Wat ik het mooiste vind van de lente? De eerste bloemen in de tuin: narcissen, krokussen, tulpen. Maar als ik die van het voorjaar wil zien bloeien, moet ik ze nu planten. Bij de grote tuinwinkels vind je er genoeg. Maar helaas, alles behalve biologische bloembollen.
Ach, zou je denken. Het zijn maar bloemen in de tuin. Maar dan vergis je je in de impact van bollenteelt op onze leefomgeving. De gangbare bollenteelt is een van de meest vervuilende takken van landbouw. De bestrijdingsmiddelen die voor de teelt worden gebruikt, komen niet alleen terecht in de bodem, maar ook in de bollen. Die ik vervolgens weer in mijn tuin plaats. En biologisch telen is gewoon mogelijk. Zonder de lucht, de sloot en het grondwater te vervuilen. En als ze eenmaal bij jou in de tuin bloeien, doe je de bijen, hommels en vlinders er een groot plezier mee.
Wist je dat
De gangbare bollenteelt een van de meest vervuilende takken van de landbouw is?
Dat al die insecticiden schadelijk kunnen zijn voor de wilde bijen, hommels en vlinders?
Dat slechts 1 op de 1000 bloembollen biologisch is?
De gangbare bollenteelt veel grondwater onttrekt wat leidt tot verdroging?
En zorgt voor ernstige waterverontreiniging?
Bollen die in een gezonde bodem groeien, minder vatbaar zijn voor ziektes?
Biologische bloembollen
Biologische teelt van bollen is arbeidsintensiever dan bij gangbare teelt. Dat komt onder meer door het onkruid dat tussen de bollen groeit en verwijderd moet worden. Mechanisch is dit niet altijd mogelijk, dus wordt er veel met de hand gedaan. Ook wordt bij biologische teelt minder bollen per vierkante meter verbouwd. Zo blijft het gewas luchtiger en krijgen schimmelziektes minder kans. Sommige bollen zijn zo kwetsbaar, dat ze alleen met de hand worden gepland en gerooid.
De prijs van de biologische bloembollen ligt daarom ook iets hoger. Maar die betaal ik graag. Want ik ga voor een gezonde bodem, gezonde bijen én een mooie tuin.
Waar koop ik biologische bloembollen?
Enkele adresjes waar je biologische bloembollen kunt bestellen
Natural Bulbs
BD Imkers
Hoeve Vertrouwen
Meer weten? Lees hier het rapport ‘Op weg naar duurzame bollenteelt’ van de Natuur- en Milieufederatie Drenthe.
Afgelopen week liep ik rond in een van de grootste tuincentra van Nederland. Ruim de helft van dit centrum was al in kerstsfeer. De ene boom nog groter dan de andere, kerstballen in alle kleuren en maten, en kerstlichtjes, overal kerstlichtjes.
Met nog twee weken te gaan moeten we nu echt lootjes gaan trekken. Hoewel ik me verheug op het Sinterklaasfeest met het hele gezin, zit me dit jaar toch iets dwars. Ik weet namelijk niet wat ik op mijn verlanglijstje moet zetten. Want sinds ik het minimalisme in mijn leven heb geïntroduceerd, is me één ding wel heel duidelijk geworden: wat hebben we toch een troep in huis. Van onder tot boven, in elke la, op alle kastjes, overal ligt wat. En dan ben ik al aardig aan het opruimen geweest. Er lijkt geen einde aan te komen.
Flashback: Het is 2013. Ik loop al lang met het idee om mijn leven radicaal om te gooien. Ik wil duurzaam leven. Ik wil mijn impact op onze aardbol minimaliseren. Ik ben de consumptie- en wegwerpeconomie zat. Ik wil zonnepanelen op het dak, een zonneboiler, een waterbesparende douchekop, biologisch eten, minimaliseren, de auto de deur uit, afvalvrij leven, blikjes en rommel van de straat opruimen, duurzame kleding dragen enz. Ik wil een levensstijl waar ik volledig achter sta en trots op ben.
Lange tijd dronken we melk van Campina. Handig in een fles met statiegeld, want dat scheelt afval. Maar toch stond het me tegen. Ik geef dochterlief, die dol is op melk, liever biologische melk. Dat is gezonder, want het bevat meer vitamine E en een hoger gehalte Omega-3 vetzuren. Maar ja, dat zit in een pak.
En nu zit ik dus met die melkverpakkingen. Op internet zocht ik op melkpak hergebruiken en ik vond allerlei creatieve ideeën. Zoals het maken van een portemonnee. Leuk cadeautje voor Sinterklaas of Kerst? Moeilijk is het niet. En meer dan een leeg pak melk of sap, schaar en elastiekje heb je niet nodig.
Ken je dat? Biologische komkommer in de supermarkt, maar verpakt. En daarnaast ligt de gewone komkommer, onverpakt. Gewone melk zit in een fles met statiegeld, biologische melk in een pak die in de grijze container verdwijnt. Het is steeds een moeilijke keuze: kies ik voor onverpakt of biologisch? Dat is best lastig voor iemand die én biologisch wil eten én zo min mogelijk afval wil produceren.
Wel is er steeds meer aandacht voor milieuvriendelijke verpakkingen. Denk daarbij aan hernieuwbare materialen zoals we die bij Bio+ nu ook al gebruiken voor groente- en fruitproducten. Hernieuwbare materialen zijn gemaakt van plantaardige materialen en dus niet meer van aardolie. 
Het is weer Sint Maarten. De kinderen aan de deur zingen de mooiste liedjes. En daar hoort een traktatie bij. Er wordt door de snoepfabrikanten erg op ingespeeld, veel miniverpakkingen met elk reepje afzonderlijk in een plastic verpakking. Daarnaast: suiker, veel suiker. Toen vorig jaar mijn dochter met snoep voor een heel jaar thuiskwam, kon ik alleen maar diep zuchten. Moet dat echt allemaal opgegeten worden? Als ik zeg dat ik dit jaar mandarijntjes trakteer, kijkt ze me vies aan. Niet dat ze geen mandarijntjes lust, maar ze wil een echte traktatie. En dat zijn mandarijntjes niet.
Dit jaar gaf ik de kinderen aan de deur een keuze: verpakt ontbijtkoekje, doosje rozijntjes of een mandarijntje. De rozijntjes hadden duidelijk de voorkeur. Maar ook een paar mandarijntjes zijn meegenomen. Gelukkig zag ik er niemand vies bij kijken.
Knip een vorm (hartje of rondje) twee keer uit de stof (4 x als je twee handwarmers wil). Leg twee stofdelen op elkaar met de goede kant naar buiten. Naai rondom dicht maar laat een kleine opening. Vul via de opening de vorm met rijst of linzen en naai vervolgens het gaatje dicht. Leg je handwarmer 30 seconden in de magnetron, dat geeft je zeker 30 minuten warme handen.
De tuin staat vol munt. Ik ben er dol op: lekker op de bank met een kopje verse muntthee. Om er straks in de winter ook van te genieten, heb ik een groot deel geplukt en laten drogen. Munt drogen deed ik als volgt: In bosjes hing ik het op zolder. Zorg voor een luchtige en donkere plek. In ieder geval mag het niet in de zon hangen. Na een week waren ze gedroogd en ritste ik ze zo van de 
takjes in een bakje. Als je wil kan je de blaadjes met je vingers helemaal verpulveren. Heerlijk die geur v
an munt!
Op mijn zoektocht naar zelfgemaakte verzorgingsproducten kom ik steeds weer