Blog

Uit eigen tuin: Verse knoflook

24 juni 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Je ruikt ‘m gewoon als je hem uit de grond haalt: verse knoflook. Eind oktober vorig jaar stopte ik een paar teentjes biologische knoflook in de grond. Dat zijn nu mooie bolletjes geworden.

Als het loof bruin wordt en omvalt is de knoflook klaar, had ik gelezen. En dat is meestal vanaf eind juni. Eerder moet je ze niet oogsten, want de bolvorming ontstaat pas op het allerlaatst. De grootte van de bollen valt me iets tegen, maar dat heeft misschien ook te maken met de vele regens van de laatste tijd.

Even laten drogen…

En nu wil ik ze natuurlijk gelijk gaan eten. Maar wil je de smaak echt ten goede laten komen, dan kun je de knoflook beter eerst een tot twee weken laten drogen op een donkere en droge plek. Dan hang je ze leuk op aan hun steeltjes, net als je zo vaak in Frankrijk ziet. Je kunt ze dan maanden bewaren, veel langer dan knoflook uit de supermarkt.

In de koelkast?

Waar je gewone knoflook niet in de koelkast moet bewaren, is dat bij verse jonge knoflook die je ‘aangebroken’ hebt, juist wel het geval. Verse knoflook schijnt ook nog een aangenaam voordeel te hebben: door zijn ietwat mildere smaak geeft verse knoflook minder ‘knoflook-adem’. Of dat ook echt zo is, zullen we vanavond wel merken!

Overzicht houden in een te drukke week

17 juni 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Je hebt van die weken dat alles in een keer komt. Maandag begon ik de week met een diepe zucht: hoe kom ik de dagen door? Met een examen, een afscheid, een moeilijk gesprek en een feest. En tussendoor gewoon werken, bloggen en het huis op orde houden.

Maandag besloot ik twee dingen:
1. Ik koos waar ik aandacht aan zou besteden deze week
2. Ik zou alles stap voor stap doen.
Ik moest overzicht hebben, en me focussen op dat wat echt belangrijk voor me was deze week. Dus verscheen er even geen blog of facebookbericht, zei ik ‘nee’ tegen een klus op het werk en ligt de was nog steeds in de wasmand en ziet de woonkamer eruit alsof er zojuist een bom is ontploft.

Keuzes maken

Met een drukke week voor de boeg is het belangrijk om alles op zijn tijd te doen. Wassen en schoonmaken kan ook in het weekend. Maar een examen doen niet, evenmin als een moeilijk gesprek voeren en afscheid nemen van een dierbare.

Overzicht houden

Om deze laatste drie dingen tot een goed eind te brengen, maakte ik een schema voor de week. De laatste loodjes voor het examen deelde ik op in blokken zodat het overzichtelijk werd. Hetzelfde deed ik met de voorbereiding van het moeilijke gesprek. Schema’s en lijstjes, ik kan niet zonder. Ze brengen mij rust en ruimte. En rust had ik vooral nodig bij het nemen van afscheid.

Als ik dit schrijf is het vrijdagmiddag en heb ik de ‘zware’ dingen overleefd zonder er al te veel stress aan over te hebben gehouden. Staat nu nog slechts een feest op het programma. Gelukkig hoef ik daar alleen maar te lachen en het glas te heffen. Van opluchting gaat dat vast helemaal vanzelf.

Gezonde groente: Koolrabi

8 juni 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Ik sta er wel vaker mee in m’n hand. Maar eerlijk gezegd heb ik geen flauw benul wat je ermee kunt maken. En ik hoor ook nooit: zo, vandaag ga ik eens lekkere koolrabi maken!

Toch is koolrabi een echte groente van dit seizoen. Gekookt smaakt koolrabi een beetje als bloemkool en rauw als bleekselderij, maar dan pittiger. Je hebt lichtgroene koolrabi en een soort die blauwpaars van kleur is

Verschil koolraap en koolrabi

Ik vergis me nog wel eens in koolraap en koolrabi. Terwijl ze eigenlijk helemaal niet op elkaar lijken. Behalve dan dat ze beiden rond zijn. Koolrabi groeit boven de grond, en koolraap is een knol die onder de grond groeit. Ook wat betreft smaak verschillen ze hemelsbreed. Koolraap is veel zoeter van smaak. Eigenlijk getuigt het van weinig groentekennis van mezelf: koolraap is namelijk een wintergroente, en koolrabi een lente- en zomergroente. Overigens is er, zo lees ik op de blog van Diana’s moestuin, ook een ras die in de herfst wordt geoogst.

Koolrabi uit Nederland?

Koolrabi kan je heel goed in je eigen moestuin verbouwen. Het is een groentesoort die in Noord-Europa veel voorkomt en gewend is aan onze temperaturen. Koolrabi wordt vooral in Duitsland geteeld. In ons eigen land vindt teelt in Zuid-Nederland op kleine schaal plaats. Het zit dus wel goed met de transport-voetprint.

Lekker recept

Koolrabi is allesbehalve een saaie groente. Het past in salades, stoofschotel, soep en als rauwkost naast de wortel en komkommer. Ook de bladeren kun je eten: bereid ze als boerenkool of gebruik ze als sla.

Omdat het vandaag weer iets frisser buiten is, gaan wij voor de stoofschotel. Dit vegetarisch recept is van de Groene Meisjes. Boordevol groente, boordevol gezondheid.

Stoofschotel met zoete aardappel, kikkererwten en koolrabi

2 eetlepels plantaardige olie
1 gesnipperd ui
2 tenen knoflook
500 gram zoete aardappel (geschild en in blokjes)
400 gram koolrabi (geschild en in blokjes)
1 rode paprika (in reepjes)
1 courgette in reepjes
1 blik (400 gram) tomatenblokjes
1 blik (400 gram) kikkererwten
een flinke snuf kaneel
2 theelepels gemalen komijn
200 ml groentebouillon
50 gram rozijnen
een handje korianderblaadjes
zout en peper naar smaak
Verwarm de olie in een pan. Fruit de ui en de knoflook. Voeg de zoete aardappel, koolrabi en paprika toe. Bak de groenten een paar minuten. Voeg nu de tomatenblokjes, de kikkererwten, kaneel en komijn toe. Schep goed door.
Schenk de bouillon erbij en laat 20 minuten stoven, met een deksel op de pan.
Voeg op het laatst de courgette en de rozijnen toe en stoof deze nog zo’n 15 minuten mee. Serveer het gerecht met korianderblaadjes.

Maak koolrabi ook eens:

In reepjes in salade met appel en hazelnoten
gekookt met blokjes winterwortel
in zijn geheel gekookt, uitgehold en gevuld met ham en champignons en 20 min. in de oven
in salade met peer en rozijnen
in reepjes met een dipsausje als hapje
als soep
gevuld met rijst of gehakt

Een zuinig eitje koken

6 juni 2016 door Ageda Venema 2 Comments

Een paar keer per week eten wij ’s morgens een eitje. Wij een zachte, dochterlief een hard gekookt eitje. De eitjes koken we met de deksel op de pan. En zodra het water kookt, gaat het gas uit en de timer aan. Na 3 minuten is ons eitje perfect, na 5 minuten haalt dochterlief ‘m met gemak door de eiersnijder. Zuinig koken heet dat.

Zuinig koken

Voor die twee keer per week dat wij een eitje koken, scheelt dit al snel 10 minuten aan gas. Maar pas je het principe toe op meerdere voedingsmiddelen, dan bespaar je veel meer energie. Zoals bijvoorbeeld met rijst: voor ons geen snelkookrijst die in 8 minuten klaar is. De lang korrelige biologische zilvervliesrijst heeft meer tijd nodig om te garen. Tijdens het kookproces is het gas voornamelijk uit. Eenmaal aan de kook gaat de deksel op de pan en tijdens de 25 minuten die voor het gaarkoken staan, breng ik het water hooguit twee keer aan de kook. Maar omdat de deksel op de pan heeft gezeten, is dat binnen een paar seconden weer een feit.

Helft van de tijd

Ook groente en aardappelen koken we maar voor de helft van de tijd. De resterende tijd staan ze in de pan met de deksel erop. Te wachten tot ze gaar zijn. Met de havermout doen we het nog makkelijker. Die zetten we ’s avonds al klaar in een pan met water, zodat het ’s ochtends slechts een minuutje nodig heeft om op te warmen.

Het zijn van die kleine dingen die, wanneer je er een gewoonte van maakt, onbewust schelen in je portemonnee. O ja, en ook nog goed zijn voor het milieu. Mooi meegenomen toch?

Wil je meer besparen met koken zonder daar een investering voor te hoeven doen?

Gebruik kleinere pannen, zodat het niet te lang duurt voordat de groente of aardappelen aan de kook zijn
Gebruik de juiste gaspit en let op dat de vlammen niet om de pan slaan. Dit verwarmt alleen maar de keuken, en niet de inhoud van de pan.
Kook altijd met de deksel op de pan. Zo is het water eerder aan de kook.
Kook niet te veel

Meer duurzame tips?

Bestel nu: Elke Dag Groener, 365 tips voor een duurzamer leven.

Elke Dag Groener, 365 tips voor een duurzamer leven

Avondvierdaagse zonder snoep is een illusie

30 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Ik hou niet van de avondvierdaagse. Ik hou wel van wandelen en kinderen zien bewegen. Maar ik hou niet van het beeld dat kinderen hebben bij de avondvierdaagse: lekker veel snoep eten. Want dat is waar ze aan denken. Vier dagen lang, met de intocht als hoogtepunt, waar ze als beloning behangen worden met snoepmedailles.

Avondvierdaagse gezond?

Bij dochterlief is het niet anders. Het is dé reden om mee te lopen. Naast uiteraard de gezelligheid en het later naar bed gaan. Dit jaar loopt ze tien kilometer. Ach, dat vind ik toch ook wel weer een prestatie. Echter niet één die ik ga belonen met snoep.

Bakje nasi

Van te voren goed eten. Dat is al belangrijk. Want op een lege maag kan je niet lopen. Aangezien ze twee van de vier dagen rechtstreeks van de BSO naar de Avondvierdaagse gaat, geef ik haar bakjes eten mee. Dag 1 is het homemade nasi. Met een flink ei, daar is ze dol op. Als de bak leeg is, zal ze voorlopig geen honger krijgen.

Snacken

Voor onderweg maak ik een trommeltje met druiven en een trommeltje met stukjes komkommer, wortel, paprika en snoeptomaatjes. Genoeg om ook uit de delen. Ervoor in de plaats krijgt ze vast snoepjes van haar klasgenoten. Wie weet brengt het andere kinderen nog op ideeën.

Kraanwater

En pakjes drinken blijven thuis. Ik vul een bidon met kraanwater. Vooral met het warme weer op komst, is voldoende water drinken een must. En gelukkig heeft dochterlief er geen hekel aan. Ranja krijgen ze onderweg van school.

De intocht

Ik weet nog dat dochterlief de eerste keer dat ze mee liep met de wandelvierdaagse me sneu aankeek. Alle kinderen hingen vol snoep, en zij kreeg van mij een mooie roos. Gelukkig voor haar stond daar nog een buurvrouw langs de kant die haar snel wat toestopte. Sindsdien weet ik: snoepen wordt het toch, hoe hard ik ook mijn best doe om het tegen te gaan. Ik hoop dan maar dat ze ook haar trommeltjes leeg eet. Dan is het tenminste nog half-om-half.

Rabarber 2.0: rabarbercrumble

29 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Lekker groeizaam weer deze dagen met zon en regen. De rabarber geniet er ook van. Ik kon al weer oogsten.
Twee weken geleden maakte ik rabarber als groente. Ik kreeg toen veel andere recepten toegestuurd. De een nog lekkerder dan de ander. Rabarber met aardbeien staat bovenaan mijn lijstje.

Maar helaas, ik ben een paar uur te laat. De aardbeien zijn al in verschillende monden verdwenen. Ik kan het niemand kwalijk nemen, want ze zijn super lekker.

Het tweede recept op mijn lijstje is rabarber met banaan. Deze rabarbercrumble eten we vandaag niet als toetje, maar gewoon als groente bij de aardappeltjes uit de oven. Ik vond ‘m super. Voor dochterlief was hij nog iets aan de zure kant. Volgende keer een extra banaan erin.

Onderstaand recept is van Femke, foodblogger van etenvolgensmij.com.

Rabarbercrumble met banaan

Ingrediënten
– 5 stengels rabarber
– 2 rijpe bananen
– Kaneel (naar smaak)
– Havermout
– Rozijnen
– Notenmix
– Kokos, geschaafd
– Kokosolie
– Snuf zout

Verwarm de oven voor op 175 °C. Was de rabarber en snijd deze in stukken van 2 cm. Doe de rabarber in een pan en voeg de in stukken gesneden banaan en kaneel toe. Smoor het geheel zachtjes (in eigen vocht) totdat de stengels uit elkaar vallen en de rabarber zacht is. Verwarm in een ander pannetje 2 scheppen kokosolie en verwarm daarin de havermout, rozijnen, noten en kokos. Laat dit een paar minuten garen en voeg op het laatste moment een snuf zout toe. Schep het rabarbermengsel in een ovenvast schaaltje. Schep het noten/havermout mengsel eroverheen. Bak de crumble ca. 20 min. in de oven.

Je kunt het eten met yoghurt of kwark, maar ook gewoon, net als wij, als groente.

Herinneringen uit de doos

22 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

‘Ach ja, daar speelde ik vroeger altijd mee.’ ‘Oh wat leuk, dit poppetje maakte ik in groep 3.’ ‘O ja, deze beeldjes komen uit mijn letterbak.’ Herinneringen aan vroeger. Elke dag kom ik er wel een paar tegen. Dat krijg je als je de zolder aan het opruimen bent. En elke dag stel ik de vraag: houden of weggooien?

De zolder moet dringend worden opgeknapt. Het was de enige ruimte in huis waar we nog nooit iets hadden gedaan. Toen we hier kwamen wonen gingen alle dozen zonder omkijken van de ene zolder naar de andere. Nu moet de hoeveelheid ‘troep’ minstens gehalveerd worden. En dat levert een hele hoop herinneringen op.

Krijg ik geen spijt?

Het kost me soms aardig wat moeite. Weggooien is niet makkelijk. Wat als ik spijt krijg? Maar van de meeste spullen die door mijn handen glijden had ik eerlijk gezegd geen flauw idee dat ik ze nog had. Pas op het moment dat ik ze uit de doos haal denk ik: o ja, dat heb ik ook nog. Dat is van toen, en toen. Om vervolgens een gevoel op te roepen die even snel weer verdwijnt op het moment dat ik de herinnering terug in de doos leg.

Herinneringen bewaren

Herinneringen bewaren doe je niet in een doos op zolder, maar in je hoofd is de tip van Moeders Minimalisme. Ze maakt het nog even duidelijk: zou je bij brand echt dat handarbeidwerkje uit groep drie uit je huis halen? Nee, het is me duidelijk. Foto’s en brieven bewaar ik, samen met een paar bijzondere stukken. De rest gaat weg. Dat scheelt denk ik de helft van alle ‘troep’ op zolder.

Kleding ruilen: wie komt?

19 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Niks kopen dit jaar betekent ook dat ik geen kleding koop. Tot nu toe geen ramp, want ik zit er nog warmpjes bij. Maar de kleding in mijn kast is duidelijk niet van afgelopen seizoen. Hier en daar zie ik gaatjes, is een naadje los, ontbreekt een knoop, is de kraag versleten of is het gekrompen. Of ben ik gegroeid, dat laat ik in het midden. En ja, ik heb ook miskopen in de kast hangen. Zo goed als nieuw. Wat doe ik deze zomer met mijn garderobe?

Recept voor Fair Fashion

Het Fair Fashion Festival in Groningen afgelopen weekend zette me weer aan het denken. Vooral de lezing van Marieke Eyskoot van Talking Dress. Gaan voor Fair Fashion in plaats van Fast Fashion, dat is haar missie. Ze veegt de vloer aan met alle non-argumenten. Duurzame kleding duur? Het kost net zoveel als Fast Fashion, alleen betalen wij niet de prijs voor Fast Fashion, maar iemand anders in de wereld. Door onder andere te werken onder slechte arbeidsomstandigheden en voor een schamel loon. Minder kleding kopen slecht voor de economie? Er worden veel te veel kleren gemaakt voor veel te weinig mensen. We hebben een enorm overschot aan kleding. Er kan best iets minder gemaakt worden. Wij westerlingen gooien jaarlijks 7,5 kilo per persoon aan kleding weg. En meestal niet pas als ze tot op de draad versleten zijn. Haar recept voor Fair Fashion: koop minder, shop slim, was beter, ruil en deel en winkel eerlijk.

Wie wil kleding ruilen?

Dus wat ga ik doen als ik deze zomer toch mijn garderobe wil vernieuwen? Ik vind kledingruil tof, vooral als ik hoor hoeveel miskopen iedereen in de kast heeft hangen. Helaas liggen de ruilbeurzen in het noorden van het land niet echt voor het oprapen. Misschien organiseer ik er zelf een deze zomer! Dat is ook nog eens super gezellig. Ik ben benieuwd of iemand ervaring heeft met kledingruil, en er misschien zelf al eens een georganiseerd heeft. Alle advies is welkom! En als je wil komen, is dat uiteraard nog leuker!

Chocoladepasta maken

16 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Al heel lang wil ik zelf chocoladepasta maken. Maar hoe doe je dat? Toevallig vond ik hét recept dit weekend, terwijl ik op zoek was naar een taart om onze visite mee te verwennen. Deze taart bestaat voor 50 procent uit tongstrelende chocoladepasta: de Vegan Nutella van de Groene Meisjes.

De chocoladepasta is werkelijk verrukkelijk! Hij is vegan én ook nog eens suikervrij. Dadels zorgen voor het zoete gedeelte. Alle ingrediënten had ik gelukkig in huis. In de kast stond nog een voorraad ongepelde hazelnoten. Het kraken van deze hazelnoten was overigens nog de grootste klus, omdat we alleen een notenkraker hebben die grote walnoten kan kraken. Hazelnoten zijn te klein. Naarstig zocht ik naar een oplossing: Een hamer? Een steen? Nee, dat geeft allemaal zo’n rommel. Wat te denken dan van de knoflookpers? Net zo handig te gebruiken als hazelnotenkraker.

Recept

10 gedroogde dadels
140 gram hazelnoten
2 eetlepels cacaopoeder
1 theelepel vanille extract
snufje zout
3 eetlepels ongezoete amandeldrink

1. Week de dadels in een bakje met water tot ze zacht zijn.
2. Rooster de hazelnoten 12 minuten op een bakplaat in de oven op 180 graden.
3. Laat de hazelnoten afkoelen. Leg een schone theedoek over de hazelnoten en maak met je handen wrijvende bewegingen over de doek. Als het goed is laten de velletjes van de hazelnoten nu los en houd je blanke hazelnoten over.
4. Doe de hazelnoten in de keukenmachine en laat 5 tot 10 minuten draaien tot je een soort boter hebt.
5. Voeg de ontpitte dadels, cacaopoeder, vanille, zout, amandeldrink en 2 eetlepels van het water waarin je de dadels hebt geweekt, toe. Laat draaien tot alle ingrediënten goed gemixt zijn en je een lekker romige Nutella hebt.

Hazelnoten roosteren

De lekkere smaak ontstaat door het roosteren van de hazelnoten. Net gekraakte hazelnoten hebben een bruin vliesje. Maar na 10 minuten in de oven veeg je deze er zo af met je vingers of een theedoek. De noten mix je vervolgens met de gewelde dadels, een vleugje vanille, wat cacao, een scheutje amandelmelk en een snufje zout. En voila, het resultaat is een smeuïge finger lickin’ good, overheerlijke chocoladepasta.

Hazelnotentaart

De chocoladepasta gebruikte ik (helaas) in zijn geheel voor de vegan Hazelnotentaart, een recept uit het inspirerende en leuke boek van de Groene Meisjes. Het is uiteraard (want vegan) een recept zonder ei en boter. Naast meel en bakpoeder zit er appelmoes en melk in. En een beetje kokosbloesemsuiker. Appelmoes heb ik niet standaard in huis, dus schilde ik een appel uit de fruitmand en kookte deze totdat hij als moes uit elkaar viel. Net genoeg voor de cake. Ik blijf het bijzonder vinden dat je cake kunt maken zonder eieren en boter.
De chocoladepasta smeerde ik uit over de cake en… nou ja, ik heb er geen woorden voor. Ik proef het nog steeds, terwijl we het laatste stuk al hoog en breed achter de kiezen hebben.

Groene Meisjes bedankt! Jullie hebben mij én de visite heel gelukkig gemaakt. Zowel de chocoladepasta als de Hazelnotentaart staan vanaf nu regelmatig bij ons op tafel.

Minder restafval? In Assen kan het!

10 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Goed nieuws uit Assen! Blik en drankkartonnen mogen sinds 2 mei bij ons in de oranje container, samen met het plastic afval. En dat betekent dat mijn restafval met nog eens meer dan de helft vermindert. Er verdwijnen nu voornamelijk nog vol gesnoten zakdoekjes in de grijze container.

Ik woon in de gemeente Assen. De gemeente heeft als motto ‘Afval bestaat niet’ en daar ben ik het natuurlijk als duurzame burger volledig mee eens. Assen gaat voor minder restafval. Het aantal producten dat gerecycled wordt (en dus niet in de grijze container terechtkomt) wordt daarom flink uitgebreid. Assen heeft als doel om het herbruikbaar afval te laten stijgen van 56% (2016) naar 75 % in 2020. En in diezelfde tijd de hoeveelheid restafval te laten dalen van 187 kilo naar 100 kilo per persoon.

Afvalcoaches en besparingen

Is het moeilijk om nog meer afval te scheiden? Helemaal niet. Maar voor wie het toch lastig vindt, heeft Assen speciale afvalcoaches in het leven geroepen, die de inwoners kunnen helpen met het sorteren van hun afval. En nog een extra motivatie: volgens de berekeningen zou het een besparing op de afvalstoffenheffing van zo’n 20 euro per huishouden gaan opleveren.

Dag blikjesboer

Naast plastic mogen nu ook blik en drankkartons (zogenaamde PMD) in de oranje container. Dat betekent dat ik de blikjesboer, waar ik tot nu toe ons blik eens in de zoveel tijd naar toe bracht, bij deze vaarwel zeg.

Tijd voor raapstelen

5 mei 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Nu het weer echt op zomer begint te lijken, is het voor mij gedaan met de stamppot boerenkool. Hoe lekker ik het ook vind. Toch blijft stamppot nog wel een tijdje bij ons op het menu, maar dan eerder een lichtere variant. Zoals stamppot van raapstelen. En daar kan je eindeloos mee variëren.

Raapstelen hebben dunne lichtgroene stengels met smalle bladeren. Eigenlijk is het het jonge loof van de meiknolletjes. Raapstelen zitten vol ijzer en vitamine C. Een perfecte combinatie, want ijzer wordt beter door je lichaam opgenomen in combinatie met vitamine C. Ik waardeer raapstelen vooral om hun ietwat pittige smaak. En rauw (door de stamppot) zijn ze heerlijk knapperig.

Waar komen raapstelen vandaan?

Behoren raapstelen tot de vergeten groenten? Vroeger werden ze waarschijnlijk meer gegeten dan nu. Maar gelukkig zijn ze tegenwoordig in het voorjaar steeds meer te vinden. Ze behoren nu tot de eerste groente van het jaar uit de koude kas. Ik kocht gisteren mijn portie bij de boer, die ze biologisch teelt.

Raapstelen variatie

Met raapstelen kan je eindeloos variëren. Rauw door de stamppot of in een salade, lekker roerbakken met rijst, of in een hartige taart. Bij ons staat vandaag op tafel stamppot raapstelen met restjes uit de koelkast: knolselderij, salami en zongedroogde tomaatjes.

Stamppot raapstelen met salami en zongedroogde tomaatjes
4 grote aardappelen
halve knolselderij
2 bosjes raapstelen
5 plakken salami
2 eetlepels zongedroogde tomaatjes
Kook de aardappelen en knolselderij en maak er puree van. Heb je geen knolselderij dan kook je iets meer aardappelen. Was de raapstelen en verwijder de worteltjes van de stelen. Snijd de raapstelen in kleine stukjes. Snijd de salami en zongedroogde tomaatjes klein en meng alles door de puree. Laat goed warm worden.

Tip: raapstelen kun je het best zo snel mogelijk eten. Zijn ze toch een beetje slap geworden? Leg ze een paar uur in een bak met koud water om bij te laten trekken.

Wandelschoenen repareren of nieuwe kopen?

21 april 2016 door Ageda Venema Leave a Comment

Ik moet er aan geloven. Ik ga de economie weer stimuleren. Ik móet nu echt iets kopen: nieuwe wandelschoenen.

Ze hebben dan ook aardig wat kilometers gemaakt. Sinds ik de uitdaging heb om dagelijks minstens 10 duizend stappen te maken (omgerekend 8 kilometer), hebben deze schoenen een belangrijke taak. Ze worden opgetrommeld als ik ’s avonds nog een rondje in de buurt wil lopen. En op vrije dagen moeten ze me nog veel verder brengen.

Tweedehands schoenen

Ik heb tweedehands schoenen overwogen. Maar ik vrees dat ik dan voor de zomer nog geen schoenen heb. Want wie heeft nu precies die schoenen die voor mij lekker zitten. Zelfs met nieuwe schoenen is dat lastig. In de winkel pas ik minstens zes paar voordat ik iets heb dat mijn voeten prettig vinden. Een reden waarom een Zalando niet aan mij is besteed. Ik heb helaas geen one-size-fits-all-schoenen.

Wandelschoenen repareren

Wandelschoenen repareren kan overigens wel. Ik had gedacht dat zo’n dikke zool nooit te vervangen was, maar niks blijkt minder waar. Zelfs mijn schoenmaker op de hoek weet hoe hij zoiets moet aanpakken. Maar helaas, voor mijn trouwe wandelschoenen is het toch echt te laat. ‘Totaal vergaard’ was zijn antwoord, terwijl hij een stukje van de bovenkant zonder moeite verder losscheurde en korrels uit de zool klopte. Ja, dat kon ik wel zien.

Schoenen voor een lang leven

Nu ik toch voor nieuwe schoenen ga, moet ik ook iets met mezelf afspreken. Want wil ik dat schoenen lang meegaan, dan moet ik ze ook onderhouden. Vroeger hadden we thuis een ‘poetsbak’, met alle mogelijke schoenenpoets en -onderhoudspullen. Toen bleek al: wie zijn schoenen goed onderhoudt, doet er veel langer meer. Een wijze raad die ik maar eens ga opvolgen. Maar nu eerst naar de winkel!

« Previous Page