Spinnenwebben, stof, vogelnestjes,
meer spinnenwebben, zand, beestjes, houtsplinters en nog meer spinnenwebben. Dat is ongeveer hoe ons nieuwe huis er van binnen uitziet. Op zolder ligt een dood vogeltje, waarschijnlijk kon het niet meer naar buiten. Het stinkt er, het is muf, er is schimmel. De vloer zakt een beetje door als we er op lopen. Manlief en ik kijken elkaar aan: hoe hadden we dat avontuur ook alweer gezien?
Huis opknappen
In het huis kunnen we voorlopig niet wonen. Dat wisten we al. Er is jaren niks aan gedaan. Er zitten gaten in het dak, scheuren in de muren. De ramen zijn enkel glas. Als het bestond zou het huis energielabel Z++ krijgen. Ik vraag me af of de vorige bewoners het wel warm kregen in de winter.
Oude bankschroef
Elke keer als we door het huis lopen valt ons weer iets op. Een oude grijze telefoon met draaischijf die aan de muur hangt. Een oude bankschroef in de koeienstal.
En in de hooischuur ligt nog een paar klompen. Ons erf zou niet misstaan in een film over het oude boerenleven. Eigenlijk is het de perfecte plek voor een nostalgische fotoshoot!
Schimmel
Met schimmel in huis maken we geen grappen. De eerste bestelling is de deur dan ook al uit: professionele stofmaskers, overalls en handschoenen. Dit weekend gaan we eens kijken wat we onder het versleten vloerbedekking aantreffen. Het voelt een beetje als zoeken naar ‘lijken in de kast’. Laten we hopen dat het meevalt.
Huis opknappen


Op de helft van mijn plasticdieet. Thuis had ik ruzie, omdat ik geen rijstwafels had meegenomen én omdat ik op het punt stond om pannenkoeken zonder spek te bakken. Om maar even twee voorbeelden te noemen. Vanmiddag in de winkel keek ik verbaasd toen ik afrekende: dat was niet veel. Maar in mijn karretje zat ook niet veel. Want het meeste van wat ik normaal gesproken koop, is verpakt in plastic.
De vakantie staat voor de deur. Zal het plasticdieet moeilijker vol te houden zijn? Op vakantie valt het me altijd op dat de vuilniszak die naast de caravan staat, altijd zo snel vol is. Uiteraard hebben we geen voorraadkast in de caravan, maar het moet toch minder kunnen. Ik pak dus nog snel even wat eigen bakjes en tasjes in en ga alvast op zoek naar gezellige marktjes in de buurt. Ik heb een doel: Ook op vakantie ben ik plasticvrij!

Maar dan ben ik er nog niet. Ik fiets door naar de Ekoplaza. Daar is meer keuze en zal ik zeker slagen verwacht ik. En dan is het toch schrikken, want heel veel is in plastic verpakt! Hoewel je hier zelf je noten kunt ‘tappen’, niemand vreemd opkijkt als je brood in je eigen zak stopt en groente en fruit los meeneemt, zijn al ‘mijn’ producten geplastificeerd: kaas, havermout, toiletpapier, rozijnen en koffie. Maar ik slaag hier wel voor de vleeswaren: leverpastei in een potje. Heb ik in ieder geval dochterlief tevreden gesteld. En de vleesvervangers uit de diepvries zitten ook alleen in karton.



Overzicht houden









