Het is zo lekker bij een frietje of een tosti: ketchup. Maar omdat ik al jaren geen producten met toegevoegde suikers eet, blijft die rode fles voor mij gesloten. Maar nu ik toch in de DIY-maand zit, vind ik dat ketchup zonder suiker gewoon op mijn lijstje moet komen te staan.
Op de website van Keet Smakelijk vond ik dit heerlijke recept. Dochterlief en ik hebben ‘m zojuist getest, met een tosti. Ik vind ‘m echt heel lekker, dochterlief vind ‘m… ok. Maar wat wil je, als je je hele leven al het zoete spul uit de winkel hebt gegeten. Dan smaakt dit echt anders. Het smaakt namelijk naar… TOMAAT! Omdat ik biologische tomaten heb gebruikt, is de ketchup wel iets duurder dan de fles uit de winkel. Maar dat heb ik er graag voor over.
Ingrediënten:
- 1,5 kilo rijpe tomaten
- 2 rode uien
- 1 el olijfolie
- 3 eetlepels balsamico azijn
- 1 theelepel versgemalen zwarte peper
- 1 theelepel zout
- ½ theelepel kaneel
- 1 theelepel gemalen venkelzaad
Snij de tomaten in kwarten en verwijder het harde gedeelte. Hak de uien in grove stukken. Doe het samen met de olie, balsamico, peper en zout in een groot bakblik en zet in een op 200 graden voorverwarmde oven.
Haal de tomaten er na 30 minuten uit en giet over in een pan met dikke bodem. Pureer met een staafmixer tot een gladde saus. Voeg kaneel en gemalen venkelzaad toe. Laat vervolgens op een laag vuurtje rustig een tijdje pruttelen en indikken.
Giet over in een uitgekookte fles of pot.
Deze ketchup is uiteraard niet zo lang houdbaar als die uit de winkel. Maar je kan er zeker een paar weken mee doen.
Morgen is het oktober. Het is tijd voor een nieuwe uitdaging. Oktober wordt de maand van het zelfmaken: DIY, Do It Yourself. Ik ga lekker zelf aan de slag om schoonmaakmiddelen te maken, huidverzorgingsproducten, en lekkere basisrecepten zoals ketchup en pindakaas. Want wie producten zelf maakt weet wat er in zit, produceert minder afval en is (meestal) goedkoper uit.
Bij een huwelijk horen afscheidscadeautjes. Een ‘leuk-dat-je-er-was’-aardigheidje. Altijd leuk om iets terug te geven. Maar ik zat er aardig mee in mijn maag. Duurzame huwelijksbedankjes, iets wat niet direct ergens in een la belandt. Of erger nog: in de prullenbak. Iets waar de gasten iets aan hebben, en tegelijkertijd duurzaam om te maken. Waar vind je dat?
Vandaag is het Vaderdag. Een leuke dag vind ik, zolang de kinderen tenminste klein zijn. Verwend worden met zelfgemaakte knutselwerkjes is waar ik (in mijn geval op Moederdag) van geniet op de zondagochtend: de verftekeningen, verknipte closetrollen of gekleide tegeltjes.
400 gram. seitan
Heerlijk zo’n dagje extra vrij. Kom ik eindelijk weer eens toe aan al die klusjes die al zo lang op me liggen te wachten. Want met een moestuin in de startfase en een bruiloft in aantocht, en daar tussendoor een normale werkweek en een gemiddeld huishouden, is het weekend vaak veel te kort. Een van die klusjes is het vullen van de flessen wasmiddel en afwasmiddel.
Veganistisch eten is lekker. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen. Vanavond had ik weer het bewijs op mijn bord liggen. Overheerlijke ‘gehaktballetjes’. Althans, zo verkocht ik ze aan dochterlief. Hoewel ze gelijk doorhad dat dit géén echte ‘bal’ was, zat ze lekker te smullen van deze veganistische gehaktballen. Waarom ik het dan toch gehakt noem? Omdat er gehakte noten in zitten. Gehakt is gehakt.
Ik krijg veel leuke reacties op mijn blog over de Vegan Challenge. En heel veel lekkere tips. Bedankt daarvoor! Ik ben nu anderhalf week volledig vlees-, zuivel-, vis- en ei-loos. Oftewel, voedsel dat een relatie heeft met dieren, laat ik staan. Hoewel ik in het begin vooral mijn eitje miste, en de sloot melk in de koffie, zit ik me nu vooral te verbazen hoe lekker we eten. Met Pasen aten we ‘eiersalade’ van tofu (zie foto). Manlief maakte overheerlijke zoete aardappelkoekjes die hij serveerde met veganaise. En ik sta versteld van de mogelijkheden met kidneybonen. Zelfs dochterlief kreeg ik aan de kidneybonensalade. Uiteraard mede dankzij de erbij geserveerde taco-chips, maar toch.
Af en toe een dagje thuis werken vind ik heerlijk. En meestal ben ik dan ook super productief. Ik verzet bergen werk in korte tijd. Maar er zit ook een nadeel aan: ik krijg altijd zo’n ontzettende trek als ik thuis werk. De hele dag door heb ik zin om te snacken. Omdat ik echter al 2 jaar suikervrij eet, heb ik niet bar veel lekkers in de kast liggen. Komt nog bij dat we zo min mogelijk afval produceren, dus je vindt ook weinig kant en klaar lekkers bij ons in huis.
Eindelijk, hij is klaar. De winter is al bijna voorbij, warme truiendag is al verleden tijd. Maar of het nu gaat vriezen of dooien, mijn dikke wintertrui is klaar. En hij zit heerlijk!
