn lekkerste recept? Courgetti (pasta van courgette) met een romige saus van zongedroogde tomaten en basilicum. De kikkererwten geven er een bijzondere bite aan. Gevonden op www.jouwvitaliteitscoach.nl.

Courgetti met romige tomaten basilicumsaus (vegan)

Ingrediënten (voor 3 á 4 porties)

250 gram kikkererwten
Verse basilicum naar smaak
5 gehakte zongedroogde tomaten
1 handvol verse spinazie
Kokos- of olijfolie
1 rode paprika
2 grote uien
Knoflook
Biologische tomatensaus (zonder toevoegingen)
2 courgettes

Bereidingswijze:

Doe de knoflook, uien en paprika in de pan met wat kokosolie in de pan en laat dit op zacht vuur even staan. Doe de kikkererwten, olijfolie en tomatensaus bij elkaar en mix tot een gladde massa. Voeg de rest van de ingrediënten toe en puls tot dat je nog rode en groene stukken ziet. Schep dit mengsel in de pan erbij en vermeng de ingrediënten. Schil met de kaasschaaf/rasp of spirelli dunne plakjes van de courgettes. Doe dit samen met de tomatensaus bij het mengel en laat het warm worden.

Mijn derde dag als veganist

3 april 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Mijn derde dag als veganist. Zie ik er anders uit? Nee. Voel ik me anders? Nee, niet meer of minder afgemat dat een normale vrijdagmiddag. Verlang ik al naar hompen vlees of een eierbal? Nee, ook nog niet. Niks aan de hand dus.

Het enige is dat ik op zoek moet naar lekkere recepten. Recepten zonder vlees, eieren of zuivel. We eten regelmatig vegetarische hamburgers uit de winkel, maar hierin zit ei, dus niet geschikt voor een veganist. Gelukkig zijn er heel veel vega-bloggers die heel veel lekkere recepten hebben. Zoals Suzette.

Met een lang weekend voor de deur, vraag ik me af wat ik op brood zal doen. Nu ben ik een grote fan van pindakaas, en vooral van onze eigen gemaakte. Maar alle dagen pindakaas vind ik een beetje too much. Tot ik ontdekte dat je er ook mee kan variëren. Wat dacht je van pindakaas met banaan. Wauw! Geweldig. En na een boterham zit je al aardig klem. Ik kocht ook een blikje veganistische paté, met paprika en cashew. Maar nee, daar moet ik het toch niet van hebben. Een beetje smaakloos. Met het lange weekend voor de deur ga ik me eens goed verdiepen in veganistisch broodbeleg.

Vegan Challenge: ik doe mee!

29 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Op 1 april begint het: de Vegan Challenge. En ik doe mee! Geen grap, ik ga de uitdaging aan: een maand lang veganistisch eten. Waarom? Eigenlijk puur uit nieuwsgierigheid. Ik weet helemaal niet goed wat veganisme inhoudt, behalve het feit dat je geen vlees, vis, zuivel en eieren eet. Door de Vegan Challenge aan te gaan, samen met mij nog 1500 mensen, hoop ik er meer over te leren. En uiteraard hoop ik ook dat ik lekker zal eten.

Veganisten maken een bewuste keuze voor het welzijn van mens, dier en planeet, is de eerste zin uit het e-book. Die keuze past uiteraard helemaal bij me. Maar ik ben ook wel een beetje sceptisch. Ik kan toch ook gewoon vegetarisch eten? Waarom deze extra stap, en ook geen honing en eieren eten? En wat doet het met mijn gezondheid? Wat moet ik eten om toch de nodige vitaminen en mineralen binnen te krijgen? Kan je als veganist gewoon intensief blijven hardlopen? En hoe gezond is dit voor kinderen? (voor man- en dochterlief is de komende maand overigens alleen het avondeten veganistisch.)

Ik kan gaan lezen over veganisme, maar aan den lijve ondervinden werkt veel beter bij mij. Haalt niet weg dat alle hulp welkom is. Dus ben jij veganist? Stuur me wat tips. En natuurlijk je lekkerste recepten.

De Vegan Challenge wordt georganiseerd door de Nederlandse Vereniging voor Veganisme. Door je in te schrijven voor de challenge ontvang je een gratis e-book, met uitleg over veganisme, handige tips over bijvoorbeeld vervangende producten (die ook in de supermarkt te vinden zijn), en een 7 dagen menuplan met allemaal plantaardige recepten. Om je op weg te helpen.

En ik zei JA!

25 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

hartje Ik ga trouwen! Vriendlief ging netjes voor me door zijn knieën en keek me met zijn grote trouwe ogen aan. Of ik alsjeblieft….

Het kwam zo geheel onverwacht, dat ik even naar adem stond te happen. Het was onze laatste dag van onze vakantie in Suriname. ’s Avonds zaten we te borrelen met mijn vrienden, toen mijn (op dat moment nog niet) aanstaande man even het woord vroeg. Niet geheel ongewoon, hij is altijd zo galant om mensen te bedanken die goed voor ons hebben gezorgd. Een eigenschap die ik waarlijk ontbeer. Hij begon inderdaad met het bedanken, maar ik zag dat hij het steeds warmer kreeg. Op zich ook niet vreemd, want zelfs in de avond blijft de temperatuur in Suriname hangen op 28 graden. Toen hij echter ook nog naar woorden ging zoeken en mij wel heel diep aankeek, begon ook ik het warm te krijgen. ‘Hij zal toch niet…’ dacht ik nog. Maar voordat ik het wist, pakte hij mijn hand, keek me diep in de ogen en deed plechtig zijn aanzoek.

Het woordje ‘trouwen’ heeft nooit op mijn bucketlist gestaan. Ik zie mijzelf niet in een witte jurk (eigenlijk helemaal niet in een jurk, maar dat terzijde) elkaar plechtig van alles en nog wat beloven, vervolgens dansen op een te luide band en om 24.00 uur broodjes kaas uitdelen. Zo herinner ik mij tenminste de bruiloften van vroeger. Daarnaast, de manier waarop we samenleefden vond ik eigenlijk wel prima. We hadden vastgelegd wat vastgelegd moest worden en dat gaf mij al het gevoel van ‘tot in den eeuwigheid’.

“Had je dit niet eerst met mij kunnen overleggen?”, schoot het dan ook door mij heen toen hij mijn hand pakte. We nemen immers geen enkele beslissing zonder overleg. Maar er is natuurlijk weinig romantisch aan een aanzoek waarover we eerst flink hebben zetten discussiëren. Ik verdrong de gedachte en zei volmondig ‘ja’.

Zo zij het: we gaan trouwen. Maar ik zou ik niet zijn om me af te vragen of trouwen wel zo’n duurzame aangelegenheid is. Ik dacht gelijk aan ringen van goud uit onveilige, milieuvervuiling veroorzakende mijnen, een nieuwe glanzende witte jurk waar kinderhandjes hard aan hebben zitten werken voor amper een droog stuk brood en een bruidstaart vol suiker waarvan de helft in de vuilnisbak belandt. Dus ik stelde een voorwaarde aan onze grote dag: ik wil een duurzame bruiloft! Mijn aanstaande keek me even bedenkelijk aan, lachte me vervolgens toe en zei. ‘Zolang je maar met me wil trouwen, vind ik alles goed.’

En langzaamaan begin ik nu te wennen aan het idee dat we straks in het ‘echt’ zijn. Ik heb er zin in!

Niet duurzaam, wel Sting!

23 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Gisteravond stond hij daar: Sting. De man met de gouden stem. Nog altijd, hoewel hij de 60 al gepasseerd is. Samen met Paul Simon zong hij zijn mooiste nummers, en die van Paul Simon uiteraard.
Verliefd was ik nooit op mijn idool, maar van zijn stem kon ik eindeloos genieten. En nog altijd.

Ik had grootse plannen om ons uitje naar de Ziggodome zo duurzaam mogelijk te maken. Maar dat lukte dit keer van geen kant. We zaten al bijna in de trein toen we ons realiseerden dat de laatste trein naar Assen die avond om half 11 vertrok. Dat gaf ons de keuze: het einde van het concert missen, of eindeloos door Amsterdam dwalen en de eerste trein van 4 uur in de ochtend pakken. Het werd de auto.

Een hapje eten deden we in een toko waar ze heerlijke Surinaamse roti verkochten, verpakt in folie en geserveerd met plastic wegwerp bestek. In de Ziggodome dronk ik bier in een grote plastic beker die eveneens in de vuilnisbak verdween.

Nee, duurzaam was de avond niet, maar Sting was keigaaf!

Stemmen voor waterschappen? Uhhh….

15 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

eendjes Ik dacht dat ik er al was, toen ik afgelopen week de stemwijzer invulde. Maar ho, de kandidatenlijst blijkt nog een achterkant te hebben: we moeten ook nog stemmen voor de leden van het algemeen bestuur van het waterschap. Hierin staan weer heel andere partijen dan bij de Provinciale Staten. Alsof het al niet moeilijk genoeg was! Hoe weet ik op wie ik moet stemmen?

Gelukkig bestaat hiervoor ook een soort stemwijzer: Kieskompas.nl. De stellingen gaan onder meer over belastingen, natuur en milieu, waterkwaliteit en waterveiligheid. Maar ze zijn lastig. Om er een paar te noemen: ‘Waterschappen moeten zorgen voor fietspaden op dijken, ook als dit extra geld kost’; ‘Verzilting van de grond moet niet langer worden tegen gegaan met zoet water, ook al leidt dat tot schade aan de landbouw’; ‘Het waterschap moet meer geld uitgeven aan waterbeheer in steden, en minder in landbouwgebieden’. Eerlijk, het zijn stellingen waar ik niet direct een mening over heb, simpelweg omdat ik de voors en tegens niet ken.

Wat doen de waterschappen?
Volgens de website van de Rijksoverheid zijn de waterschappen ‘verantwoordelijk voor het waterbeheer in Nederland. Zij zorgen voor de aanvoer en afvoer van water, het zuiveren van rioolwater en het onderhoud van waterkeringen zoals dijken en duinen. Sommige waterschappen beheren ook wegen en vaarwegen.’ Door te stemmen, kan je invloed uitoefenen op dit beleid. Zowel landelijke politieke partijen als speciaal daarvoor opgerichte partijen doen hier aan mee. Een beetje te vergelijken met de gemeenteraadsverkiezing.

Niet eerder gingen we voor de waterschapsverkiezing naar de stembus. In 2004 (de laatste keer dat dit werd gehouden), konden we stemmen via internet, en de keer daarvoor ging het via de post. Logisch dus, dat ik niet direct weet waar ik voor moet gaan. Gezien mijn jarenlange verblijf in Suriname, heb ik nog nooit mogen stemmen voor de waterschappen. Maar ergens heb ik het gevoel dat ik niet de enige ben die niet weet waarvoor ze moet kiezen.

Verkiezing Provinciale Staten: ik stem duurzaam

11 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

stemmen Al de hele week ligt de kandidatenlijsten voor de verkiezing van de leden van de Provinciale Staten op de keukentafel. Ik moet mij er nodig eens in verdiepen. Maar ergens komt het er niet van. Gelukkig heb ik een blog, die mij stimuleert daad bij het woord te voegen. Bij deze dus.

Ik vind het stemrecht een van de belangrijkste rechten die ik heb, en ik zal altijd de gang naar de stembus maken om een vakje mooi in te kleuren. Maar tegelijkertijd vind ik het vaak o zo moeilijk om een keuze te maken.

Maar daar is de stemwijzer weer. De meeste provinciën bieden dit hulpmiddel, en zo ook Drenthe. Met mijn duurzame leven in mijn achterhoofd vul ik de stemwijzer in, nieuwsgierig of er ook aandacht wordt geschonken aan duurzaamheid. Maar ik had niet hoeven te twijfelen. Met vragen over de bouw van nieuwe windmolens, geld voor een fietssnelweg, korting op belasting voor auto’s die rijden op milieuvriendelijke brandstof, en over de aanleg van nieuwe natuurgebieden komen duurzame kwesties genoeg aan bod.

Ik zou zeggen: als je nog niet weet wat je moet gaan stemmen, vul de stemwijzer voor jouw provincie in en meld je op 18 maart bij het stembureau bij jou in de buurt.

Snacken met zelfgemaakte crackers

6 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Af en toe een dagje thuis werken vind ik heerlijk. En meestal ben ik dan ook super productief. Ik verzet bergen werk in korte tijd. Maar er zit ook een nadeel aan: ik krijg altijd zo’n ontzettende trek als ik thuis werk. De hele dag door heb ik zin om te snacken. Omdat ik echter al 2 jaar suikervrij eet, heb ik niet bar veel lekkers in de kast liggen. Komt nog bij dat we zo min mogelijk afval produceren, dus je vindt ook weinig kant en klaar lekkers bij ons in huis.
Toch, de trek bleef en ik stond daar maar wat in de kast te kijken. Bloem, roggemeel, gist, melk… hé, dat zijn de ingrediënten voor heerlijke knackerbrod. En met heerlijke zelfgemaakte smeersels als rozijnenspread en pindakaas, stilt dat vast mijn lekkere trek.
Ik maak het nu voor de tweede keer en het recept is redelijk simpel. Maar doordat het deeg enigszins grof blijft, lukte het me de vorige keer niet om er ‘mooie’ ronde crackers van te maken, zoals me op de foto’s van de website was beloofd. Dit keer doe ik het met de helft van de ingrediënten, zodat het beter handelbaar is. Na twee keer bakken is het knackerbrod klaar. Dochterlief komt net thuis. Ze ziet de crackers en begint ze hongerig te smeren. Hé rustig aan! Laat je er een paar voor mij over?

Voor 8 crackers (bron: www.baksels.net):
Ingrediënten:
• 110 gram bloem van harde tarwe
• 110 gram roggebloem plus wat om te bestuiven
• 1.5 gram komijnzaad
• 1.5 gram zout
• 5 gram instant gist
• 125 ml lauwwarme melk
• Eventueel sesamzaad om te bestrooien
Werkwijze:
• Doe de tarwebloem, roggebloem, het komijnzaad en het zout in een kom.
• Roer goed door met een garde.
• Voeg de gist toe en roer nog eens.
• voeg nu de melk toe.
• Kneed op een met roggebloem bestoven werkvlak tot er een homogeen deeg ontstaat
• Snijd het deeg in 8 gelijke stukken en rol deze elk uit tot een platte cirkel.
• Leg deze op met bakpapier of een siliconen bakmatje beklede bakplaten en laat ze 20 minuten rijzen op een warme, tochtvrije plek.
• Verwarm de oven voor op 180 graden.
• Bestrooi je werkvlak met een beetje roggebloem en rol het deeg opnieuw uit, nu tot zeer dunne, platte cirkels.
• Leg ze op de bakplaten.
• Maak er met een mes of vork een gaatjespatroon in.
• Als je er zaden, paneermeel, of geplette granen op wilt, kun je met een kwastje het knäckebröd licht vochtig maken en dan bestrooien met het gewenste strooisel.
• Bak het knäckebröd in 8-10 minuten hard en knapperig. Keer ze na 5 à 6 minuten bakken om.
• Laat het knäckebröd op een rooster afkoelen.
• Bewaar in een luchtdicht afgesloten doos.

DIY: warme trui breien

1 maart 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Eindelijk, hij is klaar. De winter is al bijna voorbij, warme truiendag is al verleden tijd. Maar of het nu gaat vriezen of dooien, mijn dikke wintertrui is klaar. En hij zit heerlijk!

Het was een van mijn voornemens voor 2015: wat vaker naald en draad ter hand nemen. Niet direct naar de winkel rennen als ik iets wil, maar eerst kijken of ik het zelf kan maken. Dus waarom een trui kopen, als ik hem zelf ook kan breien? Toegegeven, met de post was hij er sneller geweest, maar dan had ik die heerlijke relaxmomentjes met de breinaalden moeten missen. Want voor mij is breien alles behalve suf. Het is een momentje voor mezelf, een moment van ‘niks’ doen. Breien is zo mindfull! Ik ben mijn moeder dan ook zeer dankbaar dat ze vroeger het geduld heeft opgebracht om mij het geheim van recht en averecht te leren. Met zelf een jonge meid in huis, weet ik hoeveel gezucht ze heeft moeten aanhoren. Maar ook ik hou vol. Wie weet wat mijn dochter later allemaal nog gaat creëren.

Hoewel ik niet kan wachten tot het lente is, vind ik het niet erg als het nog een paar dagen flink gaat vriezen. Zodat ik nog even mijn heerlijke warme wintertrui aan kan.

Dochterlief bakt haar eigen broodjes

26 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Het is vakantie en ik heb de tijd aan mezelf. Hét moment dus om de potjes bij te vullen en nieuwe recepten uit te proberen. Zo stond ik gisteren weer een kilo pinda’s weg te blenderen, genoeg voor twee goedgevulde potten pindakaas. Ik kneep verpulverde amandelen uit in mijn nieuwe kaasdoek voor een smaakvolle amandelmelk en maakte van kokosolie, cacao en dadels heerlijke chocola. Nieuwe recepten probeer ik ook. Niet alles deel ik gelijk met jullie, want helaas is het slagingspercentage niet 100%.

Mijn ijver in de keuken werkt aanstekelijk. Dochterlief, die ’s ochtends al om 6 uur haar bed uitrolt, (ook in de vakantie!) slaat aan het experimenteren. Als ik twee en een half uur later met een half uitgeslapen gezicht in de keuken kom, heeft ze een kom ‘deeg’ staan. Wat ze er allemaal in heeft gedaan? Beetje bloem, water, zelfrijzend bakmeel, 3 rozijnen, kaneel en zout. Het heeft veel weg van brooddeeg, maar ik twijfel ernstig of het in de juiste verhouding is, want ik zie nergens een recept. Wat doe ik hier mee?

Aangezien ik deze maand (en hopelijk nooit meer) geen eten wil verspillen, sta ik te dubben met dit prakje in mijn hand. Ik besluit het niet weg te gooien en doe er een beetje gist en een snufje suiker bij en probeer er met extra bloem een samenhangend deeg van te maken, wat amper lukt. Maar na 45 minuten in de oven staat er toch een heel klein en buitengewoon heerlijk broodje op de snijplank klaar.

Vanochtend, een uur nadat dochterlief haar bed uitgleed, word ik gewekt. ‘Mam, ik heb weer wat gemaakt, mag dat straks ook in de oven?’ O jee! Behaalde resultaten in het verleden bieden geen garanties voor de toekomst. Waar zou ze morgen mee komen?

Klokhuissap? Daisy gooit niks weg!

22 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Rond de kerst betaalde een van mijn crowdfundinginvesteringen zich terug met het boek Koken met restjes is leuk: 500 tips om voedselverspilling te voorkomen van Daisy Scholte. Een boek met heerlijke gerechten die je kan maken van de kliekjes van gisteren, en met praktische en echt handige tips.

Bewaren en invriezen

Veel ingrediënten hebben een eigen hoofdstuk: kool, courgette, aardbeien, aardappelen, kaas, rijst, witlof. En allemaal hebben ze een ding gemeen: het zijn leftovers. Dat wat niet in de pan paste, of juist dat beetje wat in de pan overbleef. Voor alles heeft Daisy een ‘kliekjes’-oplossing. Maar tegelijk vertelt ze hoe je groente het beste kunt bewaren en of (en hoe) je het kunt invriezen. Het handige tijdschema over blancheren voordat je de groente in de vriezer stopt (spinazie 1 minuut, wortel 4 minuten) is voor mij een uitkomst.

Klokhuissap

Kliekjes eten wij thuis regelmatig. Ik kook standaard te veel. Hoe dat komt, weet ik niet. Misschien eten we wel standaard te weinig. Het komt dus wel eens voor dat we rijst met curry eten, samen met een beetje pasta en gebakken aardappelen. Een vreemde combi, maar ik hoor nooit iemand klagen. Het boek van Daisy laat zien dat je veel meer kan met restjes. Het meest bijzondere recept uit het boek vind ik ‘klokhuissap’. Gemaakt van klokhuizen en schillen. En dat hebben we gisteren gemaakt. Gedurende de dag spaarde ik de klokhuizen en schillen van peren en appels op en bewaarde ze in water met een beetje citroensap om verkleuring tegen te gaan. Twee appels en een peer later stond het pannetje te pruttelen op het fornuis. Samen met dochterlief dronken we voor het slapen gaan een kopje appel/perensap. Werkelijk verrukkelijk!

Lees verder:
Veganaise en chocolademousse van kikkererwtenvocht

Een trieste dag

18 februari 2015 door Ageda Venema Leave a Comment

Buiten op de borden stond de aanbieding: kip voor tien euro per kilo. Varkensvlees voor 8 euro per kilo. Niet duur voor een biologische slager, dacht ik nog. Toen ik binnenliep, waren de schappen zo goed als leeg. ‘Ben ik te vroeg of ben je al uitverkocht’, vroeg ik vrolijk. ‘We gaan dicht’, was kort het antwoord van de slager. En ik schrok. Dicht? Mijn biologische slager op de hoek die altijd even vrolijk al mijn bakjes vult, stopt er mee? Helaas maar waar. Financieel trekken ze het niet meer. Niet zo verwonderlijk met de kiloknallers van Lidl en Jumbo als buren. Daar valt niet tegen te concurreren. Daarnaast bieden zij ook steeds meer biologisch vlees aan. Dus als je daar toch eenmaal loopt met je karretje…

Wij maakten vorig jaar de overstap naar De Groene Weg, zoals de biologische slager heet. We besloten minder vlees te eten, maar het vlees dat we aten, moest van goede biologische kwaliteit zijn. De supermarkt was veel te beperkt in de keuze. En omdat De Groene Weg ‘de buurman’ van de supermarkt is, was de overstap snel gemaakt. En het beviel ons direct. Een slager die kennis heeft van het vlees, en die vooral ‘lekker’ vlees verkoopt. Vlees waar nooit krachtvoer of antibiotica aan te pas is gekomen. Vlees van dieren die alle vrijheid en ruimte hebben gehad in hun leven. Vlees zonder e-nummers. Een slager die precies weet wat er gebeurd is met mijn stukje vlees. En die met alle plezier mijn bakjes vult. Ik vind het ontzettend jammer.

Dag Groene Weg-slager in Assen. We zullen af en toe de stap maken naar Groningen, maar waarschijnlijker zullen we nu nog minder vlees eten.

« Previous Page